EP.02 เธอไม่คู่ควรเลยสักนิด (1)

02

เธอไม่คู่ควรเลยสักนิด

“อย่ามาทำตัวไร้มารยาทนะเชอรีล ถ้าจะทำตัวก้าวร้าวเอาแต่ใจก็กลับไปซะ ที่นี่ไม่ใช่บ้านเธอ” มาเฟียหนุ่มเอ่ยเสียงเข้มอย่างเย็นชาเพราะหมดความอดทนทำให้เชอรีลตาแดงก่ำเมื่อถูกตำหนิต่อหน้าผู้หญิงคนอื่น เขาไม่แคร์เธอเลย

“อึก! แล้วทีเฮียล่ะ เฮียเอาแต่ปฏิเสธสถานะกับเชอ ขนาดต่อหน้าผู้หญิงคนอื่นเฮียยังไม่คิดจะไว้หน้าเชอเลย” พูดจบมือเรียวก็ดึงชายกระโปรงชุดราตรีสีทองขึ้นก่อนจะวิ่งออกไปจากห้องจัดเลี้ยงด้วยความน้อยใจ

“เป็นเพราะชารึเปล่าคะที่ทำให้คุณมีปัญหากัน…”

“เปล่าหรอกครับ เชอรีลเธอเป็นคนเอาแต่ใจมาตั้งแต่เด็กอยู่แล้ว”

“เธอก็คงเอาแต่ใจตามนิสัยเด็กน่ะค่ะ ดูเหมือนเธอน่าจะยังเรียนอยู่”

“…” ชิชาลดรอยยิ้มลงเมื่อเห็นใบหน้าคมคายราบเรียบไม่เอ่ยใด ๆ ออกมาก็เลือกที่จะปัดประเด็นไปเรื่องอื่นแทนเพราะอยากพูดคุยกับเขาต่อ และจากที่เคยร่วมงานกันก็พอทำให้เธอจับทางเขาได้บ้างว่าเขาชอบผู้หญิงแบบไหน

เท้าเรียวบนรองเท้าส้นสูงแบรนด์ดังเดินออกมาห้องน้ำด้านนอก แม้จะทั้งโกรธทั้งน้อยใจแต่เธอจะไม่ยอมกลับไปก่อนโดยปล่อยเขาไว้ให้พวกผู้หญิงที่จ้องจะทอดสะพานให้เขาได้มีโอกาสเข้าใกล้

ดวงตากลมภายใต้ขนตางอนงามจ้องมองภาพสะท้อนตัวเองในกระจกบานใหญ่ของห้องน้ำ ใบหน้าที่เคยมีรอยยิ้มสดใสและเต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจจนใคร ๆ ต่างก็มองว่าเธอหยิ่งยโสแต่ในตอนนี้กลับมีแต่ความเศร้าหมอง

“ที่เชอทนเพราะเชอรักเฮียมาก” ทนอย่างมีความหวัง หวังว่าสักวันเขาจะเปิดใจให้เธอได้เต็มร้อยให้เธอได้เป็นผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขาในชีวิต

“อึก…แต่ไม่รู้ว่าเชอจะทนได้อีกนานแค่ไหน” ยอมรับว่าเริ่มท้อแต่พอทุกครั้งที่เขาหันมาทำดีใส่ทำเหมือนแคร์ทำเหมือนให้ความหวังทำให้เธอใจอ่อนอยู่ร่ำไป

“ผู้ชายน่ะเขาไม่ชอบผู้หญิงนิสัยเด็กกันหรอกนะคะ โดยเฉพาะเด็กที่ควบคุมอารมณ์ไม่ได้ไม่มีผู้ชายคนไหนอยากได้มายืนอยู่ข้าง ๆ” เสียงของชิชาดังขึ้นจากทางด้านหลังพร้อมรอยยิ้มที่แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเย้ยหยัน

“อย่ามาสาระแน”

“แก! หึ! ก็เพราะทำตัวแบบนี้ไงผู้ชายเขาถึงไม่ไว้หน้า นี่ถ้าเป็นฉันโดนพูดหักหน้าต่อหน้าผู้หญิงคนอื่นฉันคงจะทนความอับอายไม่ไหว…”