บทที่ 1214 เฮ่อฉางเฟิงผู้อิสรเสรี

เฮ่อฉางเฟิงพูดออกมาได้ครึ่งหนึ่ง จากนั้นก็กลืนคำพูดที่เหลือก็ลงไปในลำคอทันที

เขาไม่แปลกใจเลยที่เย่จิ่งอวี้มา แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อของเขาถึงกอดอินชิงเสวียน

เฮ่อยวนยกแขนเสื้อขึ้นอย่างรวดเร็ว ทันทีที่เขาสะบัดแขนเสื้อ น้ำตาก็ถูกเช็ดออกไปอย่างเงียบๆ

เขากระแอมในลำคอ พยายามบรรเทาอาการแน่นในลำคอ และพูดกับเฮ่อฉางเฟิงว่า “ฉางเฟิง มานี่เร็ว มาหาน้องสาวของเจ้ากับน้องเขยของเจ้า”

เฮ่อฉางเฟิงอ้ากว้างด้วยความตกใจ

“ท่านพ่อ...ท่านพูดอะไรน่ะ”

กงซวินอวิ๋นเฟิ่งสูดจมูก แล้วจับมือลูกชาย

“เจ้าเด็กโง่ ได้ยินถูกแล้ว แม่นางอินเป็นลูกของพ่อเจ้ากับน้าเหมยของเจ้า รีบเรียกน้องสาวเร็ว”

เฮ่อฉางเฟิงตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง แม้ว่าเขาจะชอบอินชิงเสวียนอย่างบริสุทธิ์ใจ แต่เมื่อรู้ว่านางกลายเป็นน้องสาวของตัวเอง ก็ยากที่จะยอมรับมันได้สักพักหนึ่ง

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็กลับมาเป็นปกติ

ร่องรอยของความอ้างว้างในดวงตาถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้น

ความสัมพันธ์ระหว่างชายและหญิงอาจไม่ยืนยาว แต่สมาชิกในครอบครัวนั้นยืนยาว!

การที่มีน้องสาวที่ฉลาดเฉลียว และให้ความสำคัญกับความยุติธรรมของบ้านเมืองมาเป็นอันดับแรกนั้น นับเป็นความโชคดีที่สุดของเฮ่อฉางเฟิง

เขาเดินไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว อ้าแขนออก กอดอินชิงเสวียนและเย่จิ่งอวี้เข้าด้วยกัน

“คิดไม่ถึงว่าพวกเจ้าจะเป็นน้องสาวกับน้องเขยของข้า โชคชะตาของเราช่างลึกซึ้งจริงๆ”

เมื่อเห็นลูกชายของเขาใจกว้างมาก เฮ่อยวนก็โล่งใจทันที

“อวิ๋นเฟิ่ง ให้แม่ครัวทำอาหารเยอะๆ หน่อย วันนี้ข้ากับลูกเขยของเราไม่เมาไม่เลิก”

กงซวินอวิ๋นเฟิ่งยิ้มและพูดว่า “ได้ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้ พวกเจ้าจะคุยกันก่อน”

เฮ่อยวนอุ้มเสี่ยวหนานเฟิง และพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “เด็กดี เรียกท่านตาเร็ว”

เสี่ยวหนานเฟิงกะพริบตาโต แล้วมองเฮ่อยวนด้วยความสับสน

“ทำไมถึงมีท่านตาอีกคนอยู่ที่นี่”

ลูกยังเด็กเกินไป อินชิงเสวียนก็ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร เย่จิ่งอวี้จึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “เพราะแม่ของเจ้ามีพ่อสองคน ดังนั้นจ้าวเอ๋อร์ถึงได้มีท่านตาสองคน แบบนี้ก็จะมีคนรักจ้าวเอ๋อร์มากๆ อย่างไรล่ะ”

เสี่ยวหนานเฟิงพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง จากนั้นเม้มริมฝีปาก หอมแก้มของเฮ่อยวน แล้วพูดเสียงนุ่มนิ่ม

“ท่านตา~”

เฮ่อยวนอุ้มเสี่ยวหนานเฟิงหมุนตัวไปรอบๆ อย่างมีความสุขทันที

ถึงไม่มีหลานจากลูกชาย แต่มีหลานจากลูกสาวก็ดีเหมือนกัน!

เฮ่อฉางเฟิงลอบกลอกตาอย่างลับๆ ตอนนี้เขายังไม่ต้องแต่งงานแล้ว การมาถึงของน้องสาว กลับช่วยบรรเทาความต้องการเร่งด่วนของเขาได้อย่างพอดี

จู่ๆ เย่จิ่งอวี้ก็ถามขึ้นว่า “คนที่ทำลายค่ายกลในเป่ยไห่วันนั้น คือพี่ชาย?”

ดังคำกล่าวที่ว่า พ่อเสือย่อมไม่มีลูกสุนัข เฮ่อยวนเชี่ยวชาญด้านค่ายกลขนาดนี้ เฮ่อฉางเฟิงก็คงเก่งกาจไม่แพ้กันอย่างแน่นอน