บทที่ 18

“อะไรนะ? จริง ๆ แล้วท่านเล็กซ์พูดกับเขาในฐานะนายท่านอย่างนั้นเหรอ?”

“อเล็กซ์ไม่ใช่คนที่ถูกขับไล่โดยตระกูลร็อคกี้เฟลเลอร์หรอกเหรอ? เขาจะเกี่ยวข้องกับท่านเล็กซ์ผู้ที่มีมูลค่าหลายล้านล้านดอลลาร์ได้อย่างไร?”

“อเล็กซ์เป็นเจ้าของบริษัทเธาซันด์ ไมล์ งั้นเหรอ? ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงเขาอาจจะเป็นคนที่รวยที่สุดในแคลอฟอร์เนียหรือจะเรียกได้ว่า รวยที่สุดในอเมริกาเลยก็ว่าได้”

“โอ้พระเจ้านั่น เป็นข่าวใหญ่มาก มันวิเศษมาก”

ทุกคนพากันตื่นตะลึง พวกเขากระซิบกันขณะที่มองขึ้นไปบนเวที

ทั้งครอบครัวแอสเส็กซ์ตกตะลึง

ร่างกายของคุณท่านโจแอนน์กำลังสั่นสะท้าน

ดวงตาของคุณนายแคลร์วิ่งขึ้นมาจากหัวของเธอด้วยความประหลาดใจ

โดโรธีปิดปากของเธอ เธอรู้สึกงงงวย

อเล็กซ์มองไปที่ท่านเล็กซ์อย่างรู้สึกว่างเปล่าและถามว่า “ท่านเล็กซ์ คุณมาที่นี่ทำไม?”

ท่านเล็กซ์ตอบว่า “นายท่านอเล็กซ์ ผมได้ยินเกี่ยวกับงานเลี้ยงประจำปีของตะกูลแอสเส็กซ์ ผมเลยมาเพื่อแสดงความยินดีและขณะเดียวกันก็มามอบสัญญาพันล้านดอลลาร์ แต่ไม่คิดว่าจะได้เห็นสิ่งนี้”

อเล็กซ์มองไปที่โดโรธีและยิ้มอย่างขมขื่น “ผมขอโทษสำหรับสิ่งที่คุณได้เห็น”

เขารับสัญญามูลค่าพันล้านดอลลาร์จากท่านเล็กซ์ และฉีกครึ่ง

แววตาของคุณท่านโจแอนน์เป็นสีแดงด้วยความโกรธ เธอรีบวิ่งขึ้นไปและตะโกนว่า “อเล็กซ์! แกฉีกอะไร?”

อเล็กซ์พูดเบา ๆ ว่า “นี่คือสัญญามูลค่าพันล้านดอลลาร์ที่ประทับตราจากบริษัท เธาซันด์ ไมล์”

“ฮะ!”

คุณท่านโจแอนน์ตะโกนว่า “ไอ้ลูกหมา! แกกล้าฉีกสัญญาได้อย่างไร? แกมันไอ้ซากสัตว์”

ในขณะนั้นในห้องโถงมีแต่ความเงียบ