บทที่ 1182 ถ้าผมไม่ให้หล่ะ?

"เข้ามา" หลินหยางพูดอย่างเฉยเมย

หม่าไห่ผลักประตูเดินข้ามา

"ประธานหลิน แขกมาแล้ว" หม่าไห่พูดเบาๆ

"ใคร?"

"คนตระกูลหลินเยี้ยนจิง!"

"ตระกูลหลินเยี้ยนจิงงั้นหรอ?"

หลินหยางหรี่ตา ดับไฟและพูดอย่างเฉยเมย: "ให้พวกเขาเข้ามา"

"รับทราบ"

หม่าไห่ถอยออกไปด้วยความเคารพ

หลังจากนั้นประมาณ 3-4 นาที ผู้ชายผู้หญิงที่แต่งตัวดีหลายคนเดินเข้ามา

ผู้ชายผู้หญิงเหล่านี้อายุ 20-30 แต่ละคนมีอารมณ์ที่จริงจัง ใบหน้าเย่อหยิ่งและยืดอก

เมื่อเข้ามาในห้องทำงาน ยังนับว่าพวกเขารู้จักมารยาท โค้งคำนับเล็กน้อยให้หลินหยาง

"ประธานหลิน สวัสดี!"

ทุกคนพูดออกมาพร้อมกัน

"ประธานหลิน เจอกันครั้งแรก ผมชื่อหลินเหิงจือ! เป็นคนตระกูลหลินเยี้ยนจิง!"

คนที่เดินนำหน้าเข้ามาพูดอย่างสงบ

"หลินเหิงจือหรอ? พวกคุณมาหาผมมีเรื่องอะไร?" หลินหยางไม่ได้ลุกขึ้นและเอ่ยปากถาม

"ประธานหลิน พวกเราได้รับข้อมูลมาว่าหลินลั่วหนานของตระกูลหลินปรากฏตัวในเจียงเฉิน แต่พวกเราหาทั้งวันก็ไม่เจอเธอ...ประธานหลิน คุณสามารถหาร่องรอยของหลินลั่วหนานได้ไหม?" หลินเหิงจือถาม

"หลินลั่วหนานหรอ?"

หลินหยางมองเขาอย่างเฉยเมย: "พวกคุณกำลังแกล้งถามผมหรอ? หรือว่ากำลังถามหาความรับผิดชอบจากผม?"

"ถ้าประธานหลินรู้ โปรดรีบบอกข้อมูล" หลินเหิงจือพูด

"ถ้าผมไม่บอกหล่ะ?" หลินหยางถามกลับ

เมื่อคำพูดนี้ออกมา สายตาหลายคนก็กระชับขึ้น

"อีกอย่าง ผมจำได้ว่าผมเคยบอกคนตระกูลหลินของพวกคุณว่าไม่ให้ตระกูลหลินเข้ามาในเจียงเฉินอีกต่อไป ทำไม? พวกคุณลืมแล้วหรอ?"

หลินหยางจ้องหน้าหลินเหิงจือและพูดอย่าไร้อารมณ์

เมื่อคนตระกูลหลินได้ยินสิ่งที่หลินหยางพูด สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไป แต่ไม่กลัว

หลินเหิงจือมองหลินหยาง ไม่ได้กลัวหลินหยางเพราะคำพูดนี้

"คุณหลิน! เจียงเฉินไม่ใช่ของคุณ มันเป็นของประเทศ คุณไม่สามารถตัดสินได้ว่าใครจะเข้ามาในเจียงเฉินได้หรือไม่" หลินเหิงจือพูดอย่างไม่ปิดบัง

"หรอ?"

"อีกอย่าง ถ้าคุณพูดแบบนี้ งั้นผมแน่ใจได้แล้วใช่ไหมว่าหลินลั่วหนานถูกคุณจับเอาไว้?" หลินเหิงจือถามอีกครั้ง

หลินหยางมองเขาเงียบๆ จากนั้นก็จุดบุหรี่ใหม่และพูด: "เหมือนว่าพวกคุณจะไม่เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของคุณและทัศนคติของผมต่อตระกูลหลิน"

"คุณหลิน ผมรู้ว่าคุณแข็งแกร่ง แต่ไม่ได้หมายความว่าตระกูลหลินของผมจะกลัวคุณจริงๆ! ที่ตระกูลหลินของผมไม่เคลื่อนไหวมาตลอด อันที่จริงก็แค่พยายามสร้างพันธมิตรกับคุณหลิน! และตอนนี้เรื่องของหลินลั่วหนานก็เป็นเรื่องของตระกูลหลิน! ที่หลินเหิงจือมาในครั้งนี้ก็เพื่อนำตัวหลินลั่วหนานกลับไป และจะทำทุกย่างที่ทำได้ ถ้าคุณหลินยืนกรานที่จะต่อต้านตระกูลหลิน งั้นพวกเรา...คงต้องใช้กำลังเท่านั้น!"

"งั้นทำให้ผมเห็นความสามารถในการต่อสู้ของพวกคุณหน่อย" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

"คุณลหิน ต้องทำให้เรื่องใหญ่โตถึงขนาดนี้จริงๆ หรอ?" หลินเหิงจือขมวดคิ้ว

"ทุกคนตัดมือข้างหนึ่งแล้วออกไป นี่เป็นการให้อภัยครั้งสุดท้ายที่่ผมมีต่อพวกคุณ!" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย ราวกับว่าไม่อยากพูดกับหลินเหิงจืออีกต่อไป

แต่หลินเหิงจือส่ายหน้าและหันตัวเล็กน้อย

คนตระกูลหลินคนอื่นเช่นกัน

หลินหยางแปลกใจและมองออกไป