บทที่ 1039 ทักษะทมิฬต้องห้าม

"ทำไม? คุณยังสงสัยในความสามารถของผมอีกเหรอ? หรือว่า…ความสามารถที่ผมแสดงออกมายังไม่สามารถทำให้คุณมองเห็นความจริง?" ท่านผู้นำมองหลินหยางด้วยสายตาที่เรียบเฉย ในแววตาถูกปกคลุมด้วยความเยือกเย็น

มดตัวนี้ท้าทายเขาครั้งแล้วครั้งเล่า เขาเริ่มรู้สึกไม่สบอารมณ์แล้ว!

คนคนนี้กำลังดูถูกท่านผู้นำ!

ดูถูกราชาในอนาคตของเขา!

"หักแขนขาของเขาแล้วพามา!"

หยานซานไคตะคอก

สำหรับการตายของลูกสาวตนเอง อารมณ์ของเขาไม่เปลี่ยนไปแม้แต่นิดเดียว

ราวกับคนที่เพิ่งตายไปไม่มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเขา!

นี่มันไม่สามารถใช้คำว่าจิตใจต่ำช้ายิ่งกว่าสุนัขมาอธิบายแล้ว

"ครับ หัวหน้าหมู่บ้าน!"

คนของราชาสมุนไพรรีบก้าวเข้าไปทันที

หลินหยางถือเข็มเงินไว้มั่น เสียบลงบนกลางหว่างคิ้วของหยานเคอเอ๋อ

สมองของเธอได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง ตกอยู่ในสภาวะสมองตาย หลินหยางทำได้แต่สกัดชีพจรชีวิตของเธอ ทำให้เธอยังสามารถคงพลังชีวิตอันน้อยนิดไว้

แต่ถึงเป็นแบบนั้น ในอนาคตถึงสามารถช่วยเธอให้ฟื้นคืนกลับมา สมองของหยานเคอเอ๋อก็ไม่สามารถฟื้นฟูกลับมาเป็นเหมือนเดิม

หลินหยางไม่เคยโกรธขนาดนี้มาก่อน

และไม่เคยมีความรู้สึกที่บ้าคลั่งแบบนี้

บางที เขาไม่เคยถูกคนล้ำเส้นก้าวเข้ามาในเขตหวงห้ามของตนเองลึกแบบนี้

ไม่ว่าคนหรือสิ่งของของหมู่บ้านราชาสมุนไพร ล้วนแต่ล้ำเส้นเข้าไปในส่วนลึกที่อ่อนแอที่สุดและห้ามสัมผัสมากที่สุด

"ไสหัวมา!"

คนของหมู่บ้านราชาสมุนไพรสี่คนยื่นมือออกไป ต้องการกดหลินหยางลงพื้น เพื่อพาร่างของหยานเคอเอ๋อไป

แต่ในตอนนั้นเอง หลินหยางลุกขึ้นอย่างกะทันหัน มือของเขาพุ่งออกไปข้างหน้า

เร็วจนน่าตกใจ

ตวัดมือโค้งงอเหมือนพระจันทร์ครึ่งเสี้ยว

ฉึก!

คนของหมู่บ้านราชาสมุนไพรทั้งสี่คนล้มลงบนพื้นกลายเป็นศพทันที

ผู้คนโดยรอบหันไปมองพร้อมกัน

ซึ่งพบว่าศีรษะของคนทั้งสี่หายไปแล้ว กลายเป็นศพไร้หัว

และที่ข้างเท้าของหลินหยางมีศีรษะสี่หัวที่เต็มไปด้วยเลือดกลิ้งอยู่บนพื้น

ภาพที่เกิดขึ้นน่ากลัวมาก

"นั่นมันอะไร?"

ผู้คนตกตะลึง

วินาทีนี้ จิตใจของหลินหยางถูกครอบงำด้วยเจตนาแห่งการฆ่า

"บัดซบ! คุณกล้าต่อต้านเหรอ?"

ลมหายใจของหยานซานไคสั่นสะท้าน ส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธ "ฆ่า ฆ่ามัน กำจัดคนคนนี้!"

"รับทราบ!"

โดยรอบมียอดฝีมือของหมู่บ้านราชาสมุนไพรพุ่งเข้าไปหาหลินหยาง

ทว่าหลินหยางกลับทำเหมือนมองไม่เห็นคนพวกนี้ เขาใช้เข็มเงินสีดำแทงใส่ตรงตำแหน่งหัวใจของตนเองจนมิด

ทันใดนั้น มีกลิ่นอายที่แปลกประหลาดระเบิดออกมาจากบนร่างกายของหลินหยาง

"หืม?"

ทางด้านของท่านผู้นำหันไปมองเล็กน้อย สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ

เห็นเพียงหลินหยางหันหน้าไปมองคนของหมู่บ้านราชาสมุนไพรที่อยู่โดยรอบ หลังจากนั้นเคลื่อนไหวอย่างกะทันหัน

ฟิ้ว!

ร่างกายของเขาหายไปอีกครั้ง

แต่ครั้งนี้เวลาที่เขาหายไปสั้นมาก ทันทีที่เพิ่งหาย ก็กลับมาปรากฏตัวขึ้นตรงที่เดิมอีกครั้ง

แต่หลังจากที่เขาปรากฏตัวขึ้น ผู้คนพบว่าบนฝ่ามือทั้งสองข้างของเขามีเปลวไฟสีดำกำลังลุกไหม้

ลองมองอย่างละเอียด มันไม่ใช่เปลวไฟที่แท้จริง แต่มันเป็นพลังปราณ

มันคือพิษอัคคียมราชที่หลินหยางแสดงออกมาก่อนหน้านี้!

ทันทีที่สัมผัสได้ถึงพลังปราณสายนี้ สมาชิกอาวุโสของหมู่บ้านราชาสมุนไพรตระหนักได้ถึงอะไรบางอย่าง รีบมองไปทางยอดฝีมือที่เข้าใกล้หลินหยาง

เพียงแค่แวบเดียว ทุกคนถึงกับต้องตกตะลึง

เห็นเพียงพวกคนที่พุ่งเข้าไปหาหลินหยางยืนอยู่ตรงที่เดิมทั้งหมด

แต่ครั้งนี้ศีรษะและร่างกายของพวกเขาไม่ได้แยกออกจากกัน แต่บนร่างกายของพวกถูกปกคลุมด้วยรอยแตกร้าวที่เหมือนกับใยแมงมุม ราวกับกระจกแตก

หลังจากกระแสลมพัดผ่าน…

ฮวา!

ร่างกายของทุกคนแตกสลายกระจายไปตามสายลมตกสู่ผืน

ผู้คนตกตะลึง

เกรงว่านี่คงน่ากลัวยิ่งกว่าร่างกายถูกเผาไหม้กลายเป็นเถ้าถ่าน…

"นั่นมันวิธีการแบบไหน?"

"หมอนี่ ทำไมถึงแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้หลายเท่า?"

"เขาใช้วิชาอะไร?"