บทที่ 764 ความยินดีและกลัดกลุ้มผสมปนเป

เซี่ยวอิ๋นหวนขานตอบ และกระโดดเข้าสู่วงการต่อสู้

อินชิงเสวียนนำพิณการเวกออกจากมิติทันที และจัดการช่วงชิงโชคลาภของพวกเขา

ในไม่ช้า อินชิงเสวียนก็ได้รับการแจ้งเตือนจากมิติ

“ครั้งแรกที่ใช้ทักษะช่วงชิงโชคลาภ ได้รับรางวัล 1,000 คะแนน จำกัดการใช้อยู่ที่ห้าคนต่อวัน”

ครั้นได้ยินดังนี้ อินชิงเสวียนมีทั้งความยินดีและกลัดกลุ้มผสมปนเป

แน่นอนว่าทุกสิ่งที่ใช้เป็นครั้งแรกสามารถได้รับรางวัลจากมิติได้ แต่สิ่งนี้มีข้อจำกัดจริงๆ

“ช่วงชิงโชคลาภคือการช่วงชิงอะไรกันแน่?”

เป็นโอกาสที่หาได้ยากที่มิติจะเป็นฝ่ายพูดก่อน อินชิงเสวียนจึงถามอย่างรวดเร็ว

“โชคลาภ สุขภาพ อำนาจ ตลอดจนความสามารถและวรยุทธ์ทั้งหมด”

อินชิงเสวียนค่อนข้างประหลาดใจ ทักษะนี้ยอดเยี่ยมขนาดนี้เลย!

ขณะที่กำลังเหม่อ เจ้าสำนักหานเตาก็ถูกแทงหนึ่งกระบี่ อินชิงเสวียนรีบนั่งขัดสมาธิบนพื้น รวบรวมลมหายใจและสมาธิ เล่นเพลงหมื่นกระบี่เศษดารา

ในใจก็นึกถึงความสิ้นหวังที่เกือบจะถูกบีบคอตายเมื่อครู่ และความเดือดดาลที่เย่จิ่งอวี้สูญเสียการควบคุม ความรู้สึกก็พุ่งขึ้นมาแค่เพียงปลายนิ้วสัมผัสในทันที

หลังจากการต่อสู้จริงมาหลายสนาม อินชิงเสวียนก็ค้นพบปัญหาหนึ่ง เพลงโจมตีประเภทนี้ต้องมีความโกรธอยู่ในใจ ถึงจะสามารถแสดงอานุภาพออกมาได้สูงสุด

ในขณะที่นางกำลังแบ่งใจให้ไปจัดการกับแม่ทัพตงหลิวหลายคน ใจหนึ่งก็คิดถึงเรื่องที่น่าหงุดหงิดทุกอย่าง ไม่นานก็เข้าสู่สภาวะนั้น

จู่ๆ ผีแคระตงหลิวหลายคนก็ถูกโจมตีด้วยเสียงพิณจนเลือดพุ่งกระฉูด

“ออกมาคนหนึ่ง ฆ่าผู้หญิงคนนั้นซะ”

มีคนตะโกนเป็นภาษาตงหลิว ทว่าเจ้าสำนักเซี่ยวอ่านความคิดของพวกเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว ทันทีที่หายตัว เขาก็มาปรากฏกายอยู่ข้างๆ อินชิงเสวียน

“เจ้าแค่มีใจอยู่ที่ดนตรี มีข้าอยู่ จะไม่มีใครกล้าทำร้ายเจ้า”

อินชิงเสวียนไม่มีใจจะไปคิดตามคำพูดนั้น จิตใจทั้งหมดล้วนจดจ่ออยู่กับพิณโดยสิ้นเชิง

ภายใต้อิทธิพลของเสียงพิณและทักษะช่วงชิงโชคลาภ ยอดฝีมือตงหลิวหลายคนก็ประสบกับความรู้สึกที่หลากหลาย ในไม่ช้า บางคนก็อ่อนแอไร้เรี่ยวแรง บางคนเวียนหัว และบางคนถึงกับกระอักเลือดออกมาทันที