บทที่ 1003 หลงกลอุบาย!

"ใช่ เนี่ยนเซิง ทุกคนพูดถูก! ผมเพิ่งตรวจสอบดูเมื่อกี้ว่าแม้ว่าคนเหล่านี้จะมียอดฝีมือจำนวนไม่น้อย แต่ในหมู่พวกเขาไม่ได้มีความเข้ากันเลย ถ้าผมเดาไม่ผิด น่าจะเป็นคนจากกองกำลังต่างๆ มารวมตัวกันเพื่อรบกวนพวกเรา! นี่ก็แค่พวกไก่กาเท่านั้น ทำไมต้องกังวลด้วย? รออาวุโสออกมาจากหลังภูเขาก่อน พวกเราค่อยโจมตีประกบจากทั้งสองด้าน พวกเราก็ตายอย่างไม่ต้องสงสัยแล้ว!"

"งั้นทำไมพวกเขาถึงต้องมารบกวนหมู่บ้านราชาสมุนไพรของพวกเราด้วย?" เนี่ยนเซิงถาม

"เอ่อ...นี่ก็ไม่อาจรู้ได้" คนนั้นลังเลสักพักและถาม

"จะเกี่ยวข้องกับหมอเทวดาหลินไหม?" จู่ๆ เนี่ยนเซิงก็พูดขึ้นมา

คนนั้นผงะ หัวเราะเสียงดังออกมา

"ฮ่าๆๆๆๆ...เนี่ยนเซิง คุณกำลังคิดอะไรอยู่? ไอคนแซ่หลินนั่นใช้เข็มย้อนทวน ตอนนี้ก็คงตายไปแล้ว! ผมว่าตอนนี้คนในสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีกำลังจัดการงานศพของเขา!"

คนรอบๆ หัวเราะออกมา

"เนี่ยนเซิง คุณคิดมากไปแล้ว"

"คนแซ่หลินนั่นไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว จะมาเกี่ยวข้องกับพวกเขาได้ยังไง?"

"คุณโดนหลอกแล้ว!"

ทุกคนหัวเราะขึ้นมา

แต่ในเวลานี้...

ปัง!

ทันใดนั้นก็เกิดการระเบิดทำลายล้างจากภายในหมู่บ้านราชาสมุนไพร

เนี่ยนเซิงตระหนักอะไรบางอย่างได้ หันหน้าและตะโกน: "ทางนั้น...ไม่ดีแล้ว พวกเราหลงกลอุบาย!"

"หลงกลอุบายหรอ?"

ทุกคนในหมู่บ้านราชาสมุนไพรขนหัวลุก สมองว่างเปล่า

"ต้นทางของเสียง...นั่นมันสวนยาบรรพบุรุษ! ! ไม่! เกิดเรื่องที่สวนยาบรรพบุรุษแล้ว! รีบไปช่วยสวนยาบรรพบุรุษเร็ว! เร็ว! ! !"

อาวุโสของหมู่บ้านราชาสมุนไพรคนหนึ่งตะโกนออกมา

คนหมู่บ้านราชาสมุนไพรตกใจ รีบมุ่งหน้าไปทางนั้น

ตอนนี้เกิดความโกลาหล ทุกคนไม่สนใจกลุ่มคนที่สวมหน้ากากเหล่านั้นแล้ว หันหน้าและรีบมุ่งหน้าไปยังสวนยาบรรพบุรุษ

"เหมือนว่าจะลงมือแล้ว"

"พวกเราไป!"

คนสวมหน้ากากเหล่านี้พูดคุยกันและออกไปจากที่นี่ทันที

ไม่นานทุกคนก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

เนี่ยนเซิงรีบมุ่งหน้าไปยังสวนยาบรรพบุรุษด้วยความเร่งรีบ

อย่างไรก็ตามก่อนที่จะถึงสวนยาบรรพบุรุษ เขาก็เห็นร่างที่เหมือนรูปปั้นหินยืนอยู่ตรงทางเข้า

นั่นคือยามที่ประจำการอยู่ในสวนยาบรรพบุรุษ

พวกเขาทักหมดมีทักษะที่ไม่ธรรมดา และเป็นนักศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์ที่แข็งแกร่ง

แต่ในเวลานี้เหมือนว่าพวกเขาจะไม่สามารถขยับตัวได้ ไม่สามารถพูดได้ ทำได้เพียงรักษาลมหายใจเอาไว้

ทุกคนสีหน้าเปลี่ยนไป

เนี่ยนเซิงพุ่งเข้าไปเพื่อที่จะตรวจสอบ และพบว่าบริเวณคอของคนเหล่านั้นมีเข็มเงินปักอยู่

"พวกเขาถูกคนฝังเข็มเงินฝังเข็มเอาไว้!"

เนี่ยนเซิงตะโกน

"รีบไปตรวจสอบด้านในเร็ว!" อาวุโสก่อนหน้านี้ตะโกน

ฝูงชนรีบเข้าไป

ประตูของสวนยาบรรพบุรุษทำจากเหล็กพิเศษ และแม้แต่ระเบิดก็ไม่สามารถเปิดออกได้

แต่ประตูถูกทุบอย่างรุนแรง โค้งงอ เศษซากกระจัดกระจายอยู่บนพื้น และมีรูขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในสายตาของทุกคน

"นี่...แรงคนทุบมันออกหรอ?" มีคนพูดเสียงสั่น

เมื่อเข้าไปในสวนยาบรรพบุรุษ ก็พบว่าที่นี่เละเทะไปหมดแล้ว

สมุนไพรอันล้ำค่าของสวนยาบรรพยุรุษถูกคนเก็บไปหมดแล้ว นอกจากนี้แล้ว โกดังถัดจากสวนยาบรรพบุรุษซึ่งเก็บวัสดุยาคุณภาพสูงไว้ก็ถูกเปิดออกเช่นกันและถูกเอาไป

"จบแล้ว...นี่...มันจบแล้ว..." เนี่ยนเซิงพึมพำ มองดูภาพตรงหน้าอย่างว่างเปล่า

"ไม่นะ! น้ำพักน้ำแรงของหมู่บ้านราชาสมุนไพรของพวกเรา หมดแล้ว ไม่เหลือแล้ว! !"

อาวุโสก่อนหน้านี้ทรุดตัวลงบนพื้น ร้องไห้ออกมาจริงๆ