บทที่ 1115 หมอเทวดาหลินมาแล้ว!

บอดี้การ์ดของตระกูลจางรีบเข้าไปปิดล้อมผู้หญิงแว่นกันแดดทันที

แต่ทันทีที่พวกเขาเพิ่งเข้าใกล้ ผู้หญิงแว่นกันแดดกลับยกขาขึ้นอย่างกะทันหัน ถีบใส่ท้องของคนพวกนั้นอย่างรวดเร็วราวกับเป็นภาพมายา

ปังปังปังปัง….

มีเสียงที่น่าอึดอัดใจดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เห็นเพียงคนพวกนี้ล้มลงบนพื้นส่งเสียงร้องคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด แต่ละคนไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้อีก

"หา?"

คนของตระกูลจางที่เหลือตกตะลึง

สีหน้าของจางจงหัวเคร่งขรึมลง รีบตะคอก "หยุดเดี๋ยวนี้!"

"ผู้อาวุโส พวกเราไว้หน้าแล้วรับเอาไว้ดีกว่า! พวกเราคุยก่อนที่จะลงมือ! ไม่อย่างนั้นคงลงมือแย่งคนไปตั้งนานแล้ว ทำไมต้องมาเสียเวลากับคนอย่างพวกคุณด้วย? ถ้าหากคุณฉลาด รีบส่งคนออกมาเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นก็อย่าหาว่าพวกเราไม่เกรงใจ!" ผู้หญิงแว่นกันแดดพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา ท่าทางของเธอดูหยิ่งทะนงตนมาก

"คุณ…นางเด็กบ้า! รังแกกันมากเกินไปแล้ว! ซูเหยียนเป็นหลานสาวของผม ส่วนพวกคุณเป็นใครก็ไม่รู้! ผมจะส่งตัวหลานสาวของผมให้พวกคุณได้ยังไง?" จางจงหัวพูดด้วยความโมโห

"ดูเหมือนพูดดีกับคุณคงไม่ได้แล้ว!"

ผู้หญิงแว่นกันแดดเตรียมตัวลงมือทันที

แต่ในตอนนั้นเอง ผู้หญิงที่สวยราวกับนางฟ้าเอ่ยปากพูด

"ศิษย์น้อง ช้าก่อน"

"ศิษย์พี่…" ผู้หญิงแว่นกันแดดหันไปมองเธอ

"อย่าทำอะไรวู่วาม!"

ผู้หญิงคนนั้นพูดเสียงเบา แต่กลับได้ยินอย่างชัดเจน

เธอยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้าที่นิ่งสงบ "ผู้อาวุโส พวกเรามาพาตัวของซูเหยียนไปเพราะหวังดี ตอนนี้ซูเหยียนถูกพิษอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว! ถ้าหากคุณยอมปล่อยให้พวกเราพาเธอไป เธอก็จะมีชีวิตอยู่ต่อไป ถ้าหากคุณยังปฏิเสธพวกเราแบบนี้ต่อไป คนร้ายจะไปตกอยู่ที่ตัวของซูเหยียน คุณทนเห็นซูเหยียนตายไปต่อหน้าต่อตาได้เหรอ?"

"ตกลงพวกคุณเป็นใครกันแน่?" จางจงหัวถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"ผู้อาวุโส เรื่องพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่คุณควรถาม"

"พวกคุณเป็นใครมาจากไหนไม่มีใครรู้ แต่ต้องการให้ผมมอบหลานสาวของผมให้พวกคุณ? พวกคุณคิดว่ามันเป็นไปได้หรือเปล่า?" จางจงหัวย่อมไม่มีทางยอมอยู่แล้ว "ยิ่งไปกว่านั้นแม้กระทั่งหมอเทวดาหลินก็ไม่มั่นใจว่าสามารถรักษาเสี่ยวเหยียน แล้วพวกคุณมีวิธีอะไรสามารถรักษาเสี่ยวเหยียน? ผมไม่เชื่อหรอกว่าทักษะการแพทย์ของพวกคุณเหนือกว่าหมอเทวดาหลิน"

"ทักษะการแพทย์ของหมอเทวดาหลินนับประสาอะไร? เมื่อเทียบกับพวกเรา เขายังห่างชั้นอีกเยอะ!" ผู้หญิงแว่นกันแดดพูดอย่างดูถูก

"พวกคุณเป็นหมอ?" จางจงหัวถามด้วยความตกตะลึง

"พวกเราไม่ใช่หมอ พวกเราคือเซียน!" ผู้หญิงแว่นกันแดดยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด

"เซียน?"

คนทั้งกลุ่มตกตะลึง

"ผู้อาวุโส คุณบอกว่าทักษะการแพทย์ของหมอเทวดาหลินไม่เป็นรองใคร แต่สุดท้ายกลับรักษาซูเหยียนไม่ได้? ตอนนี้อาการของซูเหยียนอยู่ในขั้นวิกฤต อยู่ได้อีกไม่นานแล้ว ถ้าหากพวกคุณต้องการให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อไป ส่งตัวเธอให้พวกเราดีกว่า!" ผู้หญิงที่สวยราวกับนางฟ้าพูด

จางจงหัวเงียบ

อันที่จริงเขาก็รักซูเหยียน

ยังไงเธอก็เป็นหลานสาวของตนเอง นี่หรือที่เขาไม่ต้องการเห็นซูเหยียนอยู่อย่างสุขภาพแข็งแรง?

แต่ว่าอีกฝ่ายเป็นใครก็ไม่รู้ เขาสามารถส่งตัวหลานสาวของตนเองให้อีกฝ่ายเหรอ?

ยิ่งไปกว่านั้นถ้าทำแบบนี้ ไม่เท่ากับทำผิดต่อหลินหยาง?

เพราะยังไงหลินหยางเคยกำชับเขาไว้ก่อนไป จะต้องดูแลซูเหยียนให้ดู…

จางจงหัวสูดหายใจเข้าลึกๆ พูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง "เอาแบบนี้ ผมจะโทรแจ้งหมอเทวดาหลินก่อน ดูว่าหมอเทวดาหลินจะตัดสินใจยังไง"

"ผู้อาวุโส พวกเรามีเวลาไม่มาก! จัดส่งตัวหรือไม่ส่งแค่คำเดียวพูดมา" ผู้หญิงนางฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย เหมือนกับความอดทนสุดท้ายของเธอหมดไปแล้ว

"ผมพูดไปแล้ว ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของหมอเทวดาหลิน" จางจงหัวขมวดคิ้ว ขี้เกียจสนใจผู้หญิงทั้งสองคน เขาหยิบโทรศัพท์รุ่นเก่าออกมาโทร

ทว่าผู้หญิงนางฟ้าหมดความอดทนแล้ว

"ศิษย์น้อง เข้าไปพาคนออกมา!" เธอพูดโดยตรง

"ได้เลยศิษย์พี่!"

มุมปากของผู้หญิงแว่นกันแดดกระตุกขึ้น หันหลังเดินเข้าไปด้านในโดยตรง

"ขวางเธอเอาไว้!" จางจงหัวตะโกนเสียงดัง

คนของตระกูลจางรีบพุ่งเข้าไปทันที

แต่…ไม่มีใครใช่คู่ต่อสู้ของผู้หญิงคนนี้

หลังจากสู้กันได้ไม่กี่กระบวนท่า คนของตระกูลจางล้มลงไปกองอยู่บนพื้นทั้งหมด

ความแข็งแกร่งแตกต่างกันมากเกินไป!