บทที่ 1153 มายังตระกูลเฮย

หลินหยางเงยหน้าขึ้นมา มองไปที่ตำรวจหญิงคนนั้น: "สวัสดีเจ้าหน้าที่ ผมเป็นพี่เขยของเสี่ยวซิง ผมขอพบผู้ต้องสงสัยหน่อยได้ไหม?"

"เอ่อ ได้..." ตำรวจหญิงลังเล จากนั้นก็พยักหน้าและมองหลินหยางด้วยความสงสัย

เจ้าหน้าที่ตำรวจหญิงรู้จักกงซีหยุนเป็นอย่างดี

นี่คือการดำรงอยู่ของธรรมชาติ

คนเหล่านี้ถูกจับโดนลูกน้องของกงซีหยุน ไม่งั้นพวกเขาอาจไม่สามารถนำคนเหล่านี้กลับมาได้

แค่ว่าทุกคนในเจียงเฉินรู้ว่ากงซีหยุนเป็นลูกน้องของประธานหลิน ชายคนนี้เหมือนจะไม่ใช่ประธานหลิน? กงซีหยุนมากับเขาได้ยังไง?"

หลินหยางให้กงซีหยุนดูแลซูเสี่ยวซิง จากนั้นก็เข้าไปในห้องเล็กพร้อมกับตำรวจหญิง

มีผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่ในห้องนี้

ชายร่างผอมมีโหนกแก้มและดวงตาที่หย่อนคล้อยเหมือนคนติดยา

โซ่ล็อคมือทั้งสองของเขาเอาไว้ ใบหน้ามีรอยยิ้มที่เรียบเฉยราวกับว่าเขาไม่ได้กังวลเกี่ยวกับสถานการณ์ปัจจุบันของเขาเลย

เมื่อเขาเห็นหลินหยางเดินเข้ามา ชายคนนั้นฉีกยิ้ม: "หืม? นี่ไม่ใช่คุณชายหลินหยางของพวกเราหรอ?"

"คุณรู้จักผมหรอ?"

หลินหยางนั่งลงด้านหน้าชายคนนั้นและถามอย่างสงบ

"รู้จักสิ ผมได้รูปมา อีกทั้งผมยังมีภาพที่แสดงความสัมพันธ์ของคุณในมือด้วย แม้ว่าคุณจะแต่งงานเข้าตระกูลซูแล้ว แต่ผมก็รู้จักญาติฝั่งตระกูลซูทั้งหมด" ผู้ชายพูดด้วยรอยยิ้ม

"เหมือนว่าตระกูลเฮยของพวกคุณจะคิดว่าผมเป็นคนเอาโลงศพทารกศักดิ์สิทธิ์ไปจริงๆ สินะ จึงตัดสินใจแก้แค้นผม" หลินหยางพยักหน้า: "ดี ถ้าอย่างงั้นลูกน้องของผมคงไม่รอบคอบด้วยเช่นกัน"

"ลูกน้องหรอ?"

ผู้ชายสับสนเล็กน้อย เขาไม่เข้าใจคำพูดของหลินหยาง

"ผมได้ยินกงซีหยุนบอกว่าคุณตั้งใจพาคนสองคนมาทำให้เสี่ยวซิงน้องสาวของผมกลัว ใช่ไหม?" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

"เบื้องบนสั่งมา ต้องการเตือนคุณ ผมจึงวางแผนลงมือกับน้องสาวทั้งสองของคุณ! ถ้าฆ่าโดยตรงคงไม่สนุก ทำให้น้องสาวของคุณตายทั้งเป็นไม่ดีกว่าหรอ? ทำร้ายจิตใจรุนแรงกว่าร่างกายหลายเท่า ฮ่าๆๆ...ทำไม การแสดงออกของน้องสาวคุณในตอนนี้มหัศจรรย์ใช่ไหม!" ใบหน้าของผู้ชายชอบใจ เขาสนุกกับการกระทำทั้งหมด

หลินหยางสูดลมหายใจ ครุ่นคิดอยู่นานและเอ่ยปากออกมา: "เอาอย่างงี้ คุณกลับไปที่ตระกูลเฮยกับผม"

"เหอะๆ เหมือนว่าคุณยอมที่จะไปขอโทษตระกูลเฮยแล้วใช่ไหม? ไม่เลว! เป็นคนหล่อที่รู้เรื่องเสียจริง! ไม่เลว!" ผู้ชายพยักหน้า

ตำรวจเดินเข้ามาในเวลานี้

"คุณหลิน ตามการตรวจสอบของพวกเรา ทั้งสองคนถืออุปกรณ์เอาไว้ ดังนั้นพวกเราทำได้แค่กล่าวหาเขาว่าทะเลาะวิวาทและก่อความเดือดร้อนวุ่นวาย จงใจข่มขู่ผู้อื่น พวกเราสามารถกักขังพวกเขาได้แค่เจ็ดวันและปรับเงินเท่านั้น" ตำรวจหญิงพูด

"ไม่จำเป็น ผมไม่ได้จะแจ้งความเขา ผมคิดว่าเขาแค่หยอกเล่นกับน้องสาวของผมเท่านั้น ไม่ได้ทำอันตรายใดๆ" หลินหยางยืนขึ้นและพูดอย่างสงบ

ตำรวจหญิงแปลกใจ

คนนั้นอึ้งเช่นกัน

และคังเจียห่าวก็รีบมาที่สำนักงานตำรวจ เจรจากับตำรวจ จากนั้นชายคนนั้นก็ได้รับการปล่อยตัวออกมา

กงซีหยุนพาซูเสี่ยวซิงไปหาจิตแพทย์

เธอเป็นเด็กสาวไร้เดียงสาที่ไม่กล้าแม้แต่จะดูหนังสยองขวัญ เหตุการณ์แบบนี้จะไม่กระทบกับจิตใจของเธอได้ยังไง

ในอนาคตต้องได้รับการดูแลเป็นอย่างดี

หลังจากผู้ชายเดินออกมาจากสำนักงานตำรวจ ชวี่เทียนก็เชิญเขาขึ้นรถในทันที

"หืม พวกคุณทำอะไร?"

ผู้ชายตั้งใจจะต่อต้าน แต่คนของชวี่เทียนไม่ใช่สิ่งที่เขาจะรับมือได้ ถูกคุมตัวไว้ทันที

เช้าวันรุ่งขึ้น

หลินหยางนั่งอยู่บนรถด้วยใบหน้าของหมอเทวดาหลิน รถมุ่งหน้าไปยังเมืองชางวานโดยตรง

"คุณ...คือหมอเทวดาหลินหรอ?"

ผู้ชายนั่งอยู่บนรถ มองหลินหยางด้วยความเหลือเชื่อ

หลินหยางไม่พูดอะไร

ผู้ชายตื่นตระหนกและรีบพูด: "หมอเทวดาหลิน คุณมาอยู่นี่ได้ไง พวกเราจะไปไหน? คุณจะพาผมไปไหน?"

"ผมไม่ได้บอกแล้วหรอ? พวกเราจะไปตระกูลเฮย" หลินหยางพูดอย่างสงบ

ตระกูลหลินเยี้ยนจิง

ชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่ในโถงด้านหน้ากำลังดื่มชา ทันใดนั้นเขาก็ลุกขึ้นและจ้องไปที่ชายชราที่เพิ่งเดินเข้ามา

"อาฝู่ คุณ...คุณไม่ได้โกหกผมใช่ไหม? นี่จะเป็นไปได้ยังไง?"

"ทำไมจะเป็นไปไม่ได้? ข่าวที่เพิ่งได้รับมา หลินฟู่ขาดการติดต่อกับคนหลายคนและสรุปได้ว่าพวกเขาตายแล้ว!" หลินฝู่ไขว้มือทั้งสองไว้ด้านหลังและพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

"จะเป็นไปได้ยังไงกัน?"

ชายวัยกลางคนสติหลุด