บทที่ 1212 พบกับเฮ่อยวน

เย่จิ่งอวี้กล่าวชมทันที “นี่เป็นความคิดที่ดี”

“อื้ม ในยุคสมัยของข้ามีโครงสร้างเช่นนี้ด้วย”

จากนั้นอินชิงเสวียนก็เล่ากฎของห้องสมุดให้เย่จิ่งอวี้ฟังจนเขาพยักหน้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ควรจะเป็นเช่นนี้ ช่วยแสวงหาความยุติธรรม งั้นก็ทำตามที่เสวียนเอ๋อร์พูดเถอะ”

ในขณะที่ทั้งสองกำลังคุยกัน เสี่ยวหนานเฟิงก็วิ่งไปถือหนังสือมาอีกสองเล่ม

“ลูกพบหนังสือเล่มหนึ่งที่มีเลขหนึ่ง อีกเล่มมีเลขเก้าด้วย ในนั้นเป็นวรยุทธ์หมดเลย!”

อินชิงเสวียนก้มศีรษะลง ก็เห็นคำว่าดัชนีหนึ่งหยางและพลังวิเศษเก้าเอี้ยง นางก็ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี

“พวกนี้เป็นสมุดวาดรูปหลอกลวง ไม่ใช่วรยุทธ์ รีบเอามาให้แม่เร็ว”

เสี่ยวหนานเฟิงกอดหนังสือเหล่านี้ไว้ในอ้อมแขนแน่นทันที

พูดเบาๆ “เสด็จแม่ ลูกอยากดู”

จู่ๆ เย่จิ่งอวี้ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป

“ถึงอย่างไรก็เป็นหนังสือภาพ ไม่มีอะไรหรอก ให้เขาดูเล่นๆ เถอะ”

อินชิงเสวียนคิดดูแล้วก็ใช่ เด็กตัวแค่นี้ จะสามารถเรียนรู้วรยุทธ์แบบไหนได้

นางลูบหัวของเสี่ยวหนานเฟิง แล้วพูดด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “เอาล่ะ งั้นแม่จะมอบหนังสือเหล่านี้ให้กับเจ้า”

เย่จิ่งอวี้กำชับมาอีกว่า “สามารถซื้อหนังสือในนั้นได้ แต่ไม่สามารถซื้อสิ่งอื่นได้ตามอำเภอใจ ไม่เช่นนั้นถึงเวลาที่จำเป็นต้องใช้จริงๆ คะแนนของแม่เจ้าจะเสียเปล่า”

เสี่ยวหนานเฟิงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

“เสด็จพ่อไม่ต้องห่วง ลูกจำได้แล้ว”