บทที่ 1189 สำนักหงเหยียน

ได้ยินเพียงคนคนนั้นหัวเราะเสียงเบา "เจ้าศาลา ผมได้ยินมาว่าคนของสำนักหงเหยียนมาตระกูลหลิน?"

"กำลังคัดเลือกคนอยู่! รองหัวหน้าตระกูลกำลังต้อนรับ!" หลินคุนหลุนพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"สำนักหงเหยียนต้องการคัดเลือกบุคคลมีความสวรรค์ ทำไมพวกเราไม่แนะนำหลินลั่วหนานให้พวกเขา?"

"แนะนำหลินลั่วหนาน? ฮึ่ม เธอไม่ได้อยู่ที่นี่ ผมจะแนะนำยังไง?"

"ผมได้ยินมาว่าการคัดเลือกคนของสำนักหงเหยียน ไม่ได้ดูเพียงพรสวรรค์ของบุคคลนั้น ยิ่งไปกว่านั้นยังให้ความสำคัญกับช่วงเวลาเกิด ผมลองคำนวณดูแล้ว ช่วงเวลาเกิดของลั่วหนานตรงตามเงื่อนไขความต้องการของสำนักหงเหยียน ยิ่งไปกว่านั้นลั่วหนานเป็นคนมีพรสวรรค์ที่ไม่เลว และยังได้รับการอบรมสั่งสอนจากจักรพรรดิโจรสลัด มีเหรอที่สำนักหงเหยียนไม่ต้องการ? คุณแค่แนะนำไปก็พอ!"

"แล้วหลังจากนั้นล่ะ?"

"บอกสำนักหงเหยียน คนอยู่ในมือของหมอเทวดาหลิน ตอนนี้กำลังถูกเขาจับตัวเอาไว้! ถ้าหากสำนักหงเหยียนต้องการคน…ก็ไปหาหมอเทวดาหลิน!" คนคนนั้นหรี่ตาลงยิ้มแล้วพูด

ทันทีที่ได้ยินคำพูดประโยคนี้ ดวงตาของทุกคนเป็นประกายขึ้นมาทันที

"แผนดี! แผนดี!"

หลินคุนหลุนลูบเคราแล้วหัวเราะ "รีบไปแจ้งรองหัวหน้าตระกูล ผมต้องการพบสหายสำนักหงเหยียน! เรื่องนี้ ต้องรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด!"

"ครับ!"

ทุกคนรีบวิ่งออกไปทันที

หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วโมง หลัวคุนได้พบคนของสำนักหงเหยียนอย่างราบรื่น หลังจากพูดคุยกัน คนของสำนักหงเหยียนเริ่มเกิดความสนใจขึ้น

"ยังมีคนที่เหมาะสมขนาดนี้อยู่ด้วย? ทั้งวันเวลาเกิดและพรสวรรค์สมบูรณ์แบบ! เยี่ยมมาก! เยี่ยมมาก! เจ้าตำหนักหลิน คนคนนี้อยู่ที่ไหน? ฉันแทบจะรอไม่ไหวที่จะได้พบแล้ว!" ตัวแทนของสำนักหงเหยียนรีบพูด

"คนคนนี้ไม่ได้อยู่ในเยี้ยนจิน ตอนนี้เธอกำลังไปท่องเที่ยวเมืองเจียงเฉิน ใครก็ได้รีบไปโทรหาลั่วหนาน!"

"ครับ! หัวหน้าตระกูล!"

หลังจากนั้นหลายนาที…

"แย่แล้วหัวหน้าตระกูล! คุณหนูลั่วหนานถูกประธานหลินของหยางหัวจับตัวไปแล้ว!"

"อะไรนะ?"

"นี่…ควรทำยังไงดี?"

"ประธานหลินของหยางหัว! มีความสามารถไม่ธรรมดา ตระกูลหลิน…ไม่ใช่คู่ต่อสู้!"

