บทที่ 508 ข้าจะถลกหนังเจ้า

อินชิงเสวียนใช้พลังมิติ จูอวี้เหยียนก็ถูกกระแทกออกไปทันที ร่างของนางก็กระแทกโต๊ะอย่างแรง

ทันใดนั้นก็มีเสียงกระเบื้องเคลือบแตกกระจาย กาน้ำชาและชามกระเบื้องบนโต๊ะก็ร่วงลงพื้น แล้วจูอวี้เหยียนก็ล้มลงกับพื้นเสียงดังครืน เห็นด้วยตาเปล่าว่าแก้มของนางก็บวมขึ้นทันที

ทุกคนตกตะลึง ไม่มีใครคาดคิดว่าอินชิงเสวียนจะกล้าแสดงความเกรี้ยวกราดต่อหน้าฝ่าบาทเช่นนี้ และไม่มีมครคิดว่านางจะมีพละกำลังมากมายปานนี้

จูอวี้เหยียนได้รับการปรนนิบัติในเจียงวูอย่างดีมาโดยตลอด แม้แต่ราชาเผ่าก็ยังต้องยอมอ่อนข้อในนางสามส่วน ตั้งแต่นางมาถึงต้าโจว ก็ถูกควบคุมทุกอย่างจนเกือบจะระเบิดความโกรธออกมา

“ฝ่าบาท!”

นางกัดฟันกระตุ้นหนอนกู่ ซึ่งใบหน้างามเปื้อนน้ำตาดั่งดอกสาลี่ต้องหยาดฝน

เย่‍จิ่ง‍อวี้ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“เสวียน‍เอ๋อร์”

อินชิงเสวียนพูดเรียบๆ “ทำไม หรือว่าหม่อมฉันจะสั่งสอนบ่าวรับใช้ไม่ได้หรือเพคะ”

เมื่อมองดูใบหน้าที่บวมแดงครึ่งหน้าของจูอวี้เหยียน เย่‍จิ่ง‍อวี้ก็พูดว่า “ไม่ใช่ว่าทำไม่ได้ เพียงแต่เสวียน‍เอ๋อร์ลงมือรุนแรงไปหน่อย”

จูอวี้เหยียนคว้าชายเสื้อของเย่‍จิ่ง‍อวี้ทันที พูดด้วยความคับข้องใจอย่างยิ่ง “ฝ่าบาท แม้ว่าหม่อมฉันจะมาจากเผ่าชายแดน แต่ก็มาเพื่อเป็นตัวแทนของเจียงวูด้วย เดิมทีต้องการทำหน้าที่ให้สำเร็จและรับใช้ฝ่าบาทให้ดี แต่กลับถูกกุ้ยเฟยทำร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝ่าบาทโปรดให้คว่ทเป็นธรรมกับหม่อมฉันด้วยเพคะ”

อินชิงเสวียนมองจูอวี้เหยียนตั้งแต่ศีรษะจนถึงปลายเท้าอย่างเหยียดหยาม

“เจียงวูเป็นเพียงชนเผ่าเล็กๆ ที่ไม่มีชื่อเสียง ต้าโจวยุติสงครามกับพวกเจ้า ก็นับว่าไว้หน้าพวกเจ้ามากแล้ว ยังกล้าพูดถึงหน้าที่ความรับผิดชอบต่อหน้าข้าอีก จูอวี้เหยียนเจ้าก็เป็นถึงราชครู ยังกล้าพูดเรื่องไร้สาระเช่นนี้ออกมาได้ ไม่น่าแปลกใจเลยที่เจียงวูแพ้ราบคาบเช่นนี้”

สีหน้าของจูอวี้เหยียนเปลี่ยนไปทันที

“ท่านพูดเหลวไหลอะไร หม่อมฉันชื่อเหยียนหง ไม่ใช่ราชครูของเจียงวู”

เย่‍จิ่ง‍อวี้ดูเหมือนจะลืมไปแล้วว่าจูอวี้เหยียนคือใคร มองไปยังอินชิงเสวียนอย่างอดไม่ได้