Chapter  3

Chapter 3

“ณะ...ณิชา อย่าจับ มันอันตราย” ไรเฟิลครางประท้วงเสียงสั่นด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน เมื่อณิชานั่งคุกเข่าลงตรงหน้าหว่างขาแกร่ง เธอแหงนมองเขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม แล้วยกมือบางทาบทับมือสากที่กำลังชักรูดแก่นกายที่ผงาดขึ้นไม่รู้จักเวล่ำเวลา

“เฟิลทำอะไร~”

“ฟู่วววว...” คนตัวสูงถอนหายใจติดขัด นี่ยัยเพื่อนรักของเขาแกล้งถามหรืออย่างไรกัน

ใบหน้าคมคายขบกรามแน่นจนใบหน้าแดงก่ำ เมื่อเขากำลังระงับอารมณ์ความใคร่ไม่ให้คิดเตลิดไปไกล เพราะหญิงสาวที่นั่งคุกเข่าส่งสายตายั่วยวนให้เขาอยู่ตอนนี้เป็นเพื่อนสาวคนสนิท

“อืม~เสียวหัวฉิบ ปะ...ปล่อยเลยณิชา” คนตัวสูงเอ่ยห้ามเสียงสั่นไม่เต็มเสียงนัก เมื่อณิชาเอานิ้วชี้ลูบวนปลายหัวหยัก จนน้ำเมือกไหลเคลือบส่วนปลายจนมันวาว

ยัยเพื่อนขี้เมาจะรู้หรือเปล่าว่า ตอนนี้ทำให้เขาแทบคลั่ง เขาอยากจะตะโกนบอกเธอว่า ไอ้ที่เธอกำลังลูบเล่นอยู่เนี่ย มันกัดเธอได้นะ ถ้ามันกัดเธอเข้าสักวัน มันจะกัดไม่ยอมปล่อย

‘ยัยบ้าเอ๊ย...!! ทำแบบนี้เท่ากับยั่วเขาชัดๆ’ นี่เธอเมาหรือเธอหื่นกันแน่ เขาชักไม่แน่ใจ

“อยากกินติมจังเลย~” ลิ้นเล็กตวัดเลียขอบปาก แล้วขยับตัวเอาใบหน้าแนบชิดกลางหว่างขาร่างสูง

“เฮ้ยๆ ทำอะไรณิชา อ๊า~” ไรเฟิลเปล่งเสียงร้องครางดังลั่นระงมห้องน้ำ เมื่อคนเมาอ้าปากครอบแก่นกายใหญ่เข้าไปในโพรงปากจนสุดโคน ฟันขาวสะอาดครูดโดนแก่นกาย จนร่างสูงสะดุ้งตัวเล็กน้อย

“ดูดดีๆ อย่ากัด...”

ในเวลานี้สติของเขาหลุดลอยไปที่ห้วงอารมณ์สวาทอันร้อนฉ่า เลือดลมในกายสูบฉีดอัดแน่นจนปวดหนึบไปทั้งลำ จนยากจะห้ามใจไว้อีกต่อไป