บทที่ 1229 นั่นมันแค่แสตนด์อินเท่านั้น

ในเวลานี้ นอกจากละทิ้งทุกอย่างแล้ว ทุกคนก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี

อย่างไรก็ตาม ในขณะที่กำแพงเหล็กกำลังจะชนกัน

ตูม!

เสียงอู้อี้ดังขึ้น

พื้นดินสั่นสะเทือน

คนสำนักหงเหยียนตกตะลึง

จากนั้นเวลาก็ดูเหมือนจะหยุดนิ่ง

คนสำนักหงเหยียนที่ยืนอยู่รอบนอกต่างจ้องมองที่ฉากข้างหน้าด้วยดวงตาเบิกกว้าง

กำแพงเหล็กหยุดลง

แต่...มันยังปิดเข้าหากัน

เพราะตรงกลางกำแพงเหล็กขนาดใหญ่สองแห่ง มีคนยืนอยู่!

นั่นคือหลินหยาง

ใบหน้าของเขาดูน่ากลัว แขนซ้ายและขวาของเขารองรับกำแพงเหล็กทั้งสองข้าง และเขาออกแรงอย่างบ้าคลั่ง แขนของเขาสั่นอย่างรุนแรง เส้นเลือดแตก ผิวหนังเช่นกัน

คนธรรมดาไม่สามารถจินตนาการได้ว่าน้ำหนักเท่าไหนที่หลินหยางกำลังแบกรับอยู่ตอนนี้

แต่...เขาสามารถหยุดมันไว้ได้!

"ไปเร็ว!"

ได้ยินเพียงหลินหยางตะโกนออกมา

"เทพเจ้า!"

"หมอเทวดาหลิน!"

ทุกคนน้ำตาซึม

"เร็วหน่อย ผม...หยุดมันไว้ได้ไม่นาน!" หลินหยางตะโกนออกมา

ทุกคนรีบวิ่งออกไปด้านนอกสำนักหงเหยียน

แต่หลินหยางกลับหนีไม่ได้

เขาหนีไม่พ้นแล้ว

เพราะถ้าเขาปล่อยมือ กำแพงเหล็กจะบีบเข้าหากันและจะบดร่างของเขาให้เป็นแพนเค้กโดยตรง

"เทพเจ้า!"

คนด้านนอกมองไปที่หลินหยางที่แบกรับกำแพงเหล็กเอาไว้

ทุกคนต่างตะโกนออกมาสุดแรง

เจ้าสำนักหงเหยียนกลับหัวเราะเสียงดัง

"ยอมสละชีวิตตัวเองเพื่อมดเหล่านี้ มันคุ้มหรอ? โง่!"

เมื่อพูดจบก็ออกแรงอีกครั้งและตะโกนหาจ้าวเยว่ในเวลาเดียวกัน: "พวกคุณ เข้าไปฆ่าเขา!"

สีหน้าจ้าวเยว่เปลี่ยนไป มองเจ้าสำนักหงเหยียนด้วยความอึ้ง กระบี่ในมือสั่นไหว

"ทำไม? จะต่อต้านงั้นหรอ? ไม่ได้ยินที่ฉันพูดหรือไง? ไปสิ!" เจ้าสำนักตะโกน

ในเวลานี้หลินหยางไม่มีแรงจะสู้กลับ

แขนของเขาต้องรองรับกำแพงเหล็กเอาไว้

ต้องรู้ว่าแขนของเขาเพิ่งจะขาดออก ตอนนี้อาศัยเข็มเงินเชื่อมต่อเหล็กเอาไว้ สามารถที่จะรองรับกำแพงเหล็กนี้ได้ต้องอาศัยทั้งแรงของเขาและความมุ่งมั่นของเขาด้วย

ตอนนี้เขาไม่สามารถทำการเคลื่อนไหวอย่างอื่นได้เลย

ไม่ว่าจะเป็นใคร แค่เข้าไปก็สามารถแทงหลินหยางตายได้!

แต่...ถ้าหลินหยางตาย แขนของเขาก็จะไม่กั้นเหล็กเอาไว้อีกต่อไป

คนที่เดินเข้าไปฆ่าหลินหยางต้องถูกกำแพงเหล็กบดขยี้อย่างแน่นอนและตายในทันที

นี่คือภารกิจมรณะ!

ใครอยากจะเข้าไปทำ?

เจ้าสำนักหงเหยียนรู้ถึงสิ่งนี้ดี ดังนั้นจึงไม่ได้ให้สี่ราชาสวรรค์และยอดฝีมือคนอื่นๆ เข้าไป แต่เรียกพวกจ้าวเยว่เข้าไปแทน

จ้าวเยว่ขมขื่นอย่างมากในเวลานี้

น้ำตาของเธอไหล เธอมองไปที่หลินหยางระหว่างกำแพงเหล็กขนาดใหญ่ทั้งสอง แทบจะขยับไม่ได้

เมื่อเธอรู้ว่ากิเลนคือหมอเทวดาหลิน เธอก็รู้สึกพังทลาย

มันคือสิ่งที่ผิด

แต่เธอทำได้เพียงต้องยอมรับความจริง

อย่างไรก็ตามตอนนี้ต้องตายไปพร้อมกับคนนี้

นี่คือพรมลิขิตหรอ?

จ้าวเยว่ไม่รู้

แต่คนด้านหลังกระตุ้นเธอให้ออกไปแล้ว

"จ้าวเยว่ พวกเธออึ้งอะไรอยู่? เข้าไปฆ่าเขาสิ!"

"ใช่ รีบฆ่าเขาสิ!"

"หรือว่าพวกเธอจะขัดคำสั่งเจ้าสำนักหรอ?"

"ก่อนหน้านี้ที่ทางเข้าแดนต้องห้าม สภาพของคนที่ขัดคำสั่งเจ้าสำนักเป็นอย่างไรพวกเธอก็น่าจะเห็นแล้วใช่ไหม? ไม่อยากตายก็รีบลงมือ!"