สปาลับเร้นรัก - Chapter 7

“อื้อ... พะ...เพทาย...”

เสียงครางเครือของม่านไหมขาดห้วง ลมหายใจหอบกระเส่าราวกับคนกำลังจะขาดใจตาย ความรู้สึกวาบหวามที่จุดกึ่งกลางกายจากการถูกกดจุดเปิดประตูลมบริเวณขาหนีบ มันรุนแรงเสียจนสติสตังที่เคยมีกระเจิดกระเจิงไปหมด

ความร้อนรุ่มราวกับลาวาเดือดปะทุขึ้นที่ท้องน้อย ร่างกายบิดเกร็งแอ่นโค้งตอบรับสัมผัสนั้นอย่างควบคุมไม่ได้ ในหัวของเธอขาวโพลน มีเพียงความต้องการดิบเถื่อนที่ตะโกนก้องร้องขอให้เขาทำอะไรสักอย่าง อะไรก็ได้ที่จะช่วยดับไฟราคะที่เขาก่อขึ้นนี้

เธออยากจะบอกให้เขาหยุด... หรือไม่ก็ทำต่อให้มากกว่านี้ แต่ริมฝีปากกลับหนักอึ้งจนขยับไม่ได้

“ฮึบ... หายใจเข้านะครับ” เสียงทุ้มของเพทายดังขึ้นเหมือนเสียงสวรรค์ เขาค่อยๆ ผ่อนแรงกดจากนิ้วหัวแม่มือออกอย่างช้าๆ

วูบ...

ทันทีที่แรงกดคลายออก กระแสเลือดที่ถูกกักไว้ก็พุ่งทะยานไหลเวียนไปเลี้ยงส่วนต่างๆ ของร่างกาย โดยเฉพาะบริเวณเนินเนื้อสาวที่กำลังเต้นตุบๆ ความรู้สึกเบาหวิวราวกับล่องลอยในอากาศเข้ามาแทนที่ความอึดอัดเมื่อครู่ ม่านไหมทิ้งร่างอันอ่อนระทวยลงกับเตียง หอบหายใจจนอกกระเพื่อมไหว

“เป็นไงครับ? โล่งขึ้นไหม?” เขาถามเสียงนุ่ม มือหนายังคงวางทาบอยู่ที่ต้นขาด้านใน ลูบไล้เบาๆ เพื่อปลอบประโลมกล้ามเนื้อที่ตื่นตัว

“ละ... โล่งค่ะ... แต่ว่ามัน...” ม่านไหมพูดไม่ออก เธอไม่กล้าบอกว่าความโล่งนั้นมาพร้อมกับความฉ่ำแฉะที่น่าอับอาย

“เก่งมากครับ พี่ไหมอดทนเก่งมาก” เขาเอ่ยชม มือหนาผละออกจากขาเรียว แล้วเดินอ้อมมาที่ข้างเตียง “ทีนี้... พลิกตัวนอนหงายได้เลยครับ ผมจะนวดเคลียร์เส้นด้านหน้าให้”

คำสั่งนั้นทำให้ม่านไหมชะงัก

นอนหงาย! นั่นหมายความว่าถึงเวลาที่เธอต้องเปิดเผยทุกสัดส่วนให้เขาเห็นแบบเต็มตา ทั้งหน้าอก หัวนม แล้วก็... น้องสาวที่เธอหวงแหนแล้วสินะ

“ต้อง... ต้องนอนหงายจริงๆ เหรอคะ”

“ครับ การนวด Deep Flow ต้องทำทั้งสองด้านเพื่อสมดุลครับ พลิกมาเถอะครับ ผมจะเอาผ้าปิดตาให้ พี่ไหมจะได้ไม่เขิน”

เพทายหยิบผ้าขนหนูผืนเล็กขึ้นมา ม่านไหมกัดริมฝีปากแน่น ก่อนจะกลั้นใจพลิกตัวกลับมานอนหงายอย่างรวดเร็ว สองมือรีบยกขึ้นมาปิดหน้าอกและจุดกลางกายตามสัญชาตญาณ พร้อมกับขาเรียวที่หุบชิดกันแน่น

เพทายมองภาพตรงหน้าด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยหัวใจที่เต้นแรง แม้เธอจะพยายามปกปิด แต่เรือนร่างขาวผ่องที่ชุ่มไปด้วยน้ำมันวาววับใต้แสงไฟสลัวนั้นช่างยั่วยวนเกินต้านทาน

เขาบรรจงวางผ้าขนหนูผืนเล็กลงบนดวงตาของเธออย่างแผ่วเบา ปิดกั้นการมองเห็น เพื่อเปิดประสาทสัมผัสอื่นให้ตื่นตัวเต็มที่