สปาลับเร้นรัก - Chapter 3

ห้องวีไอพีที่เพทายผายมือเชื้อเชิญให้ม่านไหมก้าวเท้าเข้าไปนั้น สมกับคำร่ำลือว่าเป็นสวรรค์บนดินอย่างแท้จริง

ภายในห้องขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ถูกตกแต่งด้วยโทนสีอบอุ่นอย่างผนังและม่านสีเบจ ตัดกับงานไม้สีวอลนัท ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกใสบานใหญ่ที่มองออกไปเห็นสวนไผ่ญี่ปุ่นที่จัดแสงไฟสลัวไว้อย่างงดงาม ให้ความรู้สึกตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง

ใจกลางห้องมีเตียงสปาขนาดใหญ่ตั้งตระหง่าน ปูด้วยผ้าปูสีขาวสะอาดตาที่ดูหนานุ่มชวนให้ทิ้งกายลงนอน กลิ่นหอมของน้ำมันระเหยที่เปลี่ยนจากกลิ่นสดชื่นด้านนอก เป็นกลิ่นหอมหวานล้ำลึกของดอกกระดังงาผสมไม้จันทน์หอมลอยอบอวลแตะจมูกทันทีที่ก้าวเข้ามา

มันเป็นกลิ่นที่... ปลุกเร้าสัญชาตญาณบางอย่างให้ตื่นเพริด

“คุณม่านไหมเปลี่ยนชุดได้ตามสบายเลยนะครับ”

“เอ่อ... เรียกพี่ไหมเฉยๆ ก็ได้ค่ะ” หญิงสาวรีบเอ่ยแทรกขึ้นมาเบาๆ เมื่อได้ยินสรรพนามที่ฟังดูห่างเหินและเป็นทางการ “ไม่ต้องเรียกคุณหรอกค่ะ ฟังดูเกร็งๆ ยังไงไม่รู้ อีกอย่าง... พี่น่าจะอายุเยอะกว่าน้องหลายปี”

“ได้ครับ... พี่ไหม” ชายหนุ่มรับคำเสียงนุ่ม อย่างน้อยสรรพนามที่เปลี่ยนไปก็ช่วยละลายพฤติกรรม และทำให้ลูกค้าขี้เกร็งอย่างเธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาได้เปลาะหนึ่ง “ยังไงอาบน้ำก่อนก็ได้นะครับ จะได้สบายตัว น้ำปรับน้ำอุ่นที่อุณหภูมิเหมาะสมไว้ให้แล้ว เสร็จแล้วสั่นกระดิ่งเรียกผมได้เลย ผมจะรออยู่หน้าห้อง”

เพทายหยิบตะกร้าสานใบเล็กที่มีชุดคลุมผ้าไหมสีขาวและกางเกงชั้นในกระดาษสำหรับทำสปาวางไว้ให้บนเตียง เขายิ้มบางๆ อย่างสุภาพ ก่อนจะชี้ไปทางฉากกั้นไม้โซนแต่งตัว

“ขอบคุณค่ะ” ม่านไหมรับคำเสียงเบา พยายามไม่สบตาคู่คมกริบภายใต้กรอบแว่นที่ดูเหมือนจะยิ้มเยาะความประหม่าของเธออยู่กลายๆ

กระทั่งประตูห้องปิดลง และแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มลับตาไป ม่านไหมก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ มือเรียวยกขึ้นทาบหน้าอกที่หัวใจกำลังเต้นระรัวไม่เป็นส่ำ

‘บ้าจริงยัยไหม! ก็แค่มานวดน่า เธอจะตื่นเต้นอะไรนักหนา เขาเป็นเทอราปิสนะ ไม่ใช่โจรปล้นสวาทซะหน่อย’

เธอพยายามบอกตัวเองหน้ากระจก แต่ภาพสายตาแพรวพราวและคำพูดเรื่องมือร้อนของเขายังคงวนเวียนอยู่ในหัว หญิงสาวสะบัดศีรษะไล่ความฟุ้งซ่าน ก่อนจะรีบจัดการเปลื้องอาภรณ์แบรนด์เนมออกจากร่างขาวผ่อง ผิวเนียนละเอียดที่ได้รับการดูแลอย่างดีต้องกับแสงไฟสลัวดูนวลเนียนราวกับไข่มุก

ม่านไหมตัดสินใจไม่อาบน้ำเพราะไม่อยากให้เขารอนาน เธอหยิบกางเกงชั้นในกระดาษตัวจิ๋วขึ้นมาพิจารณาแล้วก็ได้แต่กลืนน้ำลาย มันทั้งบางและเว้าสูงจนแทบจะปิดบังอะไรไม่ได้เลย แต่ก็จำใจต้องใส่มันเข้าไป ก่อนจะสวมชุดคลุมผ้าไหมทับแล้วเดินไปนั่งรอที่ขอบเตียง

ติ๊ง!

เสียงกระดิ่งทองเหลืองดังกังวานในความเงียบ

ไม่กี่อึดใจ ประตูห้องก็เปิดออกอีกครั้ง เพทายเดินเข้ามาพร้อมกับตะกร้าบรรจุอุปกรณ์สปา เขาถอดเสื้อเชิ้ตสีดำตัวนอกออก แขวนไว้ที่ราวหน้าห้อง เหลือเพียงเสื้อยืดสีดำรัดรูปแขนสั้นที่เผยให้เห็นมัดกล้ามแขนขาวจัดและเส้นเลือดปูดโปนดูแข็งแรงน่าเกรงขาม

ภาพความแข็งแกร่งที่แฝงความดุดันนั้น ทำเอาม่านไหมเผลอกลั้นหายใจไปชั่วขณะ

“พร้อมนะครับ?” เขาถามเสียงนุ่ม เดินมายืนซ้อนหลังเธอ กลิ่นกายหอมสะอาดผสมกลิ่นมินต์ลอยมาแตะจมูก