สปาลับเร้นรัก - Chapter 4

“พี่ไหมไม่ต้องเกร็งนะครับ ปล่อยตัวตามสบาย เชื่อใจผมนะ” เสียงกระซิบปลอบประโลมดังขึ้น พร้อมกับจังหวะการลูบไล้ที่เปลี่ยนเป็นเนิบช้าทว่าหนักแน่น มือหนาลากไล้จากบั้นเอวขึ้นมาตามแนวกระดูกสันหลังขึ้นมาจนถึงท้ายทอย แล้วแยกออกไปกดคลึงที่หัวไหล่ทั้งสองข้าง

“อ๊ะ!”

“ตึงมาก...” เพทายพึมพำเหมือนบ่นกับตัวเอง นิ้วโป้งแข็งแรงกดลงไปที่จุดทริกเกอร์พอยต์ (Trigger Point) ปมกล้ามเนื้อที่ขมวดเกร็งบริเวณสะบักขวาของเธออย่างแม่นยำ

“อ๊า... เจ็บ... เจ็บจัง” ม่านไหมร้องเสียงหลง น้ำตาเล็ดออกมาที่หางตา

“ทนนิดนึงนะครับ ก้อนนี้แข็งมาก ถ้าไม่รีดออกคืนนี้พี่ไหมนอนไม่หลับแน่ๆ” เพทายไม่ยอมผ่อนแรง กลับเพิ่มน้ำหนักนิ้วโป้งลงไปอีก ขยี้วนเบาๆ ที่จุดเดิม “หายใจเข้าครับ... หนึ่ง... สอง... สาม... ฮึบ...”

ความเจ็บปวดแล่นจี๊ดขึ้นสมอง แต่มันเจ็บแบบสะใจ เจ็บแบบที่คนปวดเรื้อรังโหยหา

และเมื่อเขาค่อยๆ คลายแรงกด ความเจ็บนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความสบายอย่างประหลาด เลือดลมที่เคยติดขัดไหลเวียนซู่ซ่าจนรู้สึกร้อนวาบไปทั้งแผ่นหลัง

“ฟู่ว...” ม่านไหมพรูลมหายใจยาวเหยียด ร่างกายที่เคยแข็งเกร็งอ่อนยวบลงแนบกับเตียงราวกับขี้ผึ้งโดนไฟลน

“เก่งมากครับ” เพทายเอ่ยชม เขาเปลี่ยนท่ามายืนที่หัวเตียง สอดมือเข้ามาใต้ไหล่ของเธอ แล้วงัดนวดในท่าที่ทำให้หน้าอกของเธอเสียดสีกับเตียงนวดเบาๆ

จังหวะการลงมือของเขาช่างน่าหลงใหล มันผสมผสานระหว่างความหนักหน่วงดุดันแบบผู้ชาย กับความละเอียดอ่อนพลิ้วไหวในศาสตร์แห่งการบำบัด ทุกตารางนิ้วที่เจ็บปวดบนแผ่นหลังของเธอ ไม่มีจุดไหนที่รอดพ้นฝ่ามือคู่นั้นไปได้ เขาไล่ต้อนความปวดให้จนมุม แล้วขยี้มันจนสลายหายไป

แต่แล้ว... บรรยากาศของการรักษาเริ่มแปรเปลี่ยน

เมื่อเพทายเลื่อนตำแหน่งลงมาเรื่อยๆ จากสะบัก... ผ่านกลางหลัง... ลงมาสู่ช่วงบั้นเอวและสะโพกผาย

บริเวณนี้เป็นจุดที่อ่อนไหวสำหรับผู้หญิงหลายคน และม่านไหมก็เป็นหนึ่งในนั้น

นิ้วหัวแม่มือของเขากดลงที่กล้ามเนื้อข้างกระดูกสันหลังส่วนล่าง ไล่วนลงไปจนเกือบถึงขอบกางเกงในกระดาษตัวจิ๋ว

“อ๊ะ!” หญิงสาวหลุดเสียงร้องที่ฟังดูแปลกหูออกมา มันไม่ใช่เสียงร้องเพราะความเจ็บ แต่เป็นเสียงสะดุ้งเพราะความเสียวซ่าน

จุดที่เขากดลงไปมันทำให้เกิดความรู้สึกวาบหวามแล่นพล่านจากปลายเท้าขึ้นมาถึงหน้าท้องน้อย จนขนอ่อนทั่วกายลุกชัน

เพทายชะงักมือเล็กน้อย แต่ไม่ได้หยุด เขาโน้มตัวลงมาใกล้ขึ้น จนม่านไหมสัมผัสได้ถึงไอความร้อนจากแผงอกกว้างที่ลอยอยู่เหนือแผ่นหลังของเธอเพียงไม่กี่เซนติเมตร และลมหายใจอุ่นจัดที่เป่ารดต้นคอ

“เจ็บเหรอครับ” เขาถามเสียงพร่า