บทที่ 8

ขณะที่เขานอนอยู่บนเตียงของห้องเพรสซิเด้นเชียล สวีท ที่หรูหราที่สุดในโรงแรม เดอะ โกลเด้นเอท ออฟ ยูธ อเล็กซ์กลับนอนไม่หลับ

สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้นั้นมันเกินคาด

เขาไม่ได้คาดหวังว่าพ่อของเขาจะเก็บความลับที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ไว้ กลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ นั้นมีอำนาจมากที่สุดในใต้ดินแห่งแคลิฟอร์เนีย นั่นหมายความว่าพ่อของเขาเป็นหัวหน้าแก๊งใต้ดินที่แข็งแกร่งที่สุดด้วยเช่นกันหรือไม่?

การตายของเขาเกิดจากอุบัติเหตุทางรถยนต์จริง ๆ หรือ?

หรือว่ามันจะมีอะไรที่มากไปกว่าสิ่งที่เห็น?

ในดึกดื่นเที่ยงคืน เมื่อเขากำลังหลับสนิทในที่สุด เขากลับถูกปลุกขึ้นด้วยเสียงโทรศัพท์ เขาลุกขึ้นและเร่งรีบไปที่โรงพยาบาล

ในที่สุด เมื่อเขาไปถึงโรงพยาบาล เขาก็เห็นแพทย์หลาย ๆ คนมารวมตัวกันที่เตียงของแม่เขา ในหมู่ของพวกเขามีคุณหมอเชอริล โคนีย์ แพทย์สาวสวยที่มีทรวดทรงสุดเซ็กซี่เป็นพิเศษอยู่ที่นั่นด้วย

เขารู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก

เขาคิดว่ามีสิ่งเลวร้ายเกิดขึ้นกับแม่ของเขา

เขารีบถาม “ดร. เชอริล แม่ของผมเป็นอย่างไรบ้าง? อาการของเธอแย่ลงหรือเปล่า?”

คุรหมอเชอริลในชุดคลุมสีขาวและหน้ากากอนามัยหันกลับมาพูดว่า "อย่ากังวลไป อาการของเธอไม่ได้แย่ลง แต่เธออาการดีขึ้น"

อเล็กซ์ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดด้วยความประหลาดใจ “จริง ๆ เหรอครับ?”

คุณหมอเชอริลพยักหน้า “ใช่ ก่อนหน้านี้เราคิดว่าอาการของแม่คุณไม่ค่อยดีนัก และเธอต้องผ่าตัดด่วน แต่อาการกลับดีขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างไม่คาดคิด และตัวชี้วัดทั้งหมดกลับคืนสู่สภาพปกติ แม่ของคุณมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะเอาตัวเองกลับมามีชีวิตอีกครั้ง นี่มันช่างยอดเยี่ยมมากจริง ๆ ”

“แล้วไม่ต้องผ่าตัดแล้วเหรอ?”

“มาตรวจดูกันก่อน ถ้าทุกอย่างเรียบร้อยก็ไม่ต้องผ่าตัดแล้ว การผ่าตัดก็มีความเสี่ยงด้วยเช่นกัน”

สองชั่วโมงต่อมา

รายงานผลการตรวจออกมาแล้ว

เชอริลพยักหน้าและพูดว่า “ผลออกมาดี ไม่ต้องผ่าตัดแล้วค่ะ และจากการสังเกตของเรา โอกาสที่คุณแม่ของคุณจะฟื้นขึ้นมาก็เพิ่มขึ้นด้วย แสดงว่าเธอเริ่มมีการตอบสนองที่ดีขึ้น และฉันก็จะรักษาเธอด้วยการฝังเข็ม”

อเล็กซ์ดีใจมาก ๆ และโผเข้ากอดเธอแน่น

“ขอบคุณ ขอบคุณมาก ๆ ดร.เชอริล!”

