สปาลับเร้นรัก - Chapter 8

เพทายหยุดมือ แช่นิ้วไว้ตรงจุดที่เปียกแฉะที่สุด

“พี่ไหมครับ” เขากระซิบเสียงแหบพร่า ฟังดูอันตรายและเซ็กซี่จนขนลุก “น้ำพี่ไหลออกมาเยอะมากเลย เลอะเทอะไปหมดแล้ว”

ม่านไหมอยากจะกรีดร้องแล้วหายตัวไปจากตรงนั้นให้รู้แล้วรู้รอด

“ปะ...ปล่อยมันไว้แบบนั้นแหละ”

“แต่แฉะขนาดนี้ มันจะไม่สบายตัวเอานะครับ” เขายังคงยั่วเย้า ปลายนิ้วแตะแต้มน้ำหวานสีใสขึ้นมาถูวนกับนิ้วโป้งเบาๆ ให้เกิดเสียงหยาบโลนข้างหูเธอ “อยากให้ผมเช็ดน้ำเงี่ยนพวกนี้ให้ไหมครับ?”

คำเรียกนั้นเปรียบเสมือนกรรไกรคมกริบตัดฟางเส้นสุดท้ายที่รั้งสติของหญิงสาวเอาไว้ให้ขาดผึง

เธอรู้ดีว่าการเช็ดของเขาหมายถึงอะไร และเธอก็รู้ดีว่าร่างกายของเธอต้องการมันมากแค่ไหน ความคั่งค้างทรมานที่สะสมมาตลอดสัปดาห์ บวกกับแรงกระตุ้นเมื่อครู่ มันทำให้เขื่อนกั้นอารมณ์พังทลายลง

ม่านไหมกำผ้าปูเตียงแน่น ตัดสินใจทิ้งยางอายทั้งหมดไว้เบื้องหลัง พยักหน้าเบาๆ ทั้งที่ยังปิดตาอยู่

“ถ้างั้น... ก็ช่วย... ช่วยเช็ดให้พี่หน่อย...” เสียงหวานสั่นเครือเว้าวอน “เช็ดน้ำงะ...เงี่ยนพวกนั้นออกให้พี่ที”

“ด้วยความยินดีครับ”

เพทายตอบรับคำขอนั้นทันที เขาไม่ได้หยิบผ้าขนหนู หรือกระดาษทิชชู... แต่เขาใช้นิ้วแกร่งของตนแทน

นิ้วกลางและนิ้วนางที่แข็งแรงยังไม่ได้สอดใส่เข้าไปในทันที แต่เขากลับจงใจลากไล้ผ่านรอยแยกฉ่ำน้ำขึ้นไปสะกิดหยอกล้อกับปุ่มกระสันที่บวมเป่งสู้มือ ปลายนิ้วบดคลึงเน้นย้ำเบาๆ สลับกับลงน้ำหนักขยี้วนไปมาเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ให้พุ่งพล่าน จนร่างบางกระตุกเกร็งแอ่นสะโพกรับสัมผัสด้วยความเสียวซ่านแทบขาดใจ

เสียงครางกระเส่าดังระงมอย่างไม่อาจสะกดกลั้น ยางอายที่เคยมีถูกเพลิงราคะเผาผลาญจนมอดไหม้ เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบที่เรียกร้องการเติมเต็ม

เมื่อเห็นว่าเธอพร้อมเต็มที่แล้ว เขาจึงค่อยสอดแทรกผ่านกลีบเนื้อนุ่มที่ฉ่ำเยิ้มเข้าไปสำรวจความคับแคบภายในทันที

“อึก…อ๊าาา…” ม่านไหมหวีดร้องเสียงหลง เมื่อความอึดอัดถูกเติมเต็มด้วยสิ่งแปลกปลอมที่เธอโหยหา และยิ่งร่างบางต้องกระตุกเกร็งหนักขึ้นไปอีกเมื่อปลายนิ้วแกร่งของเขางอขึ้นสะกิดโดนจุดกระสันภายในที่ไวต่อความรู้สึกเข้าอย่างจัง

“แน่นจัง” เพทายครางต่ำ เขาขยับนิ้วเข้าออกในจังหวะเนิบช้า ก่อนควานลึกเข้าไปตักตวงน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาไม่ขาดสาย “ดูสิ ข้างในพี่ตอดนิ้วผมแรงมากเลยครับพี่ไหม... พี่เงี่ยนมากเลยเหรอครับ หืม?”