บทที่ 863 หรือมีเจตนาแอบแฝงจริงๆ

“ได้สิ ขอแค่เจ้าบอกมา ข้าก็ทำให้เจ้าได้”

หลังจากที่อินชิงเสวียนพูดจบ นางก็อดไม่ได้ที่จะบ่น

“ทำไมพวกเจ้าแซ่เย่ถึงชอบกินนัก มีแต่พวกตะกละ”

เย่จิ่งหลานเบะปาก

“จริงๆ แล้วข้าแซ่โค่วสือเย่ ยกไปเทียบกับพวกเขาไม่ได้”

เขายืดเส้นยืดสายพูดว่า “วันนี้ทำได้พอสมควรแล้ว กลับกันเถอะ ส่วนที่เหลือให้ช่างฝีมือเหล่านั้นติดตั้งก็เสร็จแล้ว”

พอดีกับที่เป่าเล่อเอ่อร์ก็เล่นสนุกจนพอใจแล้ว ทั้งหมดจึงกลับไปที่หอแห่งเสียงศักดิ์สิทธิ์

ทันทีที่เข้าประตู เขาก็ได้ยินเสียงหัวเราะเบิกบานของเจ้าสำนักเซี่ยว

ฮวาเชียนยกชามอาหารมาถึงลานบ้านพอดี อินชิงเสวียนถามทันทีว่า “เจ้าสำนักเฮ่อมาที่นี่หรือ”

ฮวาเชียนยิ้มและพูดว่า “เป็นท่านฮั่ว กำลังดื่มสุรากับท่านตาของเจ้าแหนะ”

หัวใจของอินชิงเสวียนเต้นเล็กน้อย

หรือว่าที่เขามาที่นี่ มีเจตนาแอบแฝงจริงๆ?

“อาอวี้ล่ะ?”

“ออกไปลาดตระเวนกับคุณชายอิน”

ฮวาเชียนพูดจบก็เดินเข้าไป

อินชิงเสวียนส่งเป่าเล่อเอ่อร์กลับไปที่ห้อง กำลังจะไปดูที่ห้องโถง ทันใดนั้นนางก็ได้ยินเสียงคนตะโกนที่ประตู “แม่นางอิน!”

อินชิงเสวียนหันกลับมา ก็เห็นว่าเฮ่อฉางเฟิงเดินเข้ามาจากประตูพร้อมกับหยวนเป่า

ในมือของเสี่ยวหยวนเป่าถือปูตัวใหญ่ไว้หลายตัว

เขาประสานมือคารวะอินชิงเสวียนอย่างสุภาพต่อ พูดเสียงใส “นี่เป็นน้ำใจเล็กน้อยจากคุณชายของข้า แม่นางโปรดรับไว้ด้วย”

“คุณชายเฮ่อเกรงใจไปแล้ว เชิญทางนี้”

เย่จิ่งอวี้ไม่ได้อยู่ที่นี่ อินชิงเสวียนจึงไม่อาจเชิญให้เขาเข้าไปในห้องได้ นางเชิญเขาไปที่ศาลา