สปาลับเร้นรัก - Chapter 5

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนโกหก แต่สำหรับม่านไหม มันกลับเป็นเจ็ดวันที่ยาวนานราวกับเจ็ดปี

หลังจากคืนนั้นที่สปาลับ หญิงสาวกลับมาทำงานด้วยร่างกายที่เบาสบายอย่างเหลือเชื่อ อาการปวดร้าวที่บ่าและหลังหายเป็นปลิดทิ้ง แต่ทว่าในความสบายตัวนั้น กลับมีความทรมานรูปแบบใหม่เข้ามาแทนที่

ความทรมานที่เรียกว่า ‘ความโหยหา’

ทุกครั้งที่หลับตาลง ภาพใบหน้าหล่อเหลาภายใต้กรอบแว่นและสัมผัสจาก มือร้อนของเทอราปิสคนนั้นก็จะผุดขึ้นมารบกวนจิตใจ โดยเฉพาะสัมผัสสุดท้ายที่เขาทิ้งไว้บริเวณแก้มก้นและเฉียดผ่านจุดสงวน มันทำให้เธอนอนบิดเร่าด้วยความรุ่มร้อนที่ก่อตัวขึ้นกลางกายในเกือบจะทุกคืน

ความรู้สึกคั่งค้างที่เขาปลุกปั่นไว้แต่ไม่ได้สานต่อให้จบ มันเหมือนระเบิดเวลาที่รอวันปะทุ

และวันนี้... ก็ถึงเวลาที่เธอจะได้กลับไปปลดชนวนนั้นเสียที

“สวัสดีครับพี่ไหม... วันนี้สีหน้าดูสดชื่นขึ้นนะครับ”

เสียงทุ้มคุ้นหูเอ่ยทักทายทันทีที่ม่านไหมก้าวเข้ามาในห้องรับรองส่วนตัว เพทายในชุดยูนิฟอร์มเดิมกำลังยืนรออยู่ รอยยิ้มของเขายังคงอบอุ่นและแพรวพราวเหมือนเดิม หรืออาจจะมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

“เพราะฝีมือของน้องเพทายนั่นแหละ ช่วยคลายเส้นได้เยอะ” ม่านไหมตอบกลับ พยายามคุมเสียงไม่ให้สั่นไหวไปตามจังหวะหัวใจ

“ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นครับ แต่...” เขาเดินเข้ามาใกล้ สายตาคมกริบกวาดมองสำรวจร่างกายเธออย่างถือวิสาสะ “ผมสังเกตว่าไหล่พี่ไหมยังเกร็งอยู่นิดหน่อยนะ ก้อนแข็งๆ ที่สะบักน่าจะยังละลายไม่หมด วันนี้เราต้องจัดการมันให้สิ้นซากครับ ไม่งั้นเดี๋ยวกลับมาปวดอีก”

“แล้ว... วันนี้ต้องทำอะไรบ้างคะ”

เพทายยิ้มมุมปาก เดินนำเธอเข้าไปในห้องวีไอพีห้องเดิม บรรยากาศภายในยังคงอบอวลด้วยกลิ่นหอมลึกลับและแสงไฟสลัวที่ชวนให้เคลิบเคลิ้ม

“วันนี้ผมเตรียมคอร์สพิเศษไว้ให้ครับ เป็น Aroma Deep Flow เน้นการใช้ท่อนแขนและฝ่ามือรีดเส้นยาวต่อเนื่องทั้งตัว เพื่อกระตุ้นระบบน้ำเหลืองและคลายพังผืดชั้นลึก”

เขาหยุดยืนที่ข้างเตียง หันมาสบตาเธอด้วยแววตาจริงจัง

“แต่เทคนิคนี้... มีข้อแม้หน่อยนะครับ”

“ข้อแม้?” ม่านไหมทวนคำ เลิกคิ้วสงสัย

“การนวดแบบ Deep Flow เราต้องการความลื่นไหลของผิวสัมผัสแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ สิ่งกีดขวางแม้แต่นิดเดียวอาจทำให้จังหวะสะดุดจนผิวถลอกได้” เขาเว้นจังหวะ ก้าวเข้ามาใกล้จนม่านไหมได้กลิ่นลมหายใจสะอาด “ดังนั้น... วันนี้พี่ไหมต้อง ‘ถอดหมด’ นะครับ”

“คะ!?” ม่านไหมตาโต ร้องเสียงหลง “ถอดหมด... หมายถึง...”