ตอนที่ 1085
บทที่ 1086 ชีวิตชดใช้ด้วยชีวิต!
October 21, 2026
"ยังจะสู้ต่อไปอีกหรือเปล่า?"
หลินหยางมองเสี่ยวไคเฟิงด้วยสายตาที่เรียบเฉย
"คุณ…คุณสามารถแก้พิษของผมได้จริง?" เสี้ยวไคเฟิงยากที่จะรับได้
"ยังต้องพูดอะไรมากอีก? คุณก็เห็นกับตาแล้ว ผมเคยบอกแล้ว พิษของคุณไม่คู่ควรที่จะเอ่ยถึง"
"คุณ…เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว ผมไม่มีทางแพ้คุณ!"
เสี้ยวไคเฟิงกัดฟันแน่น ฝืนลุกขึ้นยืนพุ่งเข้าไปหาหลินหยาง
เขาไม่มีความรู้ทักษะการแพทย์ เขามีแต่ความรู้ทักษะยาพิษ เขาไม่สามารถจินตนาการได้ว่าหลินหยางแก้พิษของเขายังไง
สิ่งที่เขาทำได้คือใช้ไล่จู่โจมหลินหยางต่อไป
"เสี้ยวไคเฟิง ผมเคยให้โอกาสคุณแล้ว ในเมื่อคุณยืนกรานจะทำแบบนี้ ผมคงต้องฆ่าคุณ!"
มีความดุร้ายปรากฏขึ้นในแววตาหลินหยาง สะบัดข้อมือทั้งสองข้างปลดปล่อยเข็มเงินใส่เสี้ยวไคเฟิงโดยไม่มีความปราณีอีก
ถ้าหากโดนเข็มเงินพวกนี้เข้า จะต้องทำให้พิษที่อยู่ในร่างกายของเสี้ยวไคเฟิงปะทุขึ้นทั้งหมด
ถึงเวลานั้น เสี้ยวไคเฟิงจะต้องตายอย่างไม่มีข้อสงสัย
ทุกคนมองภาพนี้ด้วยความตกตะลึง แต่ละคนอดไม่ได้ที่จะกลั้นหายใจ
ไม่มีใครเคยคาดคิดว่าวิชาแพทย์ของหลินหยางจะล้ำลึกมากขนาดนี้ ถึงขั้นสามารถแก้ได้แม้กระทั่งพิษของเสี้ยวไคเฟิง
อันที่จริงพวกเขาไม่รู้ ก่อนหน้านี้หลินหยางไม่มีความเข้าใจเกี่ยวกับพิษชนิดนี้เลยสักนิด แต่หลินหยางในปัจจุบันไม่เหมือนกัน
เขาสามารถสยบหมู่บ้านราชาสมุนไพร มีเอกสารข้อมูลทักษะยาพิษของหมู่บ้านราชาสมุนไพรทั้งหมด
ยิ่งไปกว่านั้นท่านผู้นำหมู่บ้านราชาสมุนไพรค่อนข้างให้ความสนใจยาพิษของเสี้ยวไคเฟิง เพราะเหตุนี้หลินหยางจึงมีความเข้าใจเกี่ยวกับความสามารถของเสี้ยวไคเฟิง
รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง
เพราะเหตุนี้ หลินหยางจึงสามารถชนะได้อย่างง่ายดาย
เข็มเงินพุ่งกระจายออกไป
ฝีเท้าของเสี้ยวไคเฟิงหยุดชะงัก คิดจะตั้งรับ
แต่ทันทีที่แขนทั้งสองข้างของเขาเพิ่งยกขึ้น มีความเจ็บปวดที่รุนแรงส่งมาจากหน้าอกอย่างกะทันหัน
ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน การเคลื่อนไหวของแขนช้าลงอย่างมาก
แย่แล้ว!
ต้านไม่อยู่!
ลมหายใจของเสี้ยวไคเฟิงสั่นสะท้าน จ้องเข็มเงินที่พุ่งเข้ามาไม่กระพริบตา ร่างกายยืนตัวแข็งอยู่ตรงที่เดิม ล้มเลิกความคิดที่จะต้านทาน
เข็มเงินพวกนี้ต้องเอาชีวิตของเขาอย่างแน่นอน
เขารู้ดีอยู่แก่ใจ
แต่…กลับทำอะไรไม่ได้!
จบแล้วเหรอ?
เสี้ยวไคเฟิงคิด เตรียมตัวหลับตาทั้งคู่ลง
แต่ในช่วงสถานการณ์คับขัน
ฟิ้วฟิ้ว!
มีเข็มเงินหลายเล่มพุ่งเข้ามาจากด้านข้างอย่างกะทันหัน กระแทกใส่บนเข็มเงินของหลินหยางอย่างแม่นยำ
ติงติง…
เสียงสดใสที่ชัดเจนดังขึ้น
เข็มเงินของหลินหยางถูกกระแทกจนลอยกระเด็นออกไป
"อะไร?"
ผู้คนโดยรอบตกตะลึง
เสี้ยวไคเฟิงก็เช่นกัน รีบหันหน้าไปมอง
พบว่าคนของพรรคโบราณลงมือแล้ว!
สมาชิกอาวุโสทั้งหมดของพรรคโบราณโดยมีกงซุนต้าหวงเป็นผู้นำเดินเข้ามาปิดล้อมหลินหยางเป็นวงกลม
ซุนกงต้าหวงมองเขาด้วยสายตาที่เฉยเมย
"นี่คือศึกผู้ปราดเปรื่อง! กงซุนต้าหวง พรรคโบราณของพวกคุณรู้จักกฎของศึกผู้ปราดเปรื่องหรือเปล่า?" หลินหยางมองเขาแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย
"กฎ? ผมรู้จัก แต่ผมจงใจแหกกฎ คุณมีความเห็นอะไรหรือเปล่า?" กงซุนต้าหวงพูดด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์
จองหองมาก!
ผู้คนโดยรอบแอบคิดในใจ
แต่นั่นเป็นผู้นำสูงสุดของพรรคโบราณ เขา มีสิทธิ์ที่จะพูดแบบนั้น!
"กงซุน…" เสี้ยวไคเฟิงพูดเสียงเบา
"คุณยังสู้ไหวหรือเปล่า?" กงซุนต้าหวงหันไปถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย
"ไหว!"
เสี้ยวไคเฟิงลังเลสักพัก กัดฟันแน่นแล้วพูด
"สู้ไหวก็ดี ลุยเข้าไปพร้อมกับผม ลบล้างความอัปยศของคุณ!" กงซุนต้าหวงพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย
"ดี!"
เสี้ยวไคเฟิงพยักหน้า
แต่ทันทีที่สิ้นเสียงพูดของเขา เริ่มมีเสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นจากโดยรอบ
"ฮึ่ม ศึกผู้ปราดเปรื่อง แต่กลับต้องพึ่งพาคนอื่น!"
"เสี้ยวไคเฟิงคนนี้ไร้ยางอายสิ้นดี!"
"พฤติกรรมของพรรคโบราณและเสี้ยวไคเฟิงต้ำช้า ถึงชนะจริงก็ไม่ได้รับการยอมรับจากผู้คน!"
"ถูกต้อง!"