บทที่ 1155 ในเมื่อไม่กลัว งั้นพวกคุณก็ลงมือได้แล้วไหม?

"ประธานหลิน?"

เฮยหยวนตัวสั่น สองขาแข็งอยู่กับที่ ไม่กล้าเดิน

"ทำไม? ต้องให้ผมเชิญคุณมาหรอ?" หลินหยางหันหน้า

"ประธานหลิน คุณมีอะไรกับอาหยวนหรอ?" เฮยหวู่อยากจะจัดการ

แต่หลินหยางไม่พอใจ

"ผมเรียกคุณหรอ?" หลินหยางมองเขา

สีหน้าเฮยหวู่เปลี่ยนไป ไม่กล้าพูดอะไร

เฮยหยวนทำได้เพียงก้มหน้าเดินไป

"ประ...ประธานหลิน มีอะไรรับสั่ง?"

"คุณเป็นคนสั่งให้ผมและจางชิงหยูนำหัวของตัวเองมารับโทษที่นี่หรอ?" หลินหยางถามอย่างสงบ

"เอ่อ...ไม่มีคนสั่ง ผม...ผมเป็นคนทำเอง ใช่ ผมเป็นคนทำเอง!" เฮยหยวนพูด

"อย่างงั้นหรอ? งั้นก็ดี" หลินหยางโบกมือ: "ฆ่าเขา"

"รับทราบ คุณหลิน!"

หยุนซิงด้านหลังเดินเข้ามาทันใด ยื่นมือข้างหนึ่งไปจับคอของเฮยหยวน มือชราที่ผอมแห้งของเขาสามารถยกเฮยหยวนที่มีร่างกายแข็งแกร่งกำยำขึ้นได้

"อ๊า?"

ทุกคนตกใจ

คอของเฮยหยวนถูกหยุนชิงบีบจนเปลี่ยนรูป เหมือนเขากำลังจะตาย

"ช่วยด้วย! ผม...ผมหายใจไม่ออก!"

"ช่วยผมด้วย..."

เฮยหยวนดิ้นรนไม่หยุด เสียงของเขาดังออกมา

แต่หยุนซิงไม่ปล่อย กลับออกแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

"ประธานหลิน!"

เฮยหวู่รีบร้อนและพูดออกมา: "ใจเย็นๆ ก่อน! หัวหน้าตระกูลกำลังจะถึงแล้ว! พวกเราจะให้คำตอบที่น่าพอใจแก่คุณ"

"นี่เป็นเรื่องความแค้นของผมและเฮยหยวน ไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้! คนนี้ทำเรื่องแย่ๆ กับผม ผมฆ่าเขา ไม่ได้หรอ?" หลินหยางพูดอย่างเยือกเย็น

"เฮยหยวนนั้นไม่รู้เรื่อง! ประธานหลินโปรดให้อภัยด้วย!" เฮยหวู่พูดอย่างเร่งรีบ

"งั้นถ้าผมไม่ทำตามหล่ะ?" หลินหยางถามกลับ

เฮยหวู่อ้าปาก ไม่รู้จะตอบอย่างไร

ในเวลานี้ ดวงตาของเฮยหวู่เหลือกไปแล้ว ปากของเขามีฟองสีขาวออกมา เขากำลังจะหมดลมหายใจ

ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป เกรงว่าคอของเขาจะหักและตายลงในที่สุด

สายตาของสมาชิกตระกูลเฮยรอบๆ มองมาตรงนี้และกำลังจะลงมือ

"โอ้ะ? น่าสนใจ!" เฉาซงหยางยิม

เฮยหวู่เองก็รู้สึกผิดปกติ แต่ในเวลานี้เขาไม่รู้จะจัดการอย่างไรดี

ลงมือหรอ? ก็คงทำให้ประธานหลินเคืองแน่ๆ

ถ้าไม่ลงมือ จะให้ประธานหลินฆ่าเฮยหยวนหรอ?

ทำยังไงดี?

เฮยหวู่กำหมัดแน่น

แต่ในช่วงเวลาวิกฤตนี้

"หยุด!"

เสียงดังมาจากนอกห้องโถง

เห็นกลุ่มคนตระกูลเฮยเดินเข้ามา

คนที่เดินนำหน้าพุ่งเข้ามาทางหยุนซิง ความเร็วเร็วมาก พยายามที่จะช่วยเฮยหยวนลงมา

"ปล่อยเขา!"

คนนั้นตะโกนและกระแทกกำปั้นที่รุนแรงและน่ากลัวออกมา

"ไม่รู้จักดูตัวเอง!"

หยุนซิงกระแทกเสียง ยกแขนขึ้นและเหวี่ยง

พัฟ!

ลมกระโชกแรงพุ่งเข้าหาชายคนนั้นโดยตรง

บูม!

ก่อนที่หมัดจะถึง ชายผู้นั้นก็โดนลมและปลิวกระเด็นออกไปกระแทกกับกำแพงในห้องโถงจนกลายเป็นรูใหญ่ เขาล้มลงท่ามกลางซากปรักหักพัง ดูน่าอับอายอย่างมาก!

"อะไรกัน?"

ทุกคนต่างสีหน้าเปลี่ยน

อาวุโสเหล่านั้นดูเคร่งขรึมเป็นพิเศษ จ้องมองไปที่หยุนซิง พวกเขาทั้งหมดรู้สึกถึงความปั่นป่วน

"ผู้เฒ่าคนนี้ไม่ธรรมดา!"

ชายชราผมยาวประบ่าหันศีรษะและกระซิบ

"ไม่คิดว่าประธานหลินจะมียอดฝีมือข้างกายแบบนี้ เหมือนว่าความแข็งแกร่งของหยางหัวจะแข็งแกร่งกว่าที่พวกเราคิดไว้เยอะ"!

"ต้องระมัดระวังด้วย!"