บทที่ 1208 ปิดล้อมโจมตี (๒)

แต่ธิดาศักดิ์สิทธิ์กับยืนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับตัว ตะคอกด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาแทน "ที่นี่คือสำนักหงเหยียน ฉันจะไปไหนได้? ฉันจะอยู่ที่นี่ไม่ไปไหนทั้งนั้น! ฉันไม่เชื่อหรอกคนคนนี้สามารถฆ่าฉันที่นี่"

ผู้คนที่อยู่โดยรอบได้ยินก็ไม่ห้ามปรามอีก แต่พูดขึ้นพร้อมกัน "ปกป้องธิดาศักดิ์สิทธิ์!"

"ปกป้องธิดาศักดิ์สิทธิ์!"

ขวัญกำลังใจของทุกคนเพิ่มขึ้น แต่ละคนเตรียมตัวปิดล้อมโจมตีหลินหยาง

หลินหยางก็ไม่มีทางกลัวเพราะขวัญกำลังใจที่เพิ่มขึ้นของอีกฝ่าย เขาพ่นลมออกจากจมูกอย่างเย็นชา เตรียมตัวลงมือต่อ

แต่ในขณะเดียวกัน ยอดฝีมือของสำนักหงเหยียนยิ่งอยู่ก็ยิ่งมากขึ้น ในบรรดาคนทั้งหมดมีหลายคนที่มีกลิ่นอายไม่ด้อยไปกว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์!

ไม่เพียงแค่นั้น ไกลออกไปยังมีเสียงตะโกนดังขึ้น

"เจ้าหุบเขามาแล้ว!"

"คำนับเจ้าสำนัก!"

"คำนับเจ้าสำนัก!"

เสียงของทุกคนฟังดูจริงใจและตื่นเต้น ราวกับเทพเจ้ามาเยือน!

เจ้าสำนักหงเหยียนออกโรงแล้ว

หลินหยางรู้สึกดีใจ แต่ไม่นานก็ต้องสงบสติอารมณ์

เขากวาดสายตามองโดยรอบ เพิ่งรู้ตัวว่าตนเองตกอยู่ในวงล้อมของคนนับพัน!

และคนพวกนี้ล้วนแต่เป็นยอดฝีมือทั้งสิ้น!

ไม่ได้การณ์!

ถ้าหากยังไม่ไปตอนนี้ เกรงว่าคงตกเป็นเหยื่อของยอดฝีมือสำนักหงเหยียนแน่นอน!

จำเป็นต้องไปจากที่นี่

หลินหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ พุ่งเข้าไปหาธิดาศักดิ์สิทธิ์อย่างกะทันหัน

"ฆ่า!"

ผู้คนที่อยู่โดยรอบพุ่งเข้าไปหาหลินหยาง

แต่ทันทีที่เพิ่งเข้าใกล้ธิดาศักดิ์สิทธิ์ เขายกมาทั้งสองขึ้นชกลงบนพื้นอย่างแรง

บูม!

พื้นดินสั่นสะเทือน

เพิ่งพลังที่รุนแรงทำให้ผู้คนที่อยู่โดยรอบถึงกับล้มหน้าหงาย

"ปกป้องธิดาศักดิ์สิทธิ์!"

"อย่าให้อีกฝ่ายเข้าใกล้ธิดาศักดิ์สิทธิ์!"

"เร็ว! รีบไปทางธิดาศักดิ์สิทธิ์!"

ทุกคนหันไปมองทางที่ถูกปกคลุมเต็มไปด้วยฝุ่น แต่ละคนรีบตะโกนพร้อมกับข้าวใกล้ธิดาศักดิ์สิทธิ์ทันที

และหลังจากที่พวกเธอทุกคนเข้าไปปิดล้อม

หลังจากเศษฝุ่นสงบลง พบว่าหลินหยางหายตัวไปแล้ว…

กึกกึก!

หงเยี่ยวและคนอื่นที่ยืนตัวแข็งล้มลงบนพื้น หลังจากนั้นทุกคนเริ่มสามารถขยับตัวได้

"นี่มัน…เกิดอะไรขึ้น?"

"เมื่อกี้ฉันเป็นอะไรไป? ทำไมฉันถึงขยับตัวไม่ได้?"

"พวกเราถูกสกัดจุดชีพจรเหรอ?"

"ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

คนทั้งกลุ่มพยายามลุกขึ้นพูดด้วยความเจ็บปวด

ส่วนทางด้านของหลินหยางก็ลุกขึ้นเช่นกัน

"กิเลน! คุณพบอะไรหรือเปล่า?" หงเยี่ยวจ้องหลินหยางแล้วถาม

"ไม่รู้" หลินหยางส่ายหัว

"ไม่รู้?"

หงเยี่ยวพูดทวน ในตอนนั้นเอง มีลูกศิษย์กลุ่มของสำนักหงเหยียนวิ่งเข้ามา

"พวกคุณมาทำอะไรที่นี่?"

หนึ่งในลูกศิษย์หันไปมองหงเยี่ยวและคนอื่น ตะคอกถามทันที

"พวกเราแค่เดินผ่านมา ได้รับคำสั่งให้ไปเก็บสมุนไพรที่เขตหวงห้าม! ศิษย์พี่ท่านนี้ เกิดอะไรขึ้นเหรอ? ทำไมทุกคนถึงดูตื่นตัวแบบนี้?" หงเยี่ยวมองลูกศิษย์สำนักหงเยี่ยวที่มีอาวุธครบมือด้วยความประหลาดใจ

"ในหุบเขามีโจร ทำร้ายธิดาศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งคิดร้ายต่อเจ้าสำนัก! ตอนนี้เจ้าสำนักกำลังเคลื่อนไหว สั่งให้ตรวจสอบทุกซอกทุกมุมภายในหุบเขาอย่างละเอียด"

"อะไรนะ? แล้วรู้หรือเปล่าว่าเป็นฝีมือของใคร?"

"ไม่รู้"

"แล้วควรตรวจสอบยังไง? ถ้าหากคนคนนั้นแฝงตัวเป็นคนของสำนักหงเหยียน พวกเราไม่เท่ากับงมเข็มในมหาสมุทรเหรอ?" หงเยี่ยวอดไม่ได้ที่จะพูด

"เรื่องนี้ไม่ต้องกังวล เพราะคนคนนั้นเป็นผู้ชาย!"

"ผู้ชาย?"