บทที่ 1165 คนตระกูลหลินยังกล้าพูดว่ากล้าหรอ?

สีหน้าหลินคุนหลุนเปลี่ยนไปเล็กน้อย มองไปด้านหลัง

หลินอ่าวที่อยู่ด้านหลังคุกเข่าตัวสั่นตั้งนานแล้ว

"ท่าน...ท่าน...เธอ...เธอหายไปแล้ว ผม...ผมติดต่อไม่ได้" หลินอ่าวพูดด้วยเสียงสั่น เหมือนจะร้องไห้ออกมา

"หลินอ่าว หลินลั่วหนานก่อหายนะเช่นนี้ ทำให้ขโมยบุกเข้าไปยังดินแดนต้องห้ามของตระกูลหลิน หลิวลั่วหนานมีโทษถึงตาย! คุณเป็นพ่อก็หนีไม่พ้นเช่นกัน! ท่าน ฆ่าหลินอ่าวเลยดีกว่า! เพื่อเป็นตัวอย่าง!" หลินคุนหลุนกำหมัดพูด

"อ๊า?"

หลินอ่าวตกใจกลัวแทบจะเป็นลม

แต่ท่านคนนั้นส่ายหน้า

"การประชุมกำลังใกล้เข้ามาทุกที ตอนนี้มีคน อย่าฆ่าใครง่ายๆ อีกทั้งเกิดเรื่องแบบนี้ หลินอ่าวเองก็ไม่อยากให้เกิดขึ้น แต่เขาไม่สั่งสอนให้ดี! แม้ว่าเขาจะมีความผิด แต่จะให้โทษถึงตายไม่ได้!"

"ขอบคุณท่านที่ให้อภัย ขอบคุณท่านที่ให้อภัย!" หลินอ่าวดีใจน้ำตาไหล เขกหัวให้กับท่านคนนั้น

"หลินอ่าว คุณไม่ต้องรีบขอบคุณผม! ยังไงก็ต้องจับหลินลั่วหนานมาเพื่อรับการลงโทษ เธอได้ทรยศหยางหัวของพวกเราแล้ว ไม่สามารถให้อภัยได้! ผมว่าคุณควรจะให้ความร่วมมือกับตระกูลหลินของพวกเราเพื่อตามหาเธอดีกว่าไหม?"

"แน่นอน! แน่นอน! ลูกสาวของผมทำเรื่องที่โง่เขลา ทำให้ตระกูลหลินของพวกเราต้องเจอกับหายนะ จะให้อภัยได้อย่างไร?" หลินอ่าวกล่าวอย่างไม่พอใจ

"งั้นก็ดี! ตำหนักพิพากษาอยู่ที่ไหน? ส่งตัวหลินอ่าวไปให้เขาร่วมมือกับพวกคุณ! ภายในสามวันต้องนำตัวหลินลั่วหนานกลับมา!"

"รับทราบ!"

คนตำหนักพิพากษาพาหลินอ่าวออกไป

"จากนี้ ก็คนนั้นที่อยู่ในดินแดนต้องห้าม!"

ท่านคนนั้นพูดอย่างเฉยเมย

"ท่าน คุณคิดว่าคนด้านในนั้น...คือคนตระกูลหลินของพวกเราจริงๆ หรอ?"

ชายชุดแดงถามอย่างระมัดระวัง

"ใครคือคนที่มีความสามารถมากที่สุดในตระกูลหลิน ไม่ต้องพูดแล้วมั้ง? แม้ว่าเขาจะเข้าไปในพื้นที่ต้องห้าม ยังไงเขาก็ต้องตาย!"

"ดังนั้นคุณหมายความว่า..."

"คนในนั้น...บางทีอาจจะได้เลือดของคนตระกูลหลินมาเท่านั้นและใช้เลือดเพื่อเปิดประตู! ไม่ใช่คนตระกูลหลินอย่างแน่นอน!"

"ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้..."

คนข้างๆ พยักหน้า

แต่ชายชุดแดงและเยว่เจียนไม่เชื่อ

เพราะกลไกของประตูนั้นต้องใช้เลือดสดใหม่ การเตรียมเลือดมาก่อนหน้าก็แค่เลือดที่ตกค้าง ไม่ถูกต้อง แม้ว่าจะเป็นเลือดของคนตระกูลหลินแต่ก็ไม่สามารถเปิดประตูนั้นได้...

เขาพูดเช่นนี้เพื่อปลอบใจคนตระกูลหลินแค่นั้น

อย่างไรก็ตามทุกคนไม่ได้ถามอะไรต่อ

ท้ายที่สุดคนนั้นไม่สามารถบินได้

อีกสักพักเขาก็จะออกมาด้วยตัวเอง ถึงเวลานั้นก็จับเอาไว้และรู้ตัวตนของเขา

ดังนั้นในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา เยว่เจี้ยน ชายชุดแดงและหลินคุนหลุนคอยเฝ้าทางเข้าของดินแดนต้องห้ามด้วยตัวเอง

ในเวลาเดียวกัน มีการสร้างเครื่องมือที่มีความเที่ยงตรงสูง เป็นเทคโนโลยีหลายชิ้นไว้ข้างประตู โดยคอยติดตามการเคลื่อนไหวของทางเข้าดินแดนต้องห้ามอย่างต่อเนื่อง

สองวันแรกสงบไม่มีอะไรเกิดขึ้น

จนถึงเช้าวันที่สาม...

"ท่าน! ท่าน! มีการเคลื่อนไหวแล้ว!"

ชายผู้ใช้เครื่องมือนั้นก็ตะโกนขึ้นทันที

หลินคุนหลุน เยว่เจี้ยนและคนอื่นๆ รีบวิ่งเข้ามาถาม

"เป็นยังไงบ้าง?" เยว่เจี้ยนรีบร้อน

"เมื่อกี้เจอสัญญาณสื่อสารจากด้านใน! !"

"สัญญาณสื่อสารหรอ? หมายความว่าอะไร? คนด้านในเพิ่งจะโทรศัพท์หรอ?"

"ใช่! อีกทั้งเขาอยู่ไม่ไกลจากทางเข้ามากนัก! !"

"ดีเลย...แต่ว่า สามารถตรวจสอบได้ไหมว่าเขาโทรหาใคร? ดูว่ามีคนอื่นอยู่ใกล้ๆ นี้ไหม! !"

"โอเค!"

ชายคนนั้นแยกชิ้นส่วนออกจากเครื่องมือและกดโน้ตบุ๊คอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน ภาพเหมือนเรดาร์ก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอโน้ตบุ๊ค

"มีผู้สวมรู้ร่วมคิดอยู่ใกล้เขา! สัญญาณเพิ่งถูกส่งไปยังคนหกคนนี้!" ชายคนนั้นตะโกนออกมา

"จริงหรอ?"

"รีบจับตำแหน่งของพวกเขา ไปจับพวกเขามา!"

เยว่เจี้ยนตะโกน

"รับทราบ!"

คนนั้นพยักหน้า

ไม่นาน เขาก็รู้สึกแปลกๆ: "ท่าน หกคนนี้...กำลังเคลื่อนไหว!"

"เคลื่อนไหวหรอ?"

"ใช่ พวกเขาเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง พวกเขาเหมือนกำลัง...หนีหรอ? ?" คนนั้นพูดด้วยความตกใจ

"อะไรนะ? หนีหรอ?"