พี่ชายข้างบ้าน 4

@ร้านก๋วยเตี๋ยวไก่ป้าอรซอย 17

“หนูเอาหมี่ขาวหมูปนไก่ค่ะ เฮียเอาเหมือนเดิมไหม” ฉันถามหลังจากที่เฮียจอดรถที่ร้านก๋วยเตี๋ยวไก่

“หนูกินก่อนเลย เฮียดูนี่แป๊บ”

“เอ้า วันนี้ควงน้องสาวมา ทุกทีเห็นชอบควงสาวมาตีไก่ ไงเราไปเรียนเป็นไงบ้าง สวยขึ้นเลยนะ มีแฟนหรือยัง หรือไอ้ไฟมันหวงจนไม่กล้ามี” ป้าอรคนขายก๋วยเตี๋ยวเอ่ยถามตามประสาคนที่เห็นฉันมาตั้งแต่เด็ก เมื่อก่อนเฮียไฟชอบพาฉันมาดูไก่ตี บอกให้ฉันสั่งก๋วยเตี๋ยวรอ

ฉันไม่น่าลืมเลยว่าวันนี้วันตีไก่ที่ถูกเพิ่มรอบมาอีกวัน ไม่งั้นยังไงฉันก็ไม่มากับเฮีย

“เฮียไฟไม่หวงจ้ะป้า” ก็พูดไปงั้น ใคร ๆ ก็รู้ว่าเฮียไฟหวงฉันมาแต่ไหนแต่ไร หวงในฐานะน้องสาวที่เห็นมาตั้งแต่เกิดอะ เมื่อไหร่จะหวง จะหึงแบบผู้ชายหวงหึงผู้หญิงคนหนึ่งบ้างนะ

จะมีวันนี้หรือเปล่าน้า

“ไม่หวงอะไร เขารู้กันทั้งบาง ไม่งั้นเอ็งคงมีแฟนไปแล้ว”

“…” ฉันยิ้มเจื่อนแล้วเดินนั่งรอที่โต๊ะ มีแฟนเหรอ หาคนใจดีเท่าเฮียไฟไม่เห็นมี ถ้ามีจะรีบสารภาพรักเลยล่ะ ชิ ก็พูดไปงั้น ดาวเหนือจะไปไหนได้

ขณะนี้กินก๋วยเตี๋ยวหมดไปสามชามเฮียก็ยังมุ่งมั่นกับการตีไก่ ฉันก็รอไง นั่งรอ กดโทรศัพท์รอ ทำก๋วยเตี๋ยวช่วยป้าอร เก็บถ้วยที่ลูกค้ากินแล้วไปไว้ที่ล้างเหมือนเมื่อก่อนที่เคยทำตอนติดสอยห้อยตามเฮียมา ในที่สุดก็เหมือนสวรรค์จะเห็นใจฉัน ทำให้ฉันมีรถกลับบ้าน

“ป้าเอาใหญ่ไก่ไม่ผัก หมี่ขาวหมูปนไก่ หมี่เหลืองหมู เกาเหลาหมูปนไก่ใส่ถุงกลับบ้าน” ลูกค้าหนุ่มสั่งเรียบร้อยเดินเข้ามานั่งในร้านสายตามองหาที่นั่งแล้วเขาก็ปรายตามามองฉัน “อ้าว มาไงไอ้จ๋อ”

จ๋อมาจากลิง ตอนเด็ก ๆ มีคนบอกว่าฉันซนมากจนพ่อแม่ของคนเรียกตั้งชื่อฉันว่าจ๋อ

“พี่โม พ่อเทวดาของน้อง พี่กลับบ้านเลยไหมคะ หรือไปไหนต่อ”

“มาแนวนี้ อยากติดรถกลับบ้านด้วยอะดิ”

“แม่นเลยค่า เป็นหมอดูได้เลยนะเนี่ย”

“โดนเฮียไฟลากมาด้วยหรือไง”

“ช่าย ดาวลืมว่าเป็นวันตีไก่ ไม่งั้นไม่มานั่งแก่วอยู่นี่หรอก ยังทำรายงานไม่เสร็จเลยอะ” ได้ทีฉันก็ฟ้องพี่ชายบ้านฝั่งตรงข้าม

“กลับพร้อมพี่ก็ได้ แต่พี่ขอแวะเอาเตี๋ยวให้ใบบัวก่อนนะ” ใบบัวที่พูดถึงคือลูกสาวของพี่หัวหอมแฟนเก่าที่เฮียไฟรักมาก

“อื้ม ๆ ได้เลยค่าพ่อเทวดาของน้องดาว”

“หึ ไปบอกเฮียไฟดิไป เดี๋ยวโวยวายอีก”

ใช่ ๆ ฉันเกือบลืมเลย เคยมีหลายครั้งฉันหนีกลับพร้อมคนแถวบ้านที่มาซื้อก๋วยเตี๋ยว เฮียไฟมารู้ทีหลังโวยวายยกใหญ่ ขู่สารพัดว่าต่อไปจะไปไหนต้องบอกเฮียก่อน ไม่งั้นเฮียจะตี พูดเหมือนฉันเป็นเด็กไปได้ “ได้ ๆ พี่โมรอดาวแป๊บนะ ดาวขอมองหาเฮียไฟก่อน”

แล้วฉันก็ลุกเดินเข้ามาด้านหลังร้านที่เป็นสนามตีไก่ย่อม ๆ ผู้คนเยอะมากมาย แต่เฮียโดดเด่นที่สุดเพราะสีผมของเขาด้วยมั้ง ฉันแทรกตัวเดินมายืนข้างเฮียแล้วสะกิดแขนของเขา เฮียไฟหันหน้ามามองแล้วเริ่มชักสีหน้าใส่ทันที แล้วเขาก็จับมือฉันเดินออกมาจากวงตีไก่

เขาไม่ชอบให้ฉันเข้ามาด้วยเหตุผลที่ว่าผู้ชายเยอะ เบียดฉันเนียนแต๊ะอั๋งฉัน

“เข้ามาทำไม” นั่นไงเขาใช้น้ำเสียงดุ

“หนูจะมาบอกเฮียว่าหนูจะกลับบ้านนะ”

“จะกลับยังไง รอเฮียก่อน”

“ไม่เอา จะกลับไปทำรายงาน กลับพร้อมพี่โม พี่โมมาซื้อเตี๋ยวพอดี”

“ไม่ต้องอะ นี่กุญแจรถแล้วเดี๋ยวเฮียโทรบอกให้มารับ” เขาวางใส่มือฉัน

“แว้นไปกับพี่โมแป๊บเดียวก็ถึง ขี้เกียจขับรถ”

“อย่าดื้อ”

“...”

“เฮียจริงจัง”