บทที่ 1229 สงสัย

กงซวินอวิ๋นเฟิ่งรับคำ และออกไปสั่งการ

อินชิงเสวียนถือโอกาสถาม “สีหน้าของท่านพ่อก็ดูไม่ค่อยดีนัก คงได้รับบาดเจ็บภายใน ดื่มน้ำนี้ก่อนเจ้าค่ะ มันสามารถช่วยให้ท่านฟื้นฟูกำลังได้เร็ว ไม่รู้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น”

นางยื่นขวดน้ำพุวิญญาณที่บรรจุไว้อยู่แล้ว ให้กับเฮ่อยวน

เฮ่อยวนย่อมไม่สงสัยลูกสาวตัวเองอยู่แล้ว หลังจากดื่มมันในอึกเดียว รู้สึกว่ามีกระแสน้ำใสไหลลงลำคอ กระจายไปทั่วแขนขาในทันที ความเจ็บปวดในร่างกายลดลงอย่างมาก

“ชิงเสวียนมีน้ำใจแล้ว”

เฮ่อยวนโคจรกำลังภายในสองรอบ ก่อนที่จะเล่าว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้

“ที่แท้ท่านพ่อไปที่ตำหนักเทพ!”

เมื่อได้ทราบถึงท่าทีของเหมยชิงเกอที่มีต่อเขา อินชิงเสวียนก็ถอนหายใจเบาๆ

“ท่านพ่อโปรดอย่าตำหนิท่านแม่เลย ตอนที่ข้าไปช่วยท่านแม่ นางแทบไม่ต่างจากต้นไม้ที่ตายแล้ว ถ้าไม่มีโทสะเฮือกนั้น ชีวิตของท่านแม่คงจบสิ้นไปนานแล้ว”

“ข้าจะโทษแม่เจ้าได้อย่างไร ความผิดวันนี้มันเกิดจากพ่อทั้งนั้น แค่หวังว่าจะสืบจนเจอคนร้ายที่แท้จริงได้โดยเร็วที่สุด จะได้ให้ความเป็นธรรมกับความทุกข์ทรมานที่แม่เจ้าต้องทนทุกข์มานาน”

เสียงของเฮ่อยวนแผ่วเบา เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด เพียงครู่เดียวเขาก็เหมือนจะมีอายุเพิ่มขึ้นมากกว่าสิบปี

“อื้ม ในเมื่อท่านพ่อส่งคนไปแล้ว จริงๆ แล้วไม่ควรต้องแบกรับความผิดนี้ เรื่องนี้ต้องรบกวนท่านพ่อกับท่านน้ากงซวินจัดการแล้ว”

เมื่อพูดถึงคำว่า “ท่านน้ากงซวิน” หัวใจของอินชิงเสวียนก็สั่นไหวเล็กน้อย นางโค้งคำนับและพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นลูกต้องขอตัวก่อน”

“ได้”

เฮ่อยวนเป็นห่วงเหมยชิงเกอมาก หากลูกสาวอยู่เคียงข้างนาง ความโกรธของนางอาจจะสงบลง

หลังจากออกจากอิ๋นเฉิงแล้ว เย่จิ่งอวี้ก็ถามว่า “เสวียนเอ๋อร์คิดอะไรอยู่หรือเปล่า ทำไมนางดูกังวลขนาดนั้น”