EP.03 ยางร้ายในสายตาทุกคน (2)

“พี่มาทันอยู่แล้วครับ ไม่ปล่อยให้คนสวย ๆ น่ารัก ๆ แบบนี้ต้องวิ่งตากแดดแน่นอน”

“หึ ชมได้แต่จีบไม่ได้นะคะ” หญิงสาวเอ่ยดักเมื่อเห็นสายตาเจ้าชู้ของพี่รหัสหนุ่ม

“ทำไมล่ะ พี่ไม่ตรงสเปกเหรอ?”

“ใช่ค่ะ อีกอย่างเชอก็มีเจ้าของหัวใจอยู่แล้วไม่มีสายตาไว้มองใครอีกแล้วค่ะ”

“อื้อหือ พูดแบบนี้ดับฝันพี่ตั้งแต่ยังไม่ได้หลับตาเลยนะเรา” เชอรีลหัวเราะออกมากับท่าทางที่ดูราวกับเสียอกเสียใจของสายลม

หลายชั่วโมงต่อมา

“เธอกลับยังไงให้ฉันไปส่งไหม?” เธอเอ่ยถามขึ้นหลังจากเสร็จกิจกรรมรับน้องในช่วงเย็นแล้วพากันมานั่งพักก่อนจะแยกย้ายกันกลับ

“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันกลับเองดีกว่า”

“เอางั้นก็ได้ ถ้างั้นไว้เจอกันคืนนี้นะ” สองสาวโบกมือลากันก่อนจะแยกย้ายกันเดินออกไปเพราะคืนนี้มึงานเลี้ยงฉลองต้อนรับสายรหัสที่กลุ่มรุ่นพี่จัดขึ้นที่ผับซึ่งเป็นธรรมเนียมที่ทำกันมารุ่นต่อรุ่น

เท้าเรียวบนรองเท้าส้นสูงกว่าห้านิ้วเดินตรงไปยังโรงจอดรถของคณะในขณะที่สายตาให้ความสนใจกับโทรศัพท์เครื่องหรูในมือ

“ทำไมไม่รับสายนะ” เสียงเล็กพึมพำออกมาหลังจากพยายามต่อสายหาว่าที่คู่หมั้นหนุ่มแต่รอแล้วรอเล่าก็ยังไม่มีท่าทีว่าเขาจะรับสาย ตั้งแต่เข้าก็ไร้ซึ่งการตอบรับดีๆ กลับมา เรื่องราววันนั้นพอมาคิดทบทวนดูแลเธอเองก็มีส่วนผิดฉะนั้นจึงอยากจะปรับความเข้าใจกับเหนือเกล้าใหม่

“อย่าให้รู้นะว่าขลุกอยู่กับผู้หญิง!” เมื่อคิดได้แบบนั้นความหึงหวงก็พุ่งทวีขึ้นก่อนจะสาวเท้าเดินตรงไปยังรถคันหรูแล้วตรงไปยังบริษัทของเขาทันที

@บริษัท Ace

เท้าเรียวบนรองเท้าส้นสูงก้าวเดินออกจากลิฟต์เมื่อถึงเป้าหมายซึ่งเป็นชั้นบนสุดของตึกสูงก่อนจะเดินตรงไปยังห้องทำงานของประธานบริษัท

ปึก!

มือเรียวถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปโดยที่ไม่ได้ส่งสัญญาณหรือขออนุญาตเมื่อไม่เห็นเลขานั่งอยู่ประจำตำแหน่งหน้าห้อง