EP.01 ว่าที่คู่หมั้นไร้สถานะ

01

ว่าที่คู่หมั้นไร้สถานะ

@บริษัท Ace

บนตึกสูงกลางเมืองหลวงของประเทศที่รายล้อมไปด้วยสิ่งแวดล้อมที่เป็นแสงสี ร่างสูงของประธานหนุ่มไฟแรงที่สามารถนำพาบริษัทเติบโตได้อย่างก้าวกระโดดยืนทอดสายตามองทิวทัศน์ในเมืองหลวงบนชั้นสูงสุดของตึกผ่านผนังกระจกสีใสในห้องประจำตำแหน่ง ในขณะที่นิ้วเรียวคีบมวนบุหรี่ที่สูบไปได้เกือบครึ่งมวนออกจากปากหลังอัดควันเข้าปอดพร้อมพ่นออกมาจนลอยคละคลุ้ง

ครืด~ ครืด~

เสียงสั่นครืดคราดของโทรศัพท์เครื่องหรูที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานดังขึ้นทำให้ร่างสูงดับมวนบุหรี่ทิ้งลงในถังขยะก่อนจะเดินไปหยิบขึ้นมากดรับสาย

“ครับท่านย่า” ‘เหนือเกล้า’ เอ่ยขึ้นหลังจากกดรับสายเพราะจะมีแต่คนสนิทเท่านั้นที่จะมีเบอร์ส่วนตัวของเขา

(ย่ารู้มาว่าคืนนี้แกต้องไปร่วมงานเลี้ยงของท่านรัฐมนตรีใช่ไหม?) คุณหญิงอัปสร เอ่ยออกมา

“ครับ ท่านย่ามีอะไรรึเปล่าครับ”

(ย่ารู้มาว่างานนี้ถ้ามีคู่ควงไปด้วยจะดี ย่าเลยอยากให้แกพาหนูเชอไปด้วย)

“คงไม่ได้หรอกครับ งานแบบนี้มันไม่เหมาะกับเธอ”

(จะไม่เหมาะได้ยังไง แกก็บอกก็สอนน้องสิตาเหนือ ถึงยังไงในอนาคตหนูเชอก็ต้องเป็นภรรยาของแกเป็นหน้าเป็นตาให้แก แกก็พาน้องออกไปเรียนรู้ตั้งแต่เนิ่น ๆ)

(ท่านย่าก็รู้ว่าไอ้เรื่องหมั้นหมายอะไรนั่นผมไม่เคยตอบตกลง อีกอย่างผมเห็นเธอเป็นแค่น้องสาว…)

(จะอะไรก็ช่างยังไงคืนนี้แกก็ต้องพาน้องไปร่วมงานเลี้ยงด้วยเพราะย่าโทรบอกน้องให้แต่งตัวไว้แล้ว) พูดจบหญิงสูงวัยก็กดตัดสายทิ้งให้ร่างสูงได้แต่ยืนถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

“เบื่อฉิบหาย” เหนือเกล้าสบถออกมาเพราะเขาไม่เคยคิดอยากจะหมั้นหมายกับเด็กสาวที่เป็นหลานสาวของเพื่อนสนิทย่าของเขาที่ถูกทางผู้ใหญ่พูดคุยกันเอาไว้ แล้วที่ย่าของเขาโทรมาสั่งให้พาเชอรีลไปด้วยก็คงไม่พ้นที่หญิงสาวโทรไปขอร้องเหมือนอย่างที่ผ่านมาเพราะรู้ว่าเขาจะไม่ขัดใจท่านหญิงอัปสรที่อายุอานามมากแล้ว

หลายชั่วโมงต่อมา

@โรงแรมหรูแห่งหนึ่ง

ภาพของนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงเดินเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงพร้อมกับหญิงสาวหน้าตาสะสวยทำให้แขกเหรื่อที่มาร่วมงานต่างพากันมองด้วยความสนใจเช่นเดียวกับนักข่าวที่กดชัตเตอร์ถ่ายภาพรัว ๆ เพื่อนำไปทำข่าว

‘เชอรีล’ ลูกสาวของนักธุรกิจชื่อดังและทายาทของตระกูลดังอย่างวิวัฒน์ธนากุล หญิงสาวที่เติบโตมาบนกองเงินกองทองท่ามกลางความรักที่ (ไม่) เต็มที่และการเลี้ยงดูที่ตามอกตามใจ เจ้าของใบหน้าเรียวสวยเปรี้ยว ดวงตากลมโตภายใต้ขนตางอนงามที่ฉายแววความดื้อรั้นอยู่ภายใน ทำให้เธอเป็นลูกคุณหนูที่เอาแต่ใจ อยากได้อะไรต้องได้ และไม่ยอมคน...โดยเฉพาะคนที่เกลียด

...แต่มีเพียงหนึ่งคนเท่านั้นที่เธอยอมให้เขาทุกอย่างนั่นก็คือว่าที่คู่หมั้นที่เธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกพบ

“ดีใจจังเลยค่ะที่ได้มาออกงานคู่กับเฮีย มันเหมือนกับว่าเราสองคนเป็นสามีภรรยา…”

“เฮียต้องไปคุยธุรกิจ อย่าทำตัววุ่นวาย” เสียงเรียบเอ่ยขึ้นโดยไม่สนใจหรือรอให้หญิงสาวที่ยืนควงแขนอยู่พูดจบ ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าเรียวสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงค่อย ๆ หุบลง