บทที่ 1238 ทางสู่วิถีแห่งสวรรค์

คนชุดดำตัวสูงใหญ่มากเกินไปจริงๆ รูปร่างอันใหญ่โตนี้เมื่อปรากฏอยู่เหนือหัว ก็เหมือนกับเนินเขาสูงใหญ่ แค่ความกดดันเพียงอย่างเดียวก็สามารถทำให้ฉีอวิ๋นจื่อเหงื่อชุ่มโชกแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่ได้เห็นมือเหล็กประหลาดนี้ นางยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะมีความคิดเพียงเล็กน้อยในการตอบโต้

“ผู้มีพระคุณโปรดไว้ชีวิตด้วย!”

ดวงตาของนางเหลือกโพลง พูดด้วยความยากลำบาก

ทันใดนั้นมือเหล็กก็ถูกดึงกลับ คนชุดดำใช้แขนเพียงข้างเดียวก็กระแทกนางให้ล้มลงกับพื้น

พูดอย่างเย็นชา “เศษสวะเช่นเจ้า สมควรที่จะตั้งคำถามกงซวินฮูหยินงั้นรึ”

ปากของฉีอวิ๋นจื่อเลือดออก ล้มลงกับพื้น เอาแต่พูดว่า “ข้าผิดไปแล้ว คราวหน้าจะไม่พูดอะไรอีกแล้ว”

คนชุดดำแค่นเสียงหึอย่างเย็นชา และมองไปที่หันเจิงหมิง

“ถ้าข้าสามารถรักษาคนผู้นี้ได้ จะมีประโยชน์กับเจ้าและข้าหรือไม่”

ฉีอวิ๋นจื่อรู้ว่าทุกคนในอิ๋นเฉิงมีทักษะด้านการแพทย์ นางคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ถ้าหันเจิงหมิงได้สติ เขาต้องล้างแค้นแทนผู้อาวุโสหันอย่างแน่นอน หากเขาโชคดีพอที่จะฆ่าเย่จิ่งอวี้ หรืออินชิงเสวียนได้ ก็สามารถกำจัดตัวช่วยของเหมยชิงเกอได้ แม้ว่าจะทำไม่ได้ แต่เขาก็สามารถเป็นพันธมิตรของเราได้”

คนชุดดำแค่นเสียงอย่างเย็นชา “ตามที่เจ้าพูด การค้านี้รับประกันผลกำไรและไม่มีขาดทุนใช่หรือไม่”

ฉีอวิ๋นจื่อก้มศีรษะลงแล้วพูดว่า “บุคคลนี้จะไม่ทำให้ผู้มีพระคุณผิดหวัง”

คนชุดดำพยักหน้า

“เฮ่อยวนกับเหมยชิงเกอได้รับบาดเจ็บหรือเปล่า”

ฉีอวิ๋นจื่อลอบเหลือบมองเขา แต่ภายใต้หน้ากากอันเย็นชานั้น กลับมองไม่เห็นสีหน้าท่าทางมากนัก นางจึงพูดอย่างระมัดระวัง “ได้รับบาดเจ็บอยู่บ้าง”

คนชุดดำยิ้มอย่างเยาะเย้ย

“ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเป็นคู่สามีภรรยารักกันหวานชื่นแล้วน่ะสิ”

ฉีอวิ๋นจื่อก้มศีรษะลงโดยที่ไม่กล้าปริปากพูดอะไร

คนชุดดำยื่นมือเหล็กออกมา แล้วหิ้วร่างของหันเจิงหมิงที่หมดสติขึ้น

“ตามข้ามา ข้าจะพาเจ้าไปยังสถานที่อันเงียบสงบเพื่อรักษาบาดแผล แต่ข้ามีข้อแม้หนึ่งข้อ ภายในสามวัน เจ้าต้องรายงานข่าวดีแก่ข้า ไม่ว่าเจ้าจะฆ่าใครก็ตาม ก็ถือเป็นผลงานของเจ้า แต่ถ้าเจ้าฆ่าใครไม่ได้แม้แต่คนเดียว เช่นนั้นคนที่ตายจะเป็นเจ้า”

คนชุดดำมีเสียงราบเรียบ แต่มีเจตนาฆ่าอย่างเยือกเย็นแฝงอยู่ในนั้น

ฉีอวิ๋นจื่อตัวสั่น รีบพยักหน้าอย่างรวดเร็ว