ตอนที่ 3
ตอนที่ 3 คนใช้ NC+++🔥🔥🔥
September 30, 2026
เช้าวันต่อมา
ทันทีที่เห็นพิชชาลืมตาขึ้นคนที่รออยู่ก็จัดการขึ้นคร่อมร่างบางแล้วยกขาเรียวขึ้นเพื่อกระทำซำเราเธออีกครั้ง
“คุณไบร์ท! อ๊าย ฮึ่ก อย่านะคะ พีชเจ็บค่ะ อย่าทำอีกเลย”
พิชชากล่าวด้วยน้ำเสียงแหบแห้งอย่างคนพึ่งตื่นนอน พยายามปัดป่ายขัดขืนไบเดนสุดกำลังที่มี ทว่าไม่สามารถต้านแรงกระสันของกระทิงดุได้
“เมื่อคืนฉันยังไม่ถึงใจเธอก็ชิงหลับไปก่อน แหกขาออก!”
ไบเดนพยายามดันขาเรียวให้ถ่างออกเพื่อเบียดกายเปลือยของตนเข้าไป ไม่นานก็สำเร็จจึงไม่รีรอจับแท่งเนื้อเจ้าสำราญยัดเข้าไปในหลืบร่องที่ไม่พร้อมรับ
“โอ๊ย! เจ็บค่ะ พีชเจ็บ อย่าทำเลยคุณไบร์ท พอก่อนเถอะค่ะ”
แม้ไบเดนจะพยายามอยู่นาน แต่ส่วนอ่อนไหวที่ไม่พร้อมแถมยังไม่มีน้ำหล่อลื่นไม่มีทางเปิดรับ ยิ่งพยายามยิ่งทำให้ฝ่ายหญิงเจ็บปวด
ไบเดนถอนฉุนอย่างหิวโหยก่อนจะเอื้อมมือไปคว้าหลอดเจลหล่อลื่นที่เขาเตรียมเอาไว้ เปิดมันบีบใส่มือแล้วปาดเข้าไปยังกลางเนินเนื้อสีแดงที่ทั้งบวมและช้ำ
“อือ.....อย่าเลยนะคะคุณไบร์ท สงสารพีชเถอะ พีชขอร้อง ฮื้อ....”
“ขอร้องให้ตาย ฉันก็จะไม่มีทางพลาด! สงสารคนแบบพวกเธออีก ถ่างขา!”
พูดทั้งดันขาเรียวขึ้นแล้วจับอาวุธลับยัดเข้าไปในร่องฉ่ำ คราวนี้มันสามารถเข้าไปได้เพราะเจลหล่อลื่นช่วยนำทาง
สวบ!
“อ๊าย! ฮึ่กๆ ”
ความรู้สึกเจ็บและจุกกลับมาเยือนพิชชาอีกครั้งเมื่อท่อนเอ็นลำโตแถมยังแข็งปานเหล็กถลำเข้าสู่ร่องกลางกลีบเกสรแบบเต็มความยาว หญิงสาวทำได้เพียงเปล่งเสียงร้อง และอ้าปากค้างทั้งส่ายหน้าไปมา
ไบเดนเริ่มขยับเข้าออกในร่างกายของหญิงสาวอย่างรุนแรง ขณะเดียวกันมือทั้งสองข้างก็บีบคลึงหน้าอกคู่เต่งแบบไม่ถนอม เวลานี้เขาเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังกระหายเลือด และกลิ่นเลือดในกายเธอก็เป็นอะไรที่เขาโปรดปราน
พิชชาพยายามกัดฟันเพื่ออดทนต่อความเจ็บปวดที่ได้รับ ตอนนี้รู้แล้วว่า แม้จะพยายามขอร้องจนคอแตกตายเขาก็ไม่มีทางหยุดการกระทำป่าเถื่อนนี้ ดังนั้นก็ปล่อยให้เขาได้สาสมใจ ปล่อยให้เขาทำจนเธอตายไปเลยยิ่งดีเรื่องทุกอย่างมันจะได้จบ!
“เจ็บก็ครางออกมาสิ ครางออกมาเสียงดังๆ” เขาบงการทั้งกระแทกกระทั้นไม่หยุด
มือเรียวยกขึ้นปิดปากตัวเองไว้ทันทีทั้งส่ายหน้า ถ้าเขาไม่หยุดก็อยากให้เขาหัวเสียจนทำรุนแรงกว่านี้เธอจะได้สลบไปอีกครั้งหรือไม่ก็ขาดใจตายไปจริงๆ
“กล้าดื้อกับฉันงั้นเหรอ?”
เมื่อเห็นท่าทีอารยะขัดขืนของจำเลยไบเดนยิ่งมีอารมณ์รุนแรงมากยิ่งขึ้น เขาหยุดการกระทำชั่วคราวเพื่อจับร่างบางเปลี่ยนท่า สองแขนเรียวถูกจับไพล่หลังเอาไว้ด้วยมือเพียงข้างหนึ่ง ก่อนที่เขาจะสอดส่วนแข็งขืนเข้าไปในร่องสวาทอีกครั้งจากด้านหลัง
“อ๊า...คุณไบร์ท! เจ็บค่ะ เจ็บเหลือเกิน ฮื้อ......”
“เจ็บเท่าไหร่กันเชียว แค่โดนเอามันไม่ตายหรอก”
ปึก ปึก ปึก!
“งั้นก็ทำให้พีชตายสิคะ ทำให้พีชตายไปเดี๋ยวนี้เลย จับพีชไปโยนลงบ่อจระเข้ของคุณก็ได้ โอ๊ย! ฮื้อ.....”
สิ้นประโยคนั้นไบเดนยิ่งกระแทกหนักหน่วงขึ้น เขาปล่อยสองแขนเรียวให้เป็นอิสระแล้วโอบร่างบางเพื่อบีบขยำสองเต้าอวบแทน