บทที่ 1004 นี่คือโอกาสสุดท้ายของสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

แต่ในเวลานี้ คนหมู่บ้านราชาสมุนไพรพุ่งเข้ามา

"ไม่ดีแล้ว! ทุกคน ไม่ดีแล้ว! เกิดเรื่องแล้ว!" คนนั้นหอบ

"เกิดเรื่องอะไรขึ้น?" เนี่ยนเซิงหันหน้าไปถาม

"เกิดการจราจลในคุก! เกิดการจราจลในคุก!" คนนั้นตะโกน

"อะไรนะ?"

สีหน้าของหลายคนเปลี่ยนไป ตระหนักอะไรบางอย่างได้และตัวสั่น

"ไม่รู้ว่าใครเปิดประตูทุกบานในคุก และนักโทษทุกคนก็วิ่งออกมา!" คนนั้นพูดทั้งน้ำตา

เนี่ยนเซิงขนลุก

"ล้อมรอบคุกเอาไว้! จะให้ใครหนีออกไปไม่ได้! ถ้ามีคนหนีออกไปได้คนหนึ่ง หมู่บ้านราชาสมุนไพรของพวกเราไม่รอดแน่!" เนี่ยนเซิงตะโกนเสียงดัง

ทุกคนรีบมุ่งหน้าไปที่คุกในทันที

สำหรับคนที่บุกเข้ามาในสวนยาบรรพบุรุษ ไม่มีใครสนใจอีกต่อไป...

ภูเขาที่รกร้าง

อึก!

ทุกคนถอดหน้ากากออก โยนลงบนพื้น

"พวกเราทำภารกิจเสร็จแล้ว งั้นหมอเทวดาหลินจะให้ยาถอนพิษกับพวกเราแล้วใช่ไหม?" ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพูดกับเพื่อนข้างๆ

และคนนั้นคือคุณฮั๋น!

"หมอเทวดาหลินบอกแล้ว เมื่อจัดการเรื่องเสร็จเมื่อไหร่ พวกเราแค่รออยู่ที่นี่ เขาจะรีบมา พวกเรารอก่อนเถอะ​!"

"โอเค!"

คุณฮั๋นจุดบุหรี่

ในเวลานี้คุณชายจินแห่งนิกายเทียนเซียหน้าซีด พูดเสียงสั่น: "ผมเพิ่งได้รับข้อมูลมาว่าก ตอนที่หมอเทวดาหลินกับคนของหมู่บ้านราชาสมุนไพรสู้กัน เขาใช้เข็มย้อนทวน ผลที่ตามมาของเข็มนี้น่ากลัวอย่างมาก คนที่ใช้เข็มนี้จะมีชีวิตอยู่ได้ไม่กี่ชั่วโมงเท่านั้น!"

"อะไรนะ? เข็มย้อนทวนหรอ?"

คนรอบๆ สีหน้าเปลี่ยนไป

"ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

"เหมือนว่าจะเป็นเมื่อวาน..." คุณชายจินพูดเบาๆ

ลมหายใจของทุกคนสั่นไหว

พวกเขาเตรียมพร้อมใกล้หมู่บ้านราชาสมุนไพร เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกค้นพบ พวกเขายังปิดโทรศัพท์มือถือและกั้นตัวออกจากโลกภายนอก ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เมื่อถึงเวลาที่หลินหยางกำหนดพวกเขาก็จะลงมือ

แต่ไม่คิดเลยว่า...หลินหยางจะจากไปแล้ว

"ถ้าหมอเทวดาหลินตาย งั้นพวกเรา...พวกเราก็ไม่สามารถแก้พิษได้ และต้องตายตามเขาไปหรอ?"

"นี่มันจะดีได้ยังไง?"

ทุกคนนั่งไม่นิ่ง หันหน้าไปมา

อย่างไรก็ตามในเวลานี้มีเด็กวิ่งเข้ามาพร้อมกับวัว

"ขอสอบถามหน่อย พวกคุณเป็นเพื่อนของพี่หลินใช่ไหม?"

เด็กคนนั้นกลัวเล็กน้อยและถามอย่างระมัดระวัง

"พี่หลินหยาง?"

"หรือว่าจะเป็นหมอเทวดาหลิน?"

ทุกคนมองหน้ากัน

"เด็กน้อย คุณเป็นใคร?" คนหนึ่งถามออกมา

เด็กคนนั้นกลัว หดหัวและหยิบขวดเล็กๆ ออกมา พูดด้วยความกลัว: "เอ่อ...พี่หลินบอกว่าให้ผมเอาของสิ่งนี้มาให้พวกคุณ..."

"โอ้ะ?"

ทุกคนรับขวดยาไป เปิดออก และพบว่ามียาด้านในจำนวนไม่น้อย

"นี่คือ..."

"หรือว่าจะเป็นยาแก้พิษที่หมอเทวดาหลินให้พวกเรา?" คุณฮั๋นพูด

"ต้องใช่แน่ๆ ถ้าเป็นยาพิษก็ไม่จำเป็นเลย พวกเราได้รับยาพิษไปแล้ว! เกรงว่าหมอเทวดาหลินจะวางแผนทั้งหมดนี้ไว้แล้ว มอบยาแก้พิษให้กับเด็กคนนี้เอามาให้พวกเรา!" ยอดฝีมือนิกายเทียนเซียคนหนึ่งพูดด้วยความตื่นเต้น

"ดีเลย พวกเรารอดแล้ว!"

"หมอเทวดาหลินเป็นคนรักษาคำพูด แต่น่าเสียดายที่เขาไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว"

ทุกคนถอนหายใจเบาๆ แบ่งยากันและแยกย้ายออกไป

อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่เห็นหลังต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล หลินหยางมองดูคนเหล่านี้อยู่เงียบๆ

เมื่อทุกคนออกไป เขาก็ปรากฏตัวขึ้น

"พี่หลิน ผมให้พวกเขาแล้ว" เด็กคนก่อนหน้านี้เดินจูงวัวเข้ามา

"ขอบคุณ" หลินหยางพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ถือกระสอบข้างเขา และเดินลงจากภูเขาอย่างรวดเร็ว

ความวุ่นวายในหมู่บ้านราชาสมุนไพรเกิดขึ้นเป็นเวลานานก่อนที่จะจบลง

นักโทษในเรือนจำถูกขังไว้อีกครั้ง