บทที่ 1038 พิษของพวกคุณ…เป็นพิษที่รุนแรงที่สุดในโลกเหรอ?

"น่าสนใจ! น่าสนใจ! ดูเหมือนผมดูถูกคุณเกินไปแล้ว!"

ท่านผู้นำก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน ร่างกายหันกลับ เหวี่ยงแขนทั้งสองข้างอย่างบ้าคลั่ง ซัดฝ่ามือออกไปหยุดกำปั้นของหลินหยาง

ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง…

มีเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่องระหว่างทั้งสองคน โดยเฉพาะการเคลื่อนไหวของพวกเขามองไม่ทัน คนที่สายตาดีสามารถมองเห็นเพียงแค่เงาเท่านั้น

"อะไรกัน?"

"เซียวหงสามารถรับการจู่โจมของท่านผู้นำ?"

ทุกคนลืมตาอ้าปากค้าง มองอย่างไม่เชื่อสายตา

ปัง!

เสียงระเบิดที่รุนแรงดังขึ้น

เห็นเพียงคนทั้งสองแยกออกจากกันอีกครั้ง

แต่ครั้งนี้ท่านผู้นำไม่ได้ยืนอยู่ตรงที่เดิม ร่างกายของเขาถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง และเกือบจะยืนได้ไม่มั่นคง

มีเสียงฮือฮาดังขึ้นทันที

"ท่านผู้นำ!"

"คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?"

หยานไคซานและคนอื่นรีบพุ่งเข้ามาประคองท่านผู้นำที่เกือบล้มลงพื้น

"หลบไป!"

ท่านผู้นำตะคอกเสียงเบา

สีเทาของทุกคนหยุดชะงัก แต่ละคนตัวสั่นไม่หยุด

เห็นเพียงท่านผู้นำจ้องหลินหยาง พูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "คิดไม่ถึงว่าคุณจะใช้เข็มเงินกระตุ้นขีดจำกัดของร่างกายมาฝืนสู้กับผม ใช้ได้ทีเดียว แต่การฝืนใช้พลังมากขนาดนี้ ถึงคุณกระตุ้นขีดจำกัดของร่างกาย ก็คงได้รับผลกระทบไม่น้อยมั้ง? ผมคิดว่าตอนนี้กระดูกแขนทั้งสองข้างของคุณคงแตกหมดแล้ว! ใช่หรือเปล่า?"

"เมื่อกี้แตก แต่ตอนนี้หายดีแล้ว!" หลินหยางยกแขนขึ้นพูด

ลมหายใจของท่านผู้นำหยุดชะงัก

แต่ไม่นานก็เข้าใจ

"ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง…คุณใช้เข็มเงินกระตุ้นศักยภาพในการฟื้นฟูร่างกายด้วย! ถึงกระดูกแตกจนหมด ภูมิคุ้มกันและความสามารถในการรักษาของตัวเองจะทำให้มันหายอย่างรวดเร็ว! ดูเหมือนคุณเองก็วิจัยความสามารถในการพัฒนาของร่างกายไม่น้อยเหมือนกัน" เบื้องบนพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"ผมในตอนนี้ เพียงพอที่จะรับมือคุณหรือยัง?" หลินหยางยิ้มแล้วพูด

"มันคงไม่ได้!" ท่านผู้นำส่ายหัว "เผชิญหน้ากับร่างกายที่แข็งแกร่ง วิธีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดก็คือการใช้พิษ! และบังเอิญว่าสิ่งที่ผมเชี่ยวชาญมากที่สุดก็คือพิษ! ตอนนี้ ผมจะใช้พิษของผมทำลายร่างกายของคุณเอง!"

เบื้องบนพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย ยกแขนทั้งสองข้างขึ้น กำฝ่ามือเป็นหมัด

ปัง!

ในขณะที่กำหมัด ราวกับพื้นที่โดยรอบเริ่มเกิดการบิดเบี้ยว…

ท่านผู้นำยังคงใช้ความเร็วที่ตาเปล่าตามไม่ทันไล่จู่โจมหลินหยาง

แต่ครั้งนี้ บนหมัดของเขาไม่ได้มีเพียงพละกำลังและกำลังภายใน มันยังมีพลังพิษที่น่ากลัวอีกด้วย

ถูกต้อง

พิษของท่านผู้นำ มันไม่ได้แสดงออกมาในรูปแบบของก๊าซหรือผง แต่ตอนอยู่ในความแข็งแกร่งของเขาทุกตารางนิ้ว

หากไม่สามารถต้านทานพลังงของเขา พิษพวกนี้ก็จะไหลตามพลังของเขาเข้าไปในร่างกายของอีกฝ่าย ซึมซับเข้าไปในกระดูกอย่างรวดเร็ว ถึงตอนนั้นแม้แต่เทพเซียนก็ช่วยไม่ได้

หลินหยางไม่รู้ว่าเบื้องบนมีวิธีการแบบนี้ด้วย

หลังจากประมือกันได้สักพัก เขาพบว่าแขนทั้งสองข้างของตนเองกลายเป็นสีดำ ราวกับอสรพิษตัวน้อยเริ่มเลื้อยไปตามภายในร่างกายของเขา

เขารีบใช้เข็มเงินสกัดจุดชีพจรบนแขนทั้งสองข้าง เพื่อห้ามไม่ให้พิษกระจายเข้าสู่ส่วนอื่นของร่างกาย

แต่ความเจ็บปวดที่รุนแรงเริ่มทำให้เขายืนได้ไม่มั่นคงแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น…เข็มเงินที่ปักอยู่บนแขนเริ่มสกัดกั้นพิษพวกนี้ไม่ไหว

รูม่านตาของหลินหยางหดเล็กลง

เห็นเพียงตรงจุดที่เข็มเงินถูกชีพจรสกัดกั้น พิษเริ่มเคลื่อนผ่านบริเวณที่ถูกเข็มเงินปิดกั้น กลืนกินไปตามไหล่ของเขาทีละนิด

ฤทธิ์ยาพิษค่อนข้างรุนแรง…

"ดูเหมือนคุณไม่มีความสามารถในการต่อต้านแล้ว!"

ท่านผู้นำยิ้มเล็กน้อย กระโดนพุ่งเข้าไปอีกครั้ง

หมัดและเท้าของเขายิ่งดุดันมากขึ้น

กระหน่ำใส่หลินหยางราวกับปืนกลอย่างบ้าคลั่ง โดยไม่มีกระบวนท่าที่ซับซ้อนแต่อย่างใด

หลินหยางต้านทานไม่อยู่ ร่างกายถอยหลังอย่างต่อเนื่อง หมัดและเท้าจู่โจมใส่ทั่วร่างกาย

ทุกหมัดและเท้าล้วนแต่มียาพิษแฝง

หลินหยางกุมหน้าอก ไม่ได้เป็นเพราะพละกำลังของอีกฝ่ายทำให้เขาเจ็บปวด แต่เป็นเพราะยาพิษที่รุนแรงทำให้เขาไม่สามารถต้านทาน

"อ๊าก!"

หลินหยางกระอักเลือดออกมาโดยตรง

เลือดสาดกระจายเต็มพื้น ส่งกลิ่นที่แปลกประหลาดออกมา และสีของเลือดกลายเป็นสีดำทั้งหมด ทุกคนเห็นแล้วรู้สึกหนังศีรษะชา

หลินหยาง แพ้แล้ว!