Chapter 6/1

Chapter 6/1

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป

@Dimon J

“หูย...วันนี้แต่งตัวว้านหวาน ว่าแต่เย็นนี้มีนัดเดตกับใครเหรอจ๊ะ” เฌอแตมเอ่ยแซวณิชาเสียงหวาน เมื่อณิชาเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะทำงาน ในวันนี้ณิชาเลือกสวมชุดสูทกางเกงสีชมพูรัดรูป ซึ่งแต่งตัวเหมาะกับวันแห่งความรักเอามากๆ

“นัดเดตอะไรกันล่ะแก ฉันแค่มีนัดกินข้าวเย็นนี้กับไรเฟิลน่ะ” ณิชาเอ่ยบอกเฌอแตมด้วยสีหน้ายิ้มๆ เฌอแตมเป็นเพื่อนสาวในบริษัทที่เธอสนิทที่สุด เธอและเฌอแตมเข้ามาทำงานที่นี่ในเวลาไล่เลี่ยกัน อีกทั้งอายุก็เท่ากันอีก ทำให้คุยกันถูกคอและคบกันจนถึงทุกวันนี้

ณิชาทำงานที่ฝ่ายขายและการตลาด ซึ่งสายงานก็ไม่ได้ตรงกับที่ณิชาได้ร่ำเรียนมาหรอก แต่เธออยากลองดูสักตั้ง ตอนนี้ทำงานได้สองปีกว่า เธอได้เลื่อนตำแหน่งเป็นระดับซีเนียร์แล้ว มันก็พิสูจน์ได้ว่าถ้าเราทำมันให้เต็มที่ งานทุกงานมักจะออกมาดีเสมอ อีกอย่างตอนเรียนจบเธอก็ต้องรีบหางานให้ได้เร็วที่สุดด้วย ไม่งั้นเพื่อนจอมวายร้ายทั้งสี่คน คงจะดึงเธอไปทำงานกับพวกเขาแน่ มันไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากทำงานกับเพื่อนของเธอหรอกนะ แต่เธอไม่อยากพึ่งพาพวกเขาไปตลอด เธออยากจะสู้ด้วยตัวเองมากกว่า

“ฉันขอกินเผือกสักหน่อยได้ไหมแก ฉันอยากเห็นหน้าเพื่อนสนิทของแกจังเลย เห็นแกพูดถึงคนนี้บ่อยมาก จนบางทีฉันแอบคิดว่าเขาเป็นมากกว่าเพื่อนของแกหรือเปล่า?” เฌอแตมยิ้มแห้งๆ ให้ณิชา เธอไม่ปิดบังที่จะอยากรู้ เพราะตั้งแต่เธอรู้จักณิชามา ณิชามักจะพูดถึงเพื่อนชายคนสนิทคนนี้บ่อยมาก พูดจนเธอคิดไปว่า

‘เฮ้ย...มันไม่เหมือนเพื่อนสนิทกันแล้ว แต่มันเหมือนคนเป็นแฟนกันมากกว่า’ ซึ่งเธอรู้จักณิชามาสองปีกว่า ณิชามีนัดกินข้าวในวันวาเลนไทน์กับไรเฟิลทุกปี

“บ้าน่ายัยเฌอ คิดอะไรของแกเนี่ย” ว่าแล้วณิชาก็หยิบมือถือ แล้วเข้าแอปไอจี เปิดรูปไรเฟิลให้เฌอแตมดู

“โอ้โห...ณิชา~” เฌอแตมลากเสียงยาวตาลุกวาว

“อะไรของแกอีกยัยเฌอ”