EP.04 แทนคำขอโทษ (1)

04

แทนคำขอโทษ

“ฮะ…เฮียพูดกับเชอขนาดนี้เลยเหรอ?” น้ำเสียงของเธอสั่นไหวพอ ๆ กับหัวใจที่ปวดหนึบเมื่อได้ยินถ้อยคำเจ็บปวดที่ออกมาจากปากของคนตรงหน้า

“…”

“กลับไปสงบสติอารมณ์ซะ แล้วต่อไปก็อย่ามาทำตัวไม่มีเหตุผลแบบนี้อีก ไม่อย่างนั้นเราก็ไม่มีอะไรจะต้องพูดกันแล้ว”

“ฮึก!! เฮียใจร้าย! ใจร้ายที่สุด!” เชอรีลร่ำไห้ออกมาน้ำตานองหน้า นัยน์ตาแดงก่ำมองคนตรงหน้าด้วยความน้อยใจขั้นสุดก่อนจะวิ่งออกจากห้องไป

“เวรเอ๊ย!” มาเฟียหนุ่มได้แต่สบถออกมาด้วยความเหนื่อยหน่ายเต็มทน

“เกิดอะไรขึ้นครับนาย ผมเห็นคุณหนูวิ่งร้องไห้ออกไป” โฬม ที่เดินถือแฟ้มเอกสารเข้ามาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นเชอรีลวิ่งร้องไห้สวนออกไป

“เชอรีลถูกตามใจจนเคยตัวถึงเวลาต้องดัดนิสัยกันบ้าง” เพราะเชอรีลถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจไม่ว่าจะจากครอบครัวเธอหรือท่านย่าของเขาที่มักจะคอยเอาใจและประคบประหงมเด็กสาว ซึ่งที่ผ่านมาเขาเองก็ไม่เคยปรามเธออย่างจริงจังเสียทีจนเธอได้ใจอยู่แบบนี้

ทางด้านโฬมเองก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกไปเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เชอรีลจะร้องไห้เพราะถูกเหนือเกล้าขัดใจหรือถูกดุ แต่เพียงไม่กี่วันเธอก็จะเป็นฝ่ายเข้าหาเจ้านายเขาเหมือนเดิมหรือที่เรียกง่าย ๆ ว่า โกรธเองหายเองนั่นแหละนะ

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องห่วงหรอกครับนาย คราวนี้ผมคิดว่าไม่เกิน 3 วัน”

“อะไรของมึง”

“ก็คุณหนูไงครับ เธอไม่เคยโกรธนายได้เกิน 3 วันสักรอบ” เร็วสุดก็ไม่เกินหนึ่งชั่วโมงก็เป็นฝ่ายเข้ามาง้อเจ้านายเขาแล้ว

“แล้วสรุปมึงมีอะไร”

“เอกสารด่วนครับนาย สายของเรารายงานมาว่าริชาร์ดเดินทางมาถึงไทยตั้งแต่เมื่อคืนครับ แต่ยังไม่มีรายงานว่ามันมาทำไม”

“ให้คนจับตาดูมันไว้ให้ดี หมาลอบกัดอย่างมันถ้าไม่มีแผนการชั่ว ๆ ไม่โผล่หัวออกมาจากรู”