บทที่ 1164 ไล่ฆ่า

"สวัสดีท่าน!"

เสียงดังเหมือนคลื่น มีความเคารพอย่างสูง!

เยว่เจี้ยนใจสั่น ขนลุก

เขาไม่เคยคิดมาก่อนว่าเรื่องของแดนต้องห้ามจะทำให้คนนี้เคลื่อนไหวด้วย

เหมือนว่าวันนี้คนที่บุกเข้าไปในแดงต้องห้ามจะโชคร้ายแล้ว...

"ขึ้นมาเถอะ" คนนั้นเอ่ยปากพูดเบาๆ

ทุกคน ขอบคุณ และลุกขึ้นมาด้วยความเคารพ

การเคลื่อนไหวเช่นนี้ราวกับการมาของจักรพรรดิ

คนใช้ที่อยู่ข้างๆ ย้ายเก้าอี้มาวางไว้หน้าทางเข้า

ชายผู้นั้นนั่งลง กวาดสายตามองทางเข้าแดนต้องห้ามและพูดอย่างสงบ: "ภายในแดนต้งห้ามมีกลไกที่เต็มไปด้วยอันตราย อันที่จริงตระกูลหลินของผมไม่มีใครกล้าพูดว่าพวกเขากล้าเข้าไปในแดนต้องถาม! ถ้าส่งคนไปในแดนต้องห้ามมากเกินไป ไม่ต้องพูดว่าจะจับคนนั้นได้ไหม เกรงว่าคงจับเขาไม่ได้และต้องเสียคนไปมากกว่ายี่สิบชีวิตด้วย! ดังนั้นรออยู่ที่นี่ดีกว่า ไม่ช้าก็เร็วเขาก็จะออกมา"

"รับทราบ ท่าน!"

ทุกคนตะโกน

"ท่าน ถ้าคนนั้นตายอยู่ด้านในหล่ะ จะทำยังไง?"

"ตายก็ตาย ในแดนต้องห้ามไม่มีน้ำหรืออาหาร แม้ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ยังเป็นคนไม่ใช่เทพเจ้า ไม่สามารถไม่กินไม่ดื่มได้ พวกเรารออยู่ตรงนี้เจ็ดวัน ถ้าเขายังไม่ออกมาภายในเจ็ดวันก็ปิดผนึกทางเข้า! ฝังไว้กับบรรพบุรุษตระกูลหลินของพวกเรา!"

"รับทราบ!"

คนตระกูลหลินตัดสินใจแล้วและเพิ่มแนวป้องกันที่ทางเข้าของแดนต้องห้ามมากขึ้น

ทางเข้าแดนต้องห้ามหนาแน่นไปด้วยผู้คนภายในเวลาเพียงครึ่งวัน

"เอาหล่ะ จากนี้ก็มาจัดการเรื่องประตูด้านหน้าเถอะ!"

คนนั้นพูดอย่างเฉยเมย

คนตระกูลเฮยยังคงกำลังต่อสู้กับตระกูลหลินที่ประตูหน้า

ทั้งสองฝ่ายมีทั้งบาดเจ็บและล้มตาย

แต่โดยรวมคนตระกูลเฮยมีจำนวนมากกว่า

ในระหว่างการต่อสู้ มีตระกูลหลินเข้ามาสนับสนุนตลอด

นี่คืออนาเขตของตระกูลหลิน ไม่ว่าตระกูลเฮยจะแข็งแกร่งแค่ไหน พวกเขาจะเอาชนะความแข็งแกร่งของตระกูลหลินที่นี่ได้อย่างไร

แต่สิ่งที่ทำให้ตระกูลหลินหวาดกลัวก็คือตระกูลเฮยนั้นบ้าไปแล้ว!

เห็นอยู่ว่าจำนวนคนของพวกเขานั้นไม่เยอะ! และอยู่ในฐานทัพของตระกูลหลิน แต่พวกเขากลับต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง! ต่อสู้อย่างไม่คิดชีวิต! ไม่สนใจชีวิตของตัวเอง!

