บทที่ 19

ท่านแกสตัน คุกเข่าต่อหน้า คุณหนูโดโรธี ทันที “คุณหนูร็อคกี้เฟลเลอร์ ผมขอโทษ ผมขอให้คุณให้อภัย ผมตาบอดเพราะความโลภของผมและเอาเงินสิบห้าล้านดอลลาร์จาก สปาร์ค ไปทำการประมูลเพื่อจงใจให้เขาแสดงตัวราวกับว่าเขาเป็นฮีโร่ เขาต้องการแย่งคุณไปจากนายน้อยอเล็กซ์ ผมผิดไปแล้ว โปรดยกโทษให้ผมด้วย”

ดวงตาของโดโรธีเต็มไปด้วยน้ำตาและเธอไม่สามารถกลั้นน้ำตาไว้ได้

ขวับ!

ท่านจอห์น คว้าสร้อยคอคุณนายแคลร์อย่างแรงแล้วโยนลงพื้นเพื่อทำลายมัน และพูดว่า “นี่เป็นการปลอมแปลงสร้อยคอ รักแห่งเมืองปฏิหาริย์ ของเรา ไม่เพียงแค่ผิดกฎหมาย แต่ยังเป็นการดูถูกบริษัทของเราอีกด้วย”

ทุกคนตกใจกับการเปิดเผยทุกสิ่งที่ นายน้อยสปาร์ค พูดนั้นเป็นเรื่องโกหก คำกล่าวอ้างที่ไร้สาระทั้งหมดของอเล็กซ์เป็นเรื่องจริง แต่ทุกคนก็ยังสงสัยในตัวเขา

ในขณะนั้นเอง อเล็กซ์รู้สึกท้อแท้ จิตใจของเขาเต็มไปด้วยภาพของโดโรธีพยักหน้ากับคำขอแต่งงานของสปาร์ค เขาปาดน้ำตาก่อนจะออกจากโรงแรมอย่างรวดเร็ว

โดโรธีทุกข์ใจมากจนหายใจแทบไม่ออก

คำสัญญาก่อนหน้านี้ของอเล็กซ์ดังขึ้นใจใจของเธอ “ผมเป็นหนี้คุณมากเกินไปในช่วงสิบเดือนที่ผ่านมา ผมจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อตอบแทนคุณ คุณจะได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่นับจากนี้” แต่อย่างไรก็ตาม เธอก็ไม่เชื่อในตัวเขา เธอเลือกที่จะเข้าในสิ่งผิด ๆ

โดโรธีคลานเข่าอยู่บนพื้นเหมือนคนบ้าคลั่งมองหาแหวนแต่งงานที่เธอโยนทิ้งไป เมื่อเธอหาเจอและใส่กลับเข้าไป โดโรธีก็วิ่งออกจากห้องจัดเลี้ยงและตะโกนว่า “สามีที่รักทั้งหมดมันเป็นความผิดของฉันเอง คุณอยู่ที่ไหน?!”

คุณท่านโจแอนน์เป็นเหมือนวิญญาณที่หายไป “มันจบแล้วสำหรับเรา” เธอคิดว่า เดิมที่มันควรจะเป็นวันที่ดี แต่ทุกอย่างมันกลับหัวกลับหาง ตระกูลแอสเส็กซ์ ไม่เพียงแต่ได้รับความอัปยศอดสูต่อหน้าแขกคำสำคัญมากมาย แต่พวกเขายังสูญเสียสัญญามูลค่าพันล้านดอลลาร์และทำให้กลุ่มบริษัทเธาซันด์ ไมล์ ขุ่นเคือง ความฝันของเธอที่มีต่อตระกูล แอสเส็กซ์ที่จะประสบความสำเร็จได้สิ้นสุดลงก่อนที่มันจะเริ่มต้นด้วยซ้ำ

“ทั้งหมดนี้เกิดจาก ท่านบิล! และสปาร์ค ร็อคกี้เฟลเลอร์!” คุณท่านโจแอนน์คิด เธอหยิบไม้เท้าขึ้นมาอย่างโกรธแค้นและเริ่มตีท่านบิลพร้อมกับกรีดร้องว่า “ไอ้คนโกหก ฉันจะฆ่าแก!”

หลังจากได้เห็นความวุ่นวายนี้ท่านเล็กซ์ก็ถอนหายใจอย่างไม่แยแสและจากไปพร้อมกับคนทั้งหมดของเขาและของขวัญที่ที่พวกเขานำมา