เขามีความปิติยินดีเป็นอย่างมาก นี่เป็นครั้งแรกที่อาการของแม่เขาดีขึ้นในรอบสิบเดือนที่ผ่านมา

คุณหมอเชอริล ซึ่งจู่ ๆ ก้ถูกอเล็กซ์โผลเข้ามากอด เธอจึงขมวดคิ้วทันที

เธอรู้ว่าเขาไม่ได้ตั้งใจที่จะล่วงเกินเธอ เธอจึงไม่โทษเขา แต่ตบหลังเขาเบา ๆ แทน "เอาล่ะ ดูแลแม่ของคุณให้ดี สู้ต่อไปนะคะ!"

“โอเค” อเล็กซ์พูดด้วยน้ำเสียงแห่งความยินดี

“แต่คุณปล่อยฉันก่อนได้ไหม?” คุณหมอเชอริลเอ่ยถาม

"โอเค โอเค!" อเล็กซ์ตอบกลับ

"ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!" เธอเริ่มดุเขา

"เปล่านะ ดร.เชอริล ผมของคุณติดอยู่กับเสื้อของผม..." อเล็กซ์ตอบ

ในเวลาเดียวกัน ที่วิลล่าของแอทแซค… นายน้อยสปาร์ค ร็อคกี้เฟลเลอร์ ได้เข้ามาที่นี่ด้วยรถลัมโบร์กีนีสุดหรูหราของเขาเพื่อมาพบกับคุณหนูโดโรธีอีกครั้ง

เขาบีบแตรรถ

คุณหญิงแคลร์สวมชุดนอนสีดำเปิดประตูทักทายเขา “โอ้ คุณชายสปาร์คลูกเขยสุดที่รัก รู้สึกเหมือนไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เจอหน้าคุณเพียงแค่วันเดียวเอง แม่ก็คิดถึงลูกมาก ๆ เลย”

เธอไม่ได้แต่งหน้าและผมของเธอก็ยุ่งเหยิง

แต่เธอยังคงดูเด็กเหมือนอายุสามสิบปี และเต็มไปด้วยความยั่วยวนในแบบบับของผู้ใหญ่

เมื่อเห็นผู้หญิงที่มีชีวิตชีวาและมีเสน่ห์เช่นนี้ สปาร์คก็รู้สึกกระตือรือร้นอยากที่จะวิ่งเข้าไปกอดเธอไว้ในอ้อมแขน แต่โชคดีที่เขาหักห้ามใจไว้ได้ เขาคิดในใจว่า 'รอจนกว่าฉันจะได้คุณหนูโดโรธีก่อน เมื่อถึงเวลานั้นไม่มีใครที่จะสามารถหนีพ้นเงื้อมมือฉันไปได้หรอก อเล็กซ์ ร็อคกี้เฟลเลอร์ ที่ไร้ค่าคนนั้น ไม่ควรค่ากับสมบัติชิ้นนี้ ไอ้กระจอก’

ขณะที่เขากำลังคิดอยู่ สปาร์คก็ได้มอบของขวัญที่เขาถือให้กับคุณนายแคลร์

เขายังใช้โอกาสนี้ในการสัมผัสเธออีกด้วย

คุณนายแคลร์ไม่ได้ตระหนักอะไรเลย ได้แต่ยิ้ม “โอ้ คุณเป็นลูกเขยที่ดีที่สุดของฉัน คุณไม่เพียงมาเยี่ยมฉันแต่ยังนำของขวัญมาให้ฉันด้วย! เมื่อเทียบกับคุณแล้ว อเล็กซ์นี่ขยะก็เป็นแค่ขยะจริง ๆ คุณทั้งคู่มาจากตระกูลร็อคกี้เฟลเลอร์ แต่มีความแตกต่างกันเป็นอย่างมากระหว่างพวกคุณสองคน!"

สปาร์คยิ้มและพูดว่า “คุณแม่ครับ ทำไมคุณถึงเอาขยะนั่นขึ้นมาทำให้คุณอารมณ์เสีย”

“โอเค โอเค ฉันไม่พูดแล้ว!”