บทที่ 1232 ว่าที่สามี? อดีตสามี?

กลับเห็นเฟิงชิงหยูหยิบของชิ้นหนึ่งออกมาจากหน้าอก ยื่นไปให้หลินหยางแล้วพูด "นี่เป็นการ์ดเชิญงานแต่งลูกสาวของตระกูลจวนแห่งเมืองชิงหยวน! คุณนำการ์ดเชิญใบนี้ไปร่วมงานเลี้ยงตามสถานที่และเวลาด้านบน"

"ไปร่วมงานแต่งในเวลาแบบนี้?" หลินหยางไม่รับ

เฟิงชิงหยูส่ายหัว "ไอ้หนูหลิน คุณรู้จักตระกูลจวนแห่งเมืองชิงหยวนหรือเปล่า?"

"ไม่เคยได้ยิน?"

"แล้วคุณเคยได้ยินชื่อคฤหาสน์กระบี่โลหิตหรือเปล่า?"

"คฤหาสน์กระบี่โลหิต?" หลินหยางเหมือนเคยได้ยิน

แต่สีหน้าของหยุนซิงและเฉาซงหยางกลับเปลี่ยนไปพร้อมกัน

"อะไรนะ? คฤหาสน์กระบี่โลหิต? หรือว่า…"

"ถูกต้อง คฤหาสน์กระบี่โลหิตก็คือตระกูลจวน ตระกูลจวนก็คือคฤหาสน์กระบี่โลหิต! การ์ดเชิญใบนี้เป็นการ์ดเชิญงานแต่งของลูกสาวคนโตตระกูลจวน!" เฟิงชิงหยูพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย "ผมกับตระกูลจวนก็พอมีส่วนเกี่ยวข้องกันอยู่บ้าง เจ้าคฤหาสน์จวนต้องการกระชับความสัมพันธ์กับผม ก็เลยตั้งใจส่งการ์ดเชิญมาให้! ไอ้หนูหลิน ผมหวังว่าคุณจะสามารถเข้าร่วมงานแต่งครั้งนี้!"

"ทำไมต้องเข้าร่วมงานแต่ง?" หลินหยางถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"ไปเอาของสิ่งหนึ่ง ของสิ่งนั้นสามารถช่วยให้คุณกลายเป็นเทพ!"

"ของอะไร?"

"ชื่อของมันคือลูกกลอนอีกาทองคำ!"

หลังกลับถึงเจียงเฉิน หลินหยางตรงไปที่บริษัทโดยตรง เขาปิดประตูห้องทำงาน ล้มลงบนโซฟา

สำนักหงเหยียน คฤหาสน์กระบี่โลหิต ผลดาราสวรรค์ ลูกกลอนอีกาทองคำ เขาไม่อยากไปคิดอะไรทั้งนั้น

เขาแค่ต้องการหลับให้สบายสักงีบ

แต่…ความจริงมักจะขัดกับความปรารถนา

ท่านที่เขาเพิ่งล้มลงไปนอนได้ไม่นาน มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น

"เข้ามา"

หลินหยางลุกขึ้นตะคอกด้วยท่าทางที่อ่อนล้า

"ประธานหลิน!" หม่าไห่รีบเดินเข้ามา

"มีเรื่องอะไร?"

"พวกอาวุโสของนิกายตงหวงเพิ่งจับตัวหนอนบ่อนไส้ที่สำนักหงเหยียนส่งมา!"

"งั้นเหรอ? มีกี่คน?"

"สิบสองคน"

"อะไรกัน? เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?" หลินหยางรู้สึกตกใจ

"พวกเธอเพิ่งเดินทางเข้าเจียงเฉิน แต่โชคดีที่พวกเราป้องกันเอาไว้ก่อน เพียงแต่…"

"เพียงแต่อะไร?"

"หลังจากที่พวกเธอถูกจับ ฆ่าตัวตายทันที"

"อะไรนะ?"

หลินหยางหรี่ตาลง

สำนักหงเหยียนล้างสมองลูกศิษย์พวกนี้ให้จงรักภักดีต่อสำนักหงเหยียน พวกเธอต้องได้รับคำสั่งก่อนแน่นอน ดังนั้นทันทีที่ถูกจับจึงฆ่าตัวตาย

"ดูเหมือนสำนักหงเหยียนคิดจะลงมือกับพวกเราจริงแล้ว"

หลินหยางสูดหายใจเข้า พูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง "คุณไปเตรียมไฟท์บินที่จะไปเมืองชิงหยวนในวันมะรืน! ผมจะเดินทางไปที่นั่น"

"ครับ"

"ใช่แล้ว เฟิงชิงหยูล่ะ?"

"เขาและผู้อาวุโสเฉาซงหยางกับผู้อาวุโสหยุนซิงนั่งเครื่องบินไปเมืองอ้ายเฉินแล้ว"

"ข้างเมืองอ้ายเฉินก็คือภูเขาจงเซิน พวกเขาเป็นคนไปเอาผลดาราสวรรค์ ผมก็สบายใจ"

หลินหยางพยักหน้า

หลังจากสั่งงานเรียบร้อย หม่าไห่ออกจากห้องทันที

หลินหยางกินยาเล็กน้อย หลังจากนั้นนอนพักผ่อนบนโซฟาต่อ

เขานอนจนฟ้าสว่าง

หลังจากทำกิจวัตรส่วนตัวเรียบร้อย ขับรถตรงไปที่สถาบันการแพทย์พรรคซวนอี เตรียมตัวไปเยี่ยมซูเหยียน และรักษาพวกