บทที่ 1176 ทุกอย่างเป็นไปตามคาด

“เสวียนเอ๋อร์ เจ้าเป็นอะไรไป”

เย่จิ่งอวี้ผุดลุกขึ้นทันควัน ปราดเข้ามาอยู่ข้างๆ อินชิงเสวียนแล้ว

อินชิงเสวียนหายใจเข้าลึกๆ ระงับอาการปั่นป่วนในอก เงยหน้าขึ้นยิ้มละไม

“ไม่เป็นไร บางทีช่วงนี้อาจกินข้าวไม่ตรงเวลา ทำให้รู้สึกไม่สบายท้อง”

เย่จิ่งอวี้มีสีหน้าเคลือบแคลงสงสัย

วรยุทธ์ของอินชิงเสวียนไม่ได้อ่อนแออีกแล้ว ด้วยระดับการฝึกฝนในปัจจุบันของนาง เป็นไปไม่ได้ที่จะได้รับผลกระทบจากการบาดเจ็บและความเจ็บป่วยเล็กน้อย

“หรือว่าเจ้า...”

เขาคิดถึงความเป็นไปได้บางอย่าง

อินชิงเสวียนหันหลังกลับและวิ่งหนีไปแล้ว

“อย่าคิดฟุ้งซ่าน ข้าจะไปเตรียมอาหารก่อนล่ะ”

เย่จิ่งอวี้มองไปที่ร่างของอินชิงเสวียน ครั้นแล้วหัวใจก็เต้นตึกตัก

หรือว่าเสวียนเอ๋อร์?

เมื่อนึกถึงความเป็นไปได้บางอย่าง ดวงตาของเย่จิ่งอวี้ก็เปล่งประกายด้วยความดีใจ

“เสวียนเอ๋อร์!”

เขารีบวิ่งตามนางไป

“หืม?”

อินชิงเสวียนหันกลับมาด้วยสายตาสดใส ยิ้มเห็นฟันขาว นัยน์ตาเป็นประกายด้วยความสุข

“เจ้า...ตั้งครรภ์ใช่หรือไม่”

เย่จิ่งอวี้ก้มศีรษะมองไปที่ท้องน้อยของอินชิงเสวียน

ใบหน้าของอินชิงเสวียนเปลี่ยนเป็นสีแดงเล็กน้อย

“ไม่มีทาง”

ครั้นเห็นท่าทางของนาง เย่จิ่งอวี้ก็ยิ่งรู้สึกยินดีมากขึ้น

“พรุ่งนี้เราจะลงเขาไปให้หมอตรวจกัน”

อินชิงเสวียนเม้มริมฝีปาก

“ลูก...คงจะไม่เป็นไร”

เย่จิ่งอวี้กล่าวด้วยสีหน้าเป็นกังวล “เจ้าได้ต่อสู้กับผู้อื่นมาหลายครั้ง ทั้งยังได้รับบาดเจ็บ ควรไปตรวจดูดีกว่า หรือไม่ก็ให้จิ่งหลานตรวจดูให้”

หลังจากได้ยินคำพูดของเย่จิ่งอวี้ อินชิงเสวียนก็เริ่มเป็นกังวลขึ้นมา