คนของตระกูลหลินเริ่มทำสีหน้ากังวล

ส่วนคนของสำนักหงเหยียนระเบิดอารมณ์ออกมาทันที

"ประธานหลินของหยางหัว? อืม ฉันรู้แล้ว เจ้าตำหนักหลิน ทุกท่าน เรื่องของคุณหนูหลินลั่วหนานพวกคุณไม่ต้องห่วง สำนักหงเหยียนของเราจะเป็นคนจัดการเอง ขอตัว!"

ในห้องทำงานหยางหัว

"ตำแหน่งนี้เหรอ?" หลินหยางถือโทรศัพท์ ถามด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์

"ผมไม่มั่นใจ เรื่องของหลินยิงฉง เกี่ยวพันถึงสมาชิกระดับสูงของตระกูลหลิน ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาสามารถเข้าถึง แม้แต่ผมก็ถูกจำกัด ตำแหน่งที่ผมบอกไปเป็นเพียงการคาดเดา ผมไม่สามารถมั่นใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์!"

"แบบนี้เองเหรอ? ผมรู้แล้ว" หลินหยางพยักหน้า เตรียมตัวกดวางสาย

"รอก่อน!"

หลินอ่าวรีบพูด

"ยังมีเรื่องอะไรอีก?"

"ลูกสาวของผมล่ะ?"

"เธอสบายดี!"

"ผมต้องการเห็นหน้าเธอ…"

"เรื่องนี้ไม่ได้!"

"ฮึ่ม ถ้าเป็นแบบนั้น แสดงว่าต้องเกิดเรื่องอะไรที่ไม่คาดคิดกับลูกสาวของผมแน่นอน ผมก็ไม่จำเป็นต้องทำงานให้คุณอีกแล้ว!" หลินอ่าวพูดด้วยความโกรธ

หลินหยางทำหน้าช่วยไม่ได้ "คุณหลินอ่าว ผมแค่จ้างลูกสาวของคุณมาทำงานในบริษัทหยางหัว ผมปฏิบัติกับเธอเหมือนเป็นพนักงานคนหนึ่งของหยางหัว ผมไม่ใช่โจร จะเกิดเรื่องไม่คาดคิดกับเธอได้ยังไง? ที่ผมไม่ให้คุณพบเธอ เป็นเพราะตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงเวลางาน…ก็เท่านั้น ในเมื่อคุณต้องการผมจะให้คุณเห็นหน่อยก็ได้!"

พูดจบ หลินหยางเปิดวีดีโอคอล

ยังไงท้ายที่สุดก็ยังต้องพึ่งพาหลินอ่าว หลินหยางจำเป็นต้องรับประกันความปลอดภัยของเธอ

ตอนนี้หลินลั่วหนานกำลังถือไม้กวาดทำความสะอาดอยู่ตรงบันไดด้านนอก

ห่างจากเธอไม่กี่เมตร มีชายชราคนหนึ่งกำลังยืนจ้องเธอราวกับรูปปั้น

เห็นหลินหยางเดินถือโทรศัพท์เข้ามา เธอรู้สึกอึ้ง ตอนที่เห็นหน้าจอโทรศัพท์ รู้สึกดีใจอย่างบ้าคลั่งขึ้นมาทันที

"คุณพ่อ?" หลินลั่วหนานเรียก

"ลูกพ่อ ไม่เป็นอะไรใช่หรือเปล่า?" หลินอ่าวรีบพูดด้วยความร้อนใจ

"พ่อ คุณจะมาช่วยฉันใช่หรือเปล่า? รีบพาฉันออกจากที่นี่เถอะ ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว" หลินลั่วหนานพูดทั้งน้ำตา

"ลูกพ่อ อดทนอีกนิด อีกไม่นานพ่อจะพาเธอออกจากที่นั่น อดทนอีกนิด" น้ำตาชราของหลินอ่าวไหลออกมา

หลินหยางขมวดคิ้วแน่น

เขารีบดึงโทรศัพท์กลับมา พูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ "หลินอ่าว คุณก็เห็นแล้วว่าลูกสาวคุณปลอดภัย เธอกำลังทำงานอยู่ คราวนี้คุณสบายใจหรือยัง?"