บทที่ 1339 นี่คือคำตอบที่เจ้าให้ข้างั้นหรือ

ขณะที่เย่จิ่งหลานพูด อินชิงเสวียนได้ใช้กำลังภายในดึงฤทธิ์สุราออกมา นางไม่คอแข็งเหมือนกับชิงลั่ว

แต่วันนี้เป็นวันที่สนุกสนานจริงๆ หลังจากมาต้าโจวนานขนาดนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่อินชิงเสวียนได้พบกับผู้หญิงที่เป็นอิสระและไร้ข้อจำกัด การปรากฏตัวของนาง ทำให้คำว่า “จอมยุทธ์หญิง” ปรากฏอยู่ในใจของอินชิงเสวียนอย่างสมบูรณ์

นางเก็บกำลังภายในกลับคืน พยักหน้าพูดว่า “เจ้าพูดมีเหตุผล แม่นางชิงลั่วไม่ใช่ชาวยุทธ์ธรรมดาสามัญ ไม่รู้ว่านอกจากตำหนักเทพหอทองคำกับเพียวเหมี่ยวอิ๋นเฉิงแล้ว ในยุทธจักรยังมีสำนักที่ยิ่งใหญ่อื่นๆ ที่ซ่อนเร้นอยู่หรือไม่”

เย่จิ่งหลานเปิดขวดเบียร์ จิบแล้วพูดว่า “นอกว่าแดนศักดิ์สิทธิ์ที่คนไม่สามารถเข้าใจได้ ก็คงไม่มีอะไรอีกแล้วล่ะ”

เมื่อได้ยินคำว่า “แดนศักดิ์สิทธิ์” อินชิงเสวียนก็ขมวดคิ้ว

“ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ลำบากจริงๆ มีปัญหาเกิดขึ้นต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน!”

เมื่อนึกถึงแคว้นเฟยเหยาที่นักพรตเทียนจีพูดถึง อินชิงเสวียนก็ขมวดคิ้วมากขึ้นอีก

ในเมื่อหินที่วิถีแห่งสวรรค์บรรจุอยู่ก็คือแก่นวิญญาณของราชาแคว้นเฟยเหยา เรื่องนี้ เขาต้องไม่ปล่อยไปอย่างแน่นอน

แคว้นล่มสลายครอบครัวล้มตาย นี่ต้องมีความแค้นแค่ไหน ต้องทำอย่างไรถึงจะแก้ไขได้

เย่จิ่งหลานปลอบใจ “อย่าคิดมาก ถึงฟ้าจะถล่มก็มีคนตัวสูงคอยบังให้ ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะแก้ได้คนเดียวเสียหน่อย เจ้าน่ะ เก่งทุกอย่าง แต่แบกรับภาระทุกอย่างไว้กับตัวเอง”

อินชิงเสวียนยิ้มอย่างช่วยไม่ได้

“ถึงจะพูดแบบนี้ ข้าจะเมินเฉยทำเป็นมองไม่เห็นได้อย่างไร แต่ไม่รู้ว่านักพรตเทียนจีตายแล้วหรือยังมีชีวิตอยู่ แม้ว่าเขาจะทำให้เจ้าสำนักเซี่ยวตาย แต่ข้าก็ยังอยากจะเชื่อว่า นี่ไม่ใช่ความตั้งใจเดิมของเขา”

เย่จิ่งหลานพูดด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย “คนดีมีโชคดีจากสวรรค์ นี่ก็ดึกแล้ว เจ้ารีบกลับไปพักผ่อนเถอะ แม้ว่าจะมีน้ำพุวิญญาณคอยดูแล แต่ก็ต้องห่วงลูกบ้าง”

“งั้น...ก็ได้”

แม้ว่าอินชิงเสวียนจะไม่มีอาการแพ้ท้องรุนแรง แต่ระยะนี้นางก็รู้สึกเหนื่อยมากจริงๆ จึงเดินขึ้นไปชั้นบน

ในขณะนี้ นักพรตเทียนจีได้ปรากฏตัวบนภูเขาสูง เขานั่งขัดสมาธิด้วยสีหน้าสงบ

เขาได้เลือกเส้นทางของตัวเองแล้ว ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร เขาก็จะต้องเผชิญมันอย่างสงบ

ข้างๆ เขา มีนักพรตเต๋าน้อยชิงฮุยยืนอยู่

เขามองลงไปที่นักพรตเทียนจี กล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