บทที่ 1408 จิตใจที่น่ากลัว

อินชิงเสวียนซัดฝ่ามือออกไปสองครั้ง หันกลับมาแล้วถามว่า “เจ้าหมายความว่า เจ้าเคยติดต่อกับคนแคระโมริตะ?”

ชิงฮุยยิ้มเล็กน้อยและพูดว่า “มันสำคัญขนาดนั้นเลยหรือ ถ้าพวกเจ้าเต็มใจติดตามข้า ข้าจะไม่ให้เขาทำร้ายพวกเจ้าเลย”

อินชิงเสวียนยิ้มเยาะอย่างเย็นชา

“น่าขัน ข้าเป็นถึงฮองเฮาแห่งต้าโจว ข้าจะถูกคนที่แสร้งเป็นคนดีหลอกลวงได้อย่างไร”

ก่อนที่เขาจะพูดจบ ลั่วสุ่ยชิงถูกกระแทกด้วยฝ่ามือ มีเลือดไหลออกมาจากริมฝีปาก

“แม่นางอิน ไม่ต้องสนใจข้า ท่องจำคำนี้ไว้ มันจะช่วยเจ้าทำลายค่ายกลได้”

ลั่วสุ่ยชิงสูดลมหายใจเข้าแรงแล้วพูดอย่างเร่งด่วน “หลักเต๋าไร้นาม หล่อเลี้ยงสรรพสิ่ง เปลี่ยนหยินหยาง หยินแยกออกเป็นสอง ตั้งทิศตะวันออกเป็นจุดเริ่มต้นของจักรวาล... “

ก่อนที่นางจะพูดจบ ชิงฮุยก็เคลื่อนไหวรวดเร็วจนกลายเป็นภาพติดตา และปรากฏตัวต่อหน้าลั่วสุ่ยชิง เขาชี้ปราณกระบี่ไปที่ลำคอของนาง

“เจ้าพูดมากเกินไปแล้ว”

ลั่วสุ่ยชิงถูกควบคุมลำคอ ไม่สามารถพูดอะไรได้อีก

“อย่าทำร้ายนาง!”

อินชิงเสวียนทั้งร้อนใจทั้งโกรธ พยายามเรียกใบมีดทะมึนแห่งมิติออกมา แต่ยังไม่มีเสียงใดๆ ราวกับว่านางสูญเสียการติดต่อกับมิตินั้นไปโดยสิ้นเชิง

ดูเหมือนจะมีค่ายกลที่ควบคุมที่นี่อยู่

ในการต่อสู้ครั้งนี้ มีแต่ต้องพึ่งพาความแข็งแกร่งของตัวเองเท่านั้น!

ชิงฮุยดูเหมือนจะไม่รีบร้อนที่จะจัดการกับอินชิงเสวียน เขายืนอยู่ข้างลั่วสุ่ยชิง ชายเสื้อกระพือพลิ้ว ท่าทางสงบราบคาบ ไม่มีสิ่งใดรบกวนแม้แต่น้อย

“เย่จิ่งหลาน ในเมื่อเจ้าสูญเสียสติไปแล้ว งั้นวันนี้ข้าจะตีเจ้าจนกว่าเจ้าจะรู้สึกตัว”