บทที่ 1135 ยอมฆ่าผิดคน แต่ไม่ยอมปล่อย

ทุกคนเพิ่งพบว่ากระแสคลื่นพลังที่ไหลออกมาจากด้านหลังของหลินหยางกำลังรวมตัวเป็นรูปร่าง!

เหมือนกลายเป็นรูปร่างที่น่าสะพรึงกลัวของกิเลน!

ส่วนเหม่ยเจียงหลิน! ตอนนี้กำลังโดนกิเลนตัวนั้นกัด

กิเลนกำลังขบกรามของมันขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง เขี้ยวที่เกิดจากกระแสลมปราณบดขยี้ร่างกายของเหม่ยเจียงหลิน

"อ๊าก! อ๊าก! อ๊าก…"

เหม่ยเจียงหลินส่งเสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนา ดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง หวังหลุดพ้นจากคมเขี้ยวของกิเลน แต่กลับไม่มีประโยชน์

เขากลายเป็นเหยื่อของกิเลนไปแล้ว! จะหนีพ้นได้อย่างไร?

"พี่เหม่ย!"

เสิ่นยู่หมิงตะโกนด้วยความร้อนใจ ก้าวออกไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว แต่เหมือนนึกอะไรขึ้นได้อย่างกะทันหัน รีบก้าวถอยหลังอย่างบ้าคลั่ง ในขณะเดียวกันก็ตะโกนเสียงดังลั่น

"ยิงมัน! ยิงมันเดี๋ยวนี้!"

"ยิง!"

"เร็ว!"

หลังจากเสียงคำสั่งดังขึ้น เสียงปืนดังขึ้นจากโดยรอบทันที

ปังปังปัง…

กระสุนปืนจำนวนนับไม่ถ้วนบินเข้ามา

"บังอาจ!"

หยุนซิงคำรามด้วยความโกรธ "พวกคุณไม่เห็นผมอยู่ในสายตาเหรอ?"

พูดจบ เขาพุ่งตรงเข้าไปหาคนกลุ่มนั้นอย่างรวดเร็วราวกับกระแสลม

รอจนกระทั่งตอนที่เขากลับมาที่เดิม ฝ่ามือที่เหี่ยวย่นของเขามีลูกกระสุนกองหนึ่งปรากฏให้เห็น

"หา?"

ทุกคนตกตะลึง

ฉึก!

ในขณะเดียวกัน หลินหยางออกแรงอย่างกะทันหัน กระชากร่างกายของเหม่ยเจียงหลินขาดออกจากกันโดยตรง

เหม่ยเจียงหลินถูกกระชากออกเป็นสองท่อน สิ้นใจโดยตรง

เสิ่นยู่หมิงตกใจจนเข่าอ่อนล้มลงบนพื้น ไม่มีแรงลุกขึ้นมาได้อีก

เขาจ้างเหม่ยเจียงหลินมาด้วยเงินจำนวนมหาศาล!

ในโลกภายนอก เหม่ยเจียงหลินถูกยกย่องให้เป็นยอดฝีมือในตำนาน เล่ากันว่าเขาไร้เทียมทานทั่วหล้า ในวงการศิลปะการต่อสู้มีใครบ้างที่ไม่กลัวเขา?

ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าหมอเทวดาหลิน เขากลับเป็นเหมือนลูกเจี๊ยบ…อ่อนแอไร้ทางสู้

ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

ทำไมถึงเป็นแบบนี้?

ร่างกายของเสิ่นหยูหมิงสั่นสะท้าน

เห็นหลินหยางเดินเข้ามาใกล้ เสิ่นยู่หมิงรีบตะโกนเสียงดัง "ประธานหลิน! รีบหยุดเดี๋ยวนี้!"

"มีคำสั่งเสียเหรอ?" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์

"ประธานหลิน! ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องเข้าใจผิด! เป็นเรื่องเข้าใจผิด! การตายของคุณซูหยูไม่เกี่ยวข้องกับผม!" เสิ่นหยูหมิงตะโกนเสียงดัง

"แล้วมันเกี่ยวกับใคร?" หลินหยางถามกลับ

"ผม…ผม…ผมไม่รู้…"

"ในเมื่อคุณไม่รู้ งั้นผมฆ่าคุณก่อนก็แล้วกัน ผมยอมฆ่าผิดคน แต่ไม่ยอมปล่อยไปแม้แต่คนเดียว!"

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ ยกมือขึ้นเตรียมตัวฟาดฝ่ามือลงไป ตบศีรษะของเสิ่นยู่หมิงให้ระเบิด

แต่ในช่วงที่คับขัน

"หมอเทวดาหลิน! ถ้าหากคุณกล้าแตะต้องเสิ่นยู่หมิงแม้แต่ขนเส้นเดียว! ผมรับประกันว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ไม่ได้ออกจากประตูใหญ่แน่นอน!"

เสียงตะโกนดังขึ้น กลิ่นอายที่น่าสะพรึงกลัวสายหนึ่งเข้ามาปกคลุมสวนหลังบ้าน!

ทุกคนรู้สึกเย็นวูบในใจ!

ยอดฝีมือของตระกูลเสิ่นมาถึงแล้ว!

"หืม?"

หลังจากได้ยินคำพูดประโยคนี้ ฝีเท้าของหลินหยางหยุดชะงัก หันไปมอง

กลับรถยนต์จำนวนมากกำลังขับตรงเข้ามาทางนี้ เครื่องประดับโต๊ะเก้าอี้ที่อยู่บนถนนถูกชนจนเละเทะ

นอกเหนือจากนี้ โดยรอบมีเงาของคนจำนวนมากกำลังโดดมาทางนี้

พวกเขายืนอยู่บนกำแพงทั้งหมด จ้องสถานที่เกิดเหตุด้วยสายตาที่เย็นชา

กลิ่นอายของแต่ละคนเต็มไปด้วยความแข็งแกร่ง ให้ความรู้สึกน่าเกรงขามและตกใจ

ล้วนแต่เป็นยอดฝีมือ!

สวนหลังบ้านถูกปิดล้อมโดยตรง

หัวใจของทุกคนรู้สึกเย็นวูบ

"คิดไม่ถึงว่าตระกูลเล็กอย่างตระกูลเสิ่น จะมียอดฝีมือที่แข็งแกร่งแบบนี้! ท่านเทพเจ้า พวกเราประเมินตระกูลเสิ่นต่ำเกินไป" หยุนซิงก้าวออกมาข้างหน้า พูดเสียงเบา

"คุณรับมือไหวหรือเปล่า?" หลินหยางถามด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"ดูจากสถานการณ์ในตอนนี้เหลือเฟือ" หยุนซิงพูด

"งั้นดี คุณไปรับมือคนพวกนี้ ผมจะไปฆ่าเสิ่นยู่หมิง!"