บทที่ 20

อเล็กซ์เหมือนถูกแช่แข็ง เธอน่าทึ่งมากและความงามของเธอไม่ได้ซีดเซียวเมื่อเทียบกับโดโรธี แต่ร่างกายของคุณหมอเชอริลนังดูยั่วยวนกว่า อเล็กซ์รู้สึกเหมือนกำลังฝัน เขาคิดกับตัวเองว่า ‘หรือว่าเธอจะรู้ว่าสร้อยคอนั้นเป็นของแท้และมีมูลค่าถึงสามสิบล้านดอลลาร์? บางทีเธออาจจะเงียบ ๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้ แต่ตอนนี้กำลังไล่ตามเราอย่างจริงจัง!’

ขณะที่อเล็กซ์กำลังครุ่นคิดเขาสงสัยว่าถ้าคุณหมอเชอริลเหงาสำหรับคืนนี้ เขาควรจะเห็นด้วยกับคำชวนของเธอดีไหม? ในขณะที่เขานึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้หัวใจของเขาอยู่ในความปวดร้าวและเขาก็ไม่สามารถเอาชนะมันได้ เขาจึงตัดสินใจที่จะยอมรับคำชวนของคุณหมอเชอริล

คุณหมอเชอริลกล่าวว่า “คืนนี้ฉันมีงานเลี้ยงอาหารค่ำรวมตัวเพื่อนร่วมชั้นเรียนและมีผู้ชายคนหนึ่งตามตื๊อฉันมาระยะหนึ่งแล้ว ฉันคิดว่าเขาน่ารำคาญ ฉันอยากให้คุณแกล้งเป็นแฟนของฉันและทำให้เขาเลิกตอแยฉันสักที คุณยินดีที่จะช่วยฉันไหมคะ?”

อเล็กซ์สะดุ้งเล็กน้อย แต่ตอบอย่างยิ้ม ๆ ว่า “ผมเข้าใจแล้วว่านี่เป็นเพียงแค่การกำจัดตัวก่อกวน ได้ครับผมจะช่วยคุณเอง”

เขามองร่างการที่เย้ายวนของเธอและร็สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็โล่งใจ เขาคิดอะไรอยู่? เขาเป็นผู้ชายที่แต่งงานแล้ว

ทันใดนั้นโทรศัพท์ของอเล็กซ์ก็ดังขึ้น และเป็นสายจากโดโรธี มันเป็นการโทรครั้งที่สิบสามของเธอแล้ว แต่เขายังไม่พร้อมที่จะคุยกับเธอ ในขณะที่เขานึกถึงฉากที่โดโรธีพยักหน้าตกลงตามคำขอแต่งงานของสปาร์ค เขารู้สึกสิ้นหวังอีกครั้ง เขาตัดสินใจปิดโทรศัพท์เพื่อที่จะได้มีเวลาฟื้นฟูความสงบข้างใน

คุณหมอเชอริลเห็นทุกอย่าง เธอยิ้มและพูดว่า “คุณอเล็กซ์เกิดอะไรขึ้นระหว่างคุณกับภรรยาของคุณเป็นความจริงไหมที่คุณทั้งคู่แยกห้องกัน?”

อเล็กซ์ตอบว่า “โคลอี้บอกคุณแบบนั้นเหรอ?”

คุณหมอเชอริลพยักหน้า

อเล็กซ์พูดอย่างโกรธจัด “เธอเผือกมาก ทำไมวันนี้เธอไม่มาที่นี่ล่ะครับ?”

เชอริลส่ายหัว “ฉันไม่รู้ ฉันได้ยินมาว่าเธอได้รับบาดเจ็บและได้ลาพักสองสามวัน”