บทที่ 1288 ความวุ่นวาย

เย่จิ่งอวี้กำลังจะถามคำถาม ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงการต่อสู้ดังมาแต่ไกล สีหน้าจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย

“เสวียนเอ๋อร์ไปพักผ่อนก่อน ข้าจะไปดูหน่อย”

ทันทีที่พูดจบ ร่างนั้นก็หายไปแล้ว

หวังซุ่นก็กำลังจะออกไปเช่นกัน แต่ถูกอินชิงเสวียนหยุดไว้

“เกิดอะไรขึ้น”

หวังซุ่นเกาหัว

“บ่าวก็ไม่รู้แน่ชัด ตอนแรกกำลังกินข้าวกับนายท่าอยู่ดีๆ ถือโอกาสฟังเหล่าชาวยุทธ์อาวุโสบางคนคุยโวไปด้วย แต่พอมืดลง ชาวยุทธ์เหล่านั้นก็เหมือนคนบ้าคลั่ง แล้วเริ่มทะเลาะกันเลย”

อินชิงเสวียนตกใจ

“หรือมีใครยื่นมาเข้ามาแทรก ทำให้เกิดการต่อสู้ขึ้น?”

“ข้าก็ไม่รู้ สรุปก็คือสถานการณ์ยุ่งวุ่นวายกันยกใหญ่”

หลังจากที่หวังซุ่นพูดจบ เขาก็พูดเพิ่มประโยคอีกประโยคหนึ่ง

“ตั้งแต่ที่เห็นกำแพงหินครั้งที่แล้ว นายท่านก็ถามข้าหลายครั้งว่าข้าได้ยินอะไรไหม ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะมีความเกี่ยวข้องอะไรหรือไม่”

อินชิงเสวียนขมวดคิ้ว ตอนนั้นเย่จิ่งหลานก็ถามอาอวี้เหมือนกันไม่ใช่หรือ หรือจะเป็นชาดแห่งบาปของเขา?

เมื่อเห็นว่าเสี่ยวหนานเฟิงหลับไปแล้ว อินชิงเสวียนจึงส่งเขาเข้าไปอยู่ในมิติ

“ข้าก็จะไปดูด้วย”

หลังจากออกจากเต็นท์ ก็เจอเฮ่อยวนกับเหมยชิงเกอที่อยู่หน้าประตูแล้ว

“ชิงเสวียน เกิดอะไรขึ้น?”

แล้วอินชิงเสวียนก็เล่าตามที่หวังซุ่นบอกสั้นๆ และทั้งสี่ก็มุ่งหน้าไปยังส่วนลึกของหุบเขาทันที

ในเวลานี้หุบเขาตกอยู่ในความสับสนวุ่นวายอย่างแท้จริง

ชาวยุทธ์เหล่านี้เหมือนคนบ้าคลั่งที่โจมตีอย่างไม่เลือกหน้า ซึ่งพลังของพวกเขาก็ทรงพลังอย่างน่าประหลาดใจ