บทที่ 765 สุนัขถ่อยยังจะเสแสร้งอยู่อีก

เมื่อเห็นร่างที่ปกคลุมไปด้วยผ้าโปร่งสีดำ อินชิงเสวียนก็กำนิ้วโดยไม่รู้ตัว

สุนัขถ่อยนี่ ยังจะเสแสร้งอยู่อีก

น่าเสียดายที่นางใช้ทักษะช่วงชิงโชคลาภหมดแล้ว หากต้องการใช้อีกครั้ง ก็ทำได้เพียงรอจนถึงวันพรุ่งนี้เท่านั้น

ผู้อาวุโสหลายคนก็เหนื่อยกับการต่อสู้กับคนในระดับแม่ทัพตงหลิวมากแล้ว อินชิงเสวียนคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้ สุดท้ายก็กลืนคำพูดลงลำคอ

ไม่ว่าจะเร่งด่วนแค่ไหนจะรออีกวันก็ได้ วันพรุ่งนี้ช่วงชิงโชคลาภของอาซือหลานก่อน แล้วค่อยฆ่าเขาก็ได้

เพื่อไม่ให้เจตนาฆ่าในดวงตาแสดงออกไป อินชิงเสวียนหลับตาลง หันไปจ้องมองที่พิณการเวกบนตัก

เมื่อเห็นอินชิงเสวียนเลิกคิ้วก้มศีรษะ ถือพิณไว้ในมือทั้งสองข้าง ดูสงบและละเมียดละไมโดยไม่สูญเสียความสง่างามและความอ่อนโยนของสตรี อาซือหลานรู้สึกได้ถึงคลื่นที่ซัดสาดในหัวใจ ความปรารถนาดั้งเดิมก็พุ่งสูงขึ้นในทันใดอีกครั้ง

เขาเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ระงับความปรารถนาในใจ

วันนี้เจ้าสำนักหลายคนอยู่ที่นี่ หากเขาทำตัวสนิทสนมกับอินชิงเสวียนมากเกินไปในเวลานี้ จะทำให้เกิดความสงสัยอย่างแน่นอน

ถึงอย่างไรกวนเซี่ยวก็อยู่ในมือของเขาแล้ว ไม่ว่าจะเร่งด่วนแค่ไหนจะรออีกวันก็ได้

“พิณการเวกของแม่นางอินยอดเยี่ยมมากจริงๆ อันสีน้ำเงินกลั่นมาจากต้นคราม แต่กลับสีเข้มกว่าต้นคราม ข้าในนามของชาวเป่ยไห่ ต้องขอบคุณแม่นางอินอย่างสูง”

อาซือหลานประกบมือคำนับ โดยแสดงท่าทีความเห็นอกเห็นใจ

อินชิงเสวียนรู้สึกขนลุกไปทั่วทั้งร่างกาย

“เจ้าสำนักฉุยยกย่องเกินไปแล้ว”

นางอุ้มพิณยืนขึ้น ก้มหน้าก้มตายืนข้างๆ เซี่ยวอิ๋นหวน อยากจะฉีกหน้ากากจอมปลอมนั่นเดี๋ยวนี้

ขณะที่พยายามกลั้นใจไว้ ก็ได้ยินเฮ่ออวิ๋นทงพูดอย่างเต็มไปด้วยกำลังวังชา “อาจมีปลาบางตัวเล็ดลอดผ่านอวน แต่ละสำนักไปรวบรวมศิษย์โดยเร็ว ค้นหาตามบ้านทุกหลัง เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีอันตรายใดๆ หลงเหลืออยู่”

ผู้อาวุโสอีกหลายคนพยักหน้าทันที

“พวกข้าจะแจ้งลูกศิษย์เดี๋ยวนี้นี้”

เฮ่ออวิ๋นทงประกบมือคำนับแล้วพูดว่า “ต้องลำบากแล้ว”

เจ้าสำนักเซี่ยวก้าวไปข้างหน้าและกล่าวว่า “ขอบคุณทุกท่านที่ไว้วางใจในตัวข้า ตอนนี้สงครามสิ้นสุดลงแล้ว ถึงเวลาที่ข้าจะต้องกลับไปที่คุกเหล็กแล้ว”

อินชิงเสวียนยังมีเรื่องต้องการถามเจ้าสำนักเซี่ยว จึงพูดทันที “คนตงหลิวเจ้าเล่ห์มาก ไม่อาจรับประกันได้ว่าพวกเขาจะไม่กลับมา หวังว่าผู้อาวุโสทุกท่านจะอนุญาตให้เจ้าสำนักเซี่ยวอยู่ในเมืองก่อน อินชิงเสวียนยินดีที่จะใช้หัวเป็นประกัน จะตรวจสอบเรื่องนี้ให้กระจ่าง”

หลังจากได้ยินคำพูดของอินชิงเสวียน หลายคนก็อดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน

สาวน้อยคนนี้พูดมีเหตุผลจริงๆ นอกจากนี้ หลังจากที่ได้เห็นความสามารถในการรักษาของเพลงใจหินผาแล้ว ไม่มีใครอยากทำให้อินชิงเสวียนไม่พอใจ ในสนามรบ นี่คือหมอที่ทรงพลังอย่างยิ่ง ซ้ำยังรับประกันด้วยชีวิตอีก

ผู้อาวุโสสวีลูบเคราแล้วพูดว่า “ในเมื่อแม่นางอินสามารถรับรองได้ว่าจะสืบหาการตายของหมอเทวดาหนิงและลูกศิษย์ให้กระจ่าง เช่นนั้นเจ้าสำนักเซี่ยวก็ไม่จำเป็นต้องเข้าไปอยู่ในคุกเหล็กอีก”

โดยทั่วไปเฮ่ออวิ๋นทงก็ไม่ต้องการให้ผู้เฒ่าเซี่ยวไปอยู่ในคุกเหล็กเช่นกัน จึงตอบตกลงทันที “เป็นอันตกลงตามนี้”

หลังจากได้ยินว่าทั้งสองตกลงแล้ว สำนักอื่นๆ ย่อมไม่มีข้อโต้แย้งเช่นกัน

เจ้าสำนักเซี่ยวสามารถเป็นเสาหลักในยุทธภพได้ ดังนั้นทักษะความสามารถย่อมไม่สามารถประมาทได้ การที่มีเขาอยู่ด้วย ก็เหมือนการให้ความมั่นใจแก่ทุกคน เป็นหลักยึดเหนี่ยวอย่างมาก

อาซือหลานขมวดคิ้ว

ตาแก่เซี่ยวเป็นปัญหาหนักใจสำหรับเขามาโดยตลอด หากเขารั้งอยู่ในหอแห่งเสียงศักดิ์สิทธิ์ จะเป็นอุปสรรคใหญ่อย่างแน่นอน

เขาไอแห้งๆ และพูดว่า “ข้าเองก็อยากให้เจ้าสำนักเซี่ยวจะอยู่ในเมืองอยู่แล้ว แต่ถ้ากลับคำพูดไปมาเช่นนี้ จะไม่ดูเหมือนว่าเราไม่น่าเชื่อถือหรือ แล้วจะเป็นตัวอย่างที่ถูกต้องแก่บรรดาศิษย์ในสำนักของเราได้อย่างไร”

เมื่อรู้ว่าเขาคืออาซือหลาน อินชิงเสวียนก็สามารถเข้าใจการกระทำและแรงจูงใจทั้งหมดของเขาได้ นางเงยหน้าขึ้นมองอาซือหลานด้วยสีหน้าสงบ

“ทุกคนกำลังคิดหาวิธีต่อสู้กับศัตรู ทำไมเจ้าสำนักฉุยถึงคิดแต่เรื่องหมอเทวดาหนิง หรือว่าเจ้าสำนักฉุยมีเจตนาอื่น?”