บทที่ 7

แคสแซนดราตกใจมาก

ขออภัย ไม่สามารถแสดงยอดคงเหลือของบัตรบนเครื่องนี้ได้

“ไม่น่าเชื่อเลยว่าทำไมคุณเจฟเฟอร์สันถึงเคารพเขามาก ถึงขั้นที่บอกว่าเขาเป็น VIP สูงสุด ฉันไม่คิดว่าจะมีการ์ดสูงสุดในแอลจี บัลโฟร์?” ในใจของเธอนั้นเต็มไปด้วยคำถาม

ดูเหมือนเธอจะไม่เข้าใจเหตุผล อเล็กซ์อาศัยอยู่กับครอบครัวแอสเส็กซ์และรับใช้ครอบครัวแอสเส็กซ์ราวกับเป็นคนใช้ ทำไมเขาถึงได้เปลี่ยนไปมากขนาดนี้?

ในอดีต อเล็กซ์เคยเทน้ำให้เธอล้างเท้าด้วยซ้ำ!

โคลอี้ตะโกนว่า “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน เครื่องต้องพังแน่ ๆ ขยะชิ้นนี้จะมีเงินสามสิบล้านดอลลาร์ได้อย่างไร? เขาไม่น่าจะสามารถถอนเงินได้ถึงสามพันดอลลาร์เสียด้วยซ้ำ! พวกคุณ ตรวจสอบธุรกรรมอีกครั้งสิ เร็วเข้า!"

เจฟเฟอร์สันจ้องไปที่โคลอี้ “นี่คุณ คุณกำลังกลับคำพูดและผิดคำสัญญาของคุณอยู่หรือเปล่า? ที่นี่เป็นบริษัทย่อยของกลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ กล้าดียังไงถึงมาดุนายท่านอเล็กซ์? คุณกำลังขุดหลุมศพของคุณเอง! รปภ ตบเธอซะ!”

กลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ มีอิทธิพลมากที่สุดต่อธุรกิจใต้ดินในแคลิฟอร์เนีย

แน่นอนว่า รปภ ของพวกเขานั้นต้องไม่ธรรมดา

หลังจากที่ได้รับคำสั่ง โคลอี้ก็ถูกตรึงไว้กับเคาน์เตอร์และถูกตบหลายสิบครั้งติดต่อกัน

ใบหน้าของเธอบวมและดูเหมือนราวกับหัวหมู

ชายอ้วนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เธอไม่กล้าส่งเสียงใด ๆ เลย

“นายอ้วน อย่าลืมเครื่องประดับที่ป้ายราคาสามล้านดอลลาร์นะ!” อเล็กซ์เตือนเขาอีกครั้ง

ชายอ้วนกำลังจะร้องไห้ สำหรับเขาเงินสามล้านดอลลาร์นั้นไม่ใช่จำนวนเล็กน้อยเลย อย่างไรก็ตามเมื่อเขาต้องเผชิญกับกลุ่มกลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ เขาก็ไม่กล้าที่จะปฏิเสธ

เขาตอบทันทีว่า "โอเค ผมจะซื้อเดี๋ยวนี้ล่ะ"

เมื่อโคลอี้ได้ยินเช่นนั้น ดวงตาของเธอก็เปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น

หลังจากเลือกซื้อของที่นี่ถึงครึ่งค่อนวัน พวกเขาซื้อแค่สร้อยข้อมือเพียงสองพันดอลลาร์เท่านั้น เธอต้องการซื้อสร้อยข้อมือหยก แต่ชายอ้วนปฏิเสธ เขาบอกว่าเขาจะซื้อให้เธอหลังจากคืนนี้...

แต่ในตอนนี้เขากำลังจะซื้อเครื่องประดับชิ้นหนึ่งในราคาสามล้านดอลลาร์ เธอควรจะขอบคุณอเล็กซ์!

ขณะที่เธอกำลังจะหยิบเครื่องประดับนั้น ชายอ้วนก็ผลักเธอออกไป “ออกไปซะ ใครบอกว่านี่สำหรับเธอ?”

โคลอี้ตะโกนถามว่า "ถ้าไม่ใช่เพื่อฉัน แล้วจะเพื่อใคร?"

ชายอ้วนตอบกลับว่า “ฉันจะซื้อสิ่งนี้ให้แม่ของฉัน ต่อจากนี้ไป นี่จะเป็นมรดกตกทอดของครอบครัวฉัน ไม่เธอคู่ควรที่จะเป็นภรรยาของฉัน เธอมันเป็นแค่ผู้หญิงชั่ว ๆ คนหนึ่ง หยุดฝันกลางวันได้แล้ว!”

โคลอี้รู้สึกโกรธมาก ๆ เธอพุ่งเข้าหาชายอ้วน และเริ่มทุบตีเขา

ในที่สุด เจฟเฟอร์สันก็ออกคำสั่งให้ลากพวกเขาทั้งสองออกไป

แคสแซนดรามองอเล็กซ์ด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย และในที่สุดเธอก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า "ฉันไม่เข้าใจ ทำไมนายถึงรวยได้ขนาดนี้ ที่ซื้อเครื่องประดับมูลค่าสามสิบล้านดอลลาร์ได้แบบสบาย ๆ แต่นายกลับปล่อยให้คุณหนูโดโรธีขายแหวนแต่งงานเพื่อช่วยแม่ของนายน่ะหรอ? นี่นายกำลังหลอกลวงเพื่อทดสอบจิตใจเธออยู่หรือเปล่าเนี่ย?

อเล็กซ์ตอบกลับว่า "นั่นมันเรื่องของผม คุณไม่เข้าใจหรอก"

จากนั้นเขาก็พูดต่ออีกว่า "เอาแหวนแต่งงานนั่นออกมา!"

เจฟเฟอร์สันรีบกล่าวเสริมว่า “เร็วเข้าสิ! กล้าดียังไง! คุณควรรีบเอามันออกมาเมื่อนายน้อยถามถึง ไม่เช่นนั้นคุณจะถูกทำโทษ”

แคสแซนดราไม่กล้าที่จะลังเล เธอรีบหยิบแหวนออกมาแล้วพูดว่า “ตามนโยบายของบริษัท บริษัทจ่ายเงินครึ่งล้านเหรียญเพื่อซื้อแหวนเพชรนี้ หากคุณต้องการซื้อคืน ราคาขายจะต้องเพิ่มเป็นสองเท่า ดังนั้นคุณจะต้องจ่ายเงินหนึ่งล้านเหรียญสำหรับมันค่ะ”

เจฟเฟอร์สันตบหน้าแคสแซนดราอีกครั้งและก่นด่าเธอ "สองเท่าหรอ? นี่เธอเสียสติไปแล้วหรือเปล่า? เธอไม่ทราบตัวตนของนายท่านอเล็กซ์หรือ ว่าเขาเป็นเจ้าของกลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ เขายังต้องจ่ายค่าแหวนนี้หรือไม่?"

ผู้ชายคนนี้หยาบคายมากและดูไม่เหมือนผู้จัดการทั่วไปของร้านขายเครื่องประดับ เขาดูเหมือนพวกอันธพาลใต้ดินมากกว่า

ดวงตาของแคสแซนดราเบิกกว้างขึ้น เธอไม่แน่ใจในหูของเธอเอง คุณเจฟเฟอร์สันเพิ่งพูดว่าอเล็กซ์เป็นเจ้าของกลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ไมล์ทั้งหมดจริง ๆ หรือ มันเป็นไปได้อย่างไร?

เขาไม่ได้เป็นขี้แพ้

เขาเป็นประธานลึกลับของที่นี่

อเล็กซ์กล่าวว่า "นั่นก็เพียงพอแล้ว คุณเจฟเฟอร์สัน ไม่จำเป็นต้องเผยแพร่เรื่องนี้ มันมีแต่จะสร้างข่าวลือที่ไม่พึงปรารถนาเท่านั้น"

เจฟเฟอร์สันตบตัวเองอย่างรวดเร็ว “ขออภัยด้วยครับนายท่าน มันเป็นความผิดพลาดของผมเอง โปรดจัดการกับผมตามที่ท่านพอใจได้เลยครับ”

อเล็กซ์ถึงกับพูดไม่ออก