บทที่ 1156 บอกฆ่าก็ฆ่า!

"ใช้กำลังก็ใช้กำลัง!" อาวุโสคนนั้นก็ไม่กลัวเช่นกัน

แต่เฮยหยู่เทียนรีบตะคอก "อาวุโสหก! คุณถอยไป!"

"อาวุโส…"

"ที่นี่คุณมีสิทธิ์พูดด้วยเหรอ? ถอยไปเดี๋ยวนี้!" เฮยยู่เทียนตะคอกอีกครั้ง สีหน้าเคร่งขรึม ไม่โกรธไม่ยิ้ม

อาวุโสหกคนนั้นลังเลสักพัก แต่สุดท้ายก็ยอมถอยกลับไป ไม่พูดอะไรอีก

แต่หลินหยางกลับเอ่ยปาก

"ในเมื่อตัดสินใจใช้กำลัง ยังจะถอยอีกทำไม? ฆ่าก็สิ้นเรื่อง! เฮยหยู่เทียน อย่าบอกว่าผมไม่ให้โอกาสคุณ ผมจะเริ่มจากอาวุโสหกคนนั้น หลังจากฆ่าเขาแล้วก็จะฆ่าคุณ! บุญคุณความแค้นระหว่างเราให้มันจบแบบนี้เถอะ!"

ทันทีที่สิ้นเสียง หลินหยางพุ่งเข้าไปหาอาวุโสหกอย่างกะทันหัน

ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำให้คนของตระกูลเฮยตกตะลึง

ยอดฝีมือของตระกูลเฮยตั้งตัวไม่ทัน รู้สึกเพียงหลินหยางที่ยืนอยู่ตรงหน้าหายไปอย่างกะทันหัน

ตอนที่ตั้งสติได้ เขาได้ไปยืนอยู่ตรงหน้าของอาวุโสหกคนนั้นแล้ว

"หา?"

อาวุโสหกก็สะดุ้งตกใจเช่นกัน ท่าทางเหมือนตั้งตัวไม่ทัน!

"ระวัง!"

"อาวุโสหก รีบหลบไปเดี๋ยวนี้!"

คนที่อยู่ด้านข้างคำราม

แต่มันไม่ทันแล้ว

เห็นเพียงหลินหยางฟาดฝ่ามือเข้าไปหาศีรษะของอาวุโสหกโดยตรง

การตอบสนองของอาวุโสหกก็ไม่ได้ช้า ยกแขนทั้งสองข้างขึ้นมาป้องกัน แต่ความแข็งแกร่งทางด้านร่างกายของเขาไม่สามารถต้านทานพละกำลังที่รุนแรง

แควก!

แขนของเขาโดนหลินหยางตบหักโดยตรงราวกับต้นไม้ไผ่อ่อน ฝ่ามือที่น่าสะพรึงกลัวฟาดใส่ศีรษะของอาวุโสหกโดยตรง ทันใดนั้นศีรษะของเขาจมลงไปเป็นหลุมทันที ส่วนร่างกายลอยกระเด็นออกไปกลิ้งอยู่บนพื้นหลายตลบ เป็นตายร้ายดีไม่มีใครรู้

คนของตระกูลเฮยที่อยู่โดยรอบมองตาค้าง

เฮยหยู่เทียนก็ตกตะลึงเช่นกัน

กลับเห็นหลินหยางหันหลัง เดินเข้าไปหาเฮยหยู่เทียน

"เฮยหยู่เทียน คุณรู้หรือเปล่าว่าตระกูลเฮยของพวกคุณล้ำเส้นของผมแล้ว! ทุกคนที่ล้ำเส้นของผม ล้วนแต่ไม่สามารถเจรจากันได้อีก! ต้องใช้วิธีการดั้งเดิมที่สุดจบปัญหาเรื่องนี้เท่านั้น! นั่นก็คือทุกคนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ต้องตาย! ในเมื่อคุณยอมรับว่าเป็นฝีมือของคุณ งั้นวันนี้ผมคงต้องฆ่าคุณ!"

หลินหยางพูดด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์

สีหน้าของเฮยยู่เทียนเคร่งขรึมลงทันที มีแรงกดดันที่มองไม่เห็นสายหนึ่งเข้ามาปกคลุมร่างกายของเขา

เขาไม่เคยคิดว่าเรื่องมันจะกลายเป็นแบบนี้…

"ฝันไปเถอะคิดจะทำร้ายหัวหน้าตระกูล!"

"ปกป้องหัวหน้าตระกูล!"

ยอดฝีมือที่อยู่โดยรอบพุ่งเข้าไปหาหลินหยาง

แต่หยุนซิงและเฉาซงหยางก็ไม่อยู่เฉยเหมือนกัน คนทั้งสองพุ่งเข้าไปขวางยอดฝีมือของตระกูลเฮยโดยตรง ทำให้พวกเขาไม่สามารถเข้าใกล้หลินหยาง

เฮยยู่เทียนและคนอื่นตกตะลึง

"สองคนนี้…ตกลงเป็นใครกันแน่?" เฮยยูเทียนถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"พวกเขา?"

หลินหยางมองเฮยหยู่เทียน "พวกเขาเป็นใคร คุณยังไม่มีสิทธิ์ถาม บางที ต้องเป็นรุ่นพ่อของคุณเท่านั้นถึงมีสิทธิ์ถาม!"

"อะไรนะ?"

เฮยหยู่เทียนสะดุ้ง

เขาไม่มีสิทธิ์ถามแม้กระทั่งชื่อของชายชราทั้งสอง?

ตกลงคนทั้งสอง…เป็นใครกันแน่?

เฮยหยู่เทียนหรี่ตาลง ครุ่นคิดมาตรการรับมือ

แต่ในตอนนั้นเอง หลินหยางได้พุ่งเข้ามาแล้ว

หยุนซิงและเฉาซงหยางคอยปกป้องอยู่ข้างกายของเขา หลินหยางพุ่งตรงไปข้างหน้าโดยไม่มีสิ่งใดมาขวางกั้น

เฮยหยู่เทียนไม่มีทางเลือกอื่น ทำได้แต่เผชิญหน้ากับการต่อสู้!

"วิชาหมัดมวยประกายทมิฬ!"

เฮยหยู่เทียนคำราม ใช้วิชาประจำตระกูลของตนเองออกมาโดยตรง

แต่หลินหยางก็แสดงทักษะแห่งการฆ่าออกมาเช่นกัน

"ตงหวงหวนหยู!

บูม!

พลังที่รุนแรงโหมกระหน่ำออกไปตามกระบวนท่าของหลินหยาง เฮยหยู่เทียนเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบ ร่างกายถูกสะเทือนจนลอยกระเด็นออกไปโดยตรง