ตอนที่ 4 เที่ยวชมตลาด

เยว่ชิงพาอาเจ๋อเดินเข้าร้านนู้นออกร้านนี้เพียงไม่นานก็ได้ของกินของใช้ และวัตถุดิบในการปรุงอาหารไม่น้อยเลย

“ไงลูกแม่ พวกเจ้าพอใจกับขนมของกินที่แม่ซื้อให้ไหม” เยว่ชิงก้มหน้าคุยกับแฝดในครรภ์พร้อมเอามือบางอบอุ่นลูบลงไปเบาๆ ในขณะที่อีกมือถือถังหูลู่กัดกินอย่างเอร็ดอร่อย

“พี่สาวคุยกับเจ้าตัวน้อย” อาเจ๋อเอ่ยหลังเคี้ยวขนมแป้งทอดหมดไปคำหนึ่ง

“ใช่ เจ้าตัวน้อยสามารถสื่อสารกับข้าได้นะ เสียดายเจ้าไม่ได้ยิน” เยว่ชิงเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

“จริงรึพี่สาว”

“จริงสิ อีกไม่กี่เดือนก็สามารถสัมผัสถึงการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้มากขึ้น เวลานั้นข้าจะให้อาเจ๋อลองสัมผัสดูก็แล้วกัน”

“ดีๆ ต่อไปอาเจ๋อจะคุยกับเจ้าตัวน้อย อาเจ๋ออยากสัมผัสเจ้าตัวน้อย” อี้เจ๋อกล่าวก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัสบนหน้าท้องนูนป่องของเยว่ชิงแผ่วเบา

การกระทำโดยไม่ตั้งตัวนี้ทำเอาเยว่ชิงใจเต้นแรงใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาเลยทีเดียว เพราะแม้นอี้เจ๋อจะแสดงออกเหมือนเด็กสิบขวบ แต่รูปร่างหน้าตาอายุที่แท้จริงของเขาราว 20 ปีได้แล้ว เป็นชายหนุ่มฉกรรจ์มีมัดกล้ามสมส่วน อีกทั้งหน้าตายังหล่อเหลาไม่ธรรมดาเลยสักนิด

เยว่ชิงนึกถึงภาพคืนร่วมหอที่นางกลายเป็นยาถอนพิษให้กับอาเจ๋อซึ่งยามนั้นเขาดูปกติดีทุกอย่าง เว้นเสียว่ากำลังโดนพิษซึ่งมีฤทธิ์ในการปลุกกำหนัดเล่นงานเท่านั้น

“พี่สาวหน้าแดง พี่สาวไม่สบาย” จู่ๆ อาเจ๋อที่ลูบท้องเยว่ชิงอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมามองนางซึ่งกำลังคิดเรื่องน่าอายพอดี

“มะ..ไม่ใช่ซะหน่อย ซื้อของเสร็จแล้วรีบกลับเรือนเถอะ เดี๋ยวท่านแม่เป็นห่วง” เยว่ชิงเปลี่ยนเรื่อง อี้เจ๋อมองหน้านางด้วยสีหน้างุนงงแต่ก็พยักหน้าและเดินตามนางไป

‘ท่านแม่อายท่านพ่อสินะขอรับ’ เสี่ยวเหวินเอ่ยเย้ามารดา