บทที่ 160 การขายแบบลดกระหน่ำ

อินชิงเสวียนตั้งใจจะเตรียมเงินไว้ให้อินจ้งหนึ่งหมื่นตำลึง เมื่อคำนวณทั้งหมดแล้ว ตอนนี้ก็เหลือเพียงไม่กี่พันตำลึงก็จะครบหนึ่งหมื่น สิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือการหาเงินให้ได้เร็วๆ

นางไปหาซูฉ่ายเวย ไม่ใช่เพราะนางต้องการไปถอนขนแกะ แต่เป็นเพราะซูฉ่ายเวยมีสถานะสูงสุดในบรรดานายหญิงเหล่านี้ และยามว่างเหล่าหญิงงามก็มักจะไปรวมตัวกันที่ตำหนักของนาง

ระหว่างทาง อินชิงเสวียนเข้าไปในร้านค้าคะแนนสะสม หยิบยกทรงและชุดชั้นในออกมาเก็บไว้ในอกเสื้อจำนวนหนึ่ง นางยังเอาสติ๊กเกอร์ น้ำหอมและผงหอมมาใส่ไว้ในอกเสื้อด้วย

จากนั้นก็เดินไปที่หอฉงฮวา

เมื่อเข้ามาถึงประตูก็ได้ยินเสียงหัวเราะครื้นเครง เมื่อขันทีน้อยเห็นอินชิงเสวียน เขาก็เข้าไปรายงานทันที

ซูฉ่ายเวยและผู้อื่นกำลังเย็นชุดเด็ก ในใจก็กำลังคิดกันอยู่ว่าเสี่ยวเสวียนจื่อไม่ได้มาที่นี่หลายวันแล้ว ถ้าเขาอยู่ยังพอจะสอบถามอะไรได้บ้าง

ตอนนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเด็กอายุเท่าใด ไม่รู้ว่าเป็นชายหรือหญิง จึงได้แต่คลำทางไปตามความรู้สึกของตัวเองเท่านั้น

เมื่อได้ยินว่าเขากำลังมา ก็รีบพูดอย่างตื่นเต้นทันที "เร็วเข้า ให้เขาเข้ามา"

อินชิงเสวียนหอบท้องอันใหญ่โตเดินตัวโยกเข้าไปในประตู

นายหญิงกลุ่มหนึ่งก็เข้ามารุมล้อมทันที

"เสี่ยวเสวียนจื่อกงกง เจ้ามาสักที"

"ใช่ พวกเรานับคืนนับวัน รอคอยการมาของเจ้าเชียวนะ"

"เสี่ยวเสวี่ยนจื่อกงกง ดาวมงคลเป็นเด็กชายหรือเด็กหญิง"

"ดาวมงคลอายุเท่าใดแล้ว"

ทุกคนไม่รู้ว่าเด็กถูกนำออกมาจากวังเย็น แต่พวกนางรู้ว่าเสี่ยวเสวียนจื่อกงกงอาศัยอยู่กับดาวมงคลในตำหนักจินหวู ซึ่งนี่นับเป็นพระเมตตาอันสูงสุด ซึ่งแสดงให้เห็นว่าฝ่าบาทให้ความสำคัญกับเขามากเพียงใด

บุคคลเช่นนี้ ทุกคนต้องการประจบประแจงเป็นธรรมดา

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เสี่ยวเสวียนจื่อมีใบหน้าที่หมดจดงดงาม ดูไม่เหมือนกงกงที่มีกลิ่นเฉพาะตัว ที่ทำให้พวกนางรู้สึกแขยงทุกครั้งที่เข้าใกล้พวกเขา

เมื่อฟังคำถามที่จ้อกแจ้กจอแจเหล่านี้ อินชิงเสวียนรู้สึกเวียนศีรษะ รีบโบกมือเป็นความหมายให้หยุดอย่างรวดเร็ว

"พวกท่านค่อยๆ พูดทีละคน คนพูดกันหลายคน ข้าได้ยินไม่ถนัด"

ซูฉ่ายเวยดุทันที "พวกเจ้าเงียบก่อน ข้าจะถามเอง"

"เสี่ยวเสวียนจื่อ เด็กเป็นเด็กชายหรือเด็กหญิง ตอนนี้อายุเท่าใดแล้ว"

อินชิงเสวียนปาดเหงื่อออกจากจมูก เงยหน้าขึ้นแล้วตอบว่า "ดาวมงคลเป็นเด็กชาย ตอนนี้เขาอายุประมาณสามเดือนแล้ว ตัวโตประมาณนี้ขอรับ"

อินชิงเสวียนกางมือออกมาเพื่อเปรียบเทียบ แล้วนายหญิงที่ฉลาดก็หยิบเชือกด้ายออกมาทันที และวัดความยาวตามที่อินชิงเสวียนบอก แล้วผู้อื่นก็รีบทำตาม นำเชือกด้ายมาวัดความยาว

นายหญิงผู้หนึ่งถามขึ้น "ดาวมงคลมีสีโปรดหรือไม่"

อินชิงเสวียนยักไหล่ "ไม่แน่ใจเหมือนกันขอรับ"

อีกคนหัวเราะแล้วพูดว่า "เด็กๆ คงจะชอบสีสันสดใสแน่ๆ อย่างไรข้าก็จะเลือกสีชมพูและสีเขียวมรกต"

เมื่ออินชิงเสวียนมองไปยังชุดที่นางกำลังเย็น ก็ถึงกับพูดไม่ออก

สีเขียวมรกตตัดกับสีชมพู ทำให้นางนึกถึงเทศกาลระบำดำนาของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งสีสันนั้นดูฉูดฉาดมากเกินไป

ส่วนนายหญิงอีกคนที่อยู่ข้างๆ พูดว่า "ดาวมงคลต้องใช้สีที่ดูหรูหราหน่อย ข้าว่าสีม่วงนี่แหละ มีแค่สีนี้เท่านั้นที่แสดงถึงความสูงส่งได้"

เมื่อมองไปที่เสื้อผ้าชุดเล็กๆ ที่นางทำ อินชิงเสวียนก็ส่ายหน้า

สีม่วงเข้มนี้เป็นสีเชยเกินไป ไม่เหมาะกับการสวมใส่ในช่วงอากาศร้อน

เป็นชุดที่แลกมาจากร้านค้าคะแนนสะสมดีกว่า สีสวย วัสดุก็นุ่มอ่อนโยน ชุดที่นายหญิงเหล่านี้กำลังเย็บ อินชิงเสวียนไม่ชอบเลยสักชุด