สิ่งนี้ทำให้คนตระกูลหลินต่างพากันกลัว!

แม้แต่หลินคุนหลุนยังขนลุกเช่นกัน

ในขณะที่ต่อสู้กันไป เฮยหยู่เทียนก็รู้สึกแปลกๆ!

คนของตัวเองเหมือนจะสู้ต่อไปไม่ไหวแล้ว

อีกทั้ง...ผู้แข็งแกร่งตระกูลหลินที่ต่อสู้กับพวกเขา...ยังแข็งแกร่งเกินไป!

นี่เกิดอะไรขึ้น?

เฮยหยู่เทียนรู้สึกไม่ดี

ในเวลานี้ มีเสียงตะโกนด้วยความยินดีดังขึ้น

"ท่าน! ท่านมาแล้ว! ท่านมาแล้ว!"

"ฮ่าๆๆๆ ยอดฝีมือที่แท้จริงของตระกูลหลินมาถึงแล้ว!"

"ทุกคน จับโจรพวกนี้เอาไว้ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเรา! เข้าไป!"

ด้วยเสียงตะโกนที่ดังและตื่นเต้นหลายครั้ง อารมณ์ของสมาชิกตระกูลหลินก็เพิ่มขึ้นเท่าตัว

ทุกคนไม่กลัวอีกต่อไป พุ่งเข้าไปโจมตีและฆ่าคนตระกูลเฮยอย่างบ้าคลั่ง

สีหน้าของเฮยหยู่เทียนเปลี่ยนไปเช่นกัน

"ท่านหรอ? หรือว่า...คนนั้นออกมาแล้ว?" เขาพึมพำเสียงสั่นราวกับว่าคิดเรื่องอะไรบางอย่างที่น่ากลัวสุดๆ ได้

"หัวหน้าตระกูล! พวกเราทำยังไงดี? ตอนนี้พวกเราจะทำยังไงดี?"

คนข้างๆ ถามด้วยเสียงสั่นๆ

"หนี!"

เฮยหยู่เทียนพูดอย่างไม่ลังเล

"แต่...หนีแล้ว! พวกเราจะอธิบายยังไง?"

"ไม่ต้องรีบร้อน! คุณหลินจะให้อภัยพวกเรา คนนั้นของตระกูลหลินเคลื่อนไหวแล้ว พวกเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเลย! ถ้ายังต่อสู้ต่อไป ตระกูลเฮยของพวกเราก็เหมือนบูชาชีวิตตัวเองทั้งหมด!"

"อ๊า?"

ทุกคนสีหน้าเปลี่ยน: "หัวหน้าตระกูล คนนั้นคือใคร? ทำไมคุณถึงกลัวขนาดนี้?"

"คนนั้นหรอ? เป็นหนึ่งในเสาหลักของตระกูลหลิน! ตราบใดที่เขาอยู่ ตระกูลหลินไม่มีทางล่มสลายไปอย่างแน่นอน" เฮยหยู่เทียนพูด

ในที่สุดคนตระกูลเฮยรอบๆ ก็เข้าใจถึงความสำคัญของบุคคลนี้!

เกรงว่าสถานะของคนนี้จะไม่น้อยไปกว่าพลังของตระกูลหลินทั้งหมด...

คนตระกูลเฮยเริ่มถอย

แต่ตระกูลหลินจะปล่อยให้พวกเขาหนีไปง่ายๆ ได้อย่างไร?

"เฮยหยู่เทียน! คุณกล้ามาก กล้ามาอาละวาดที่ตระกูลหลินของพวกเราหรอ? ในเมื่อคุณลงมือแล้วก็อย่าคิดจะหนี!"

เสียงตะโกนดังขึ้น ยอดฝีมือตระกูลหลินหลายสิบคนพุ่งเข้าไปในกลุ่มของคนตระกูลเฮยและเข่นฆ่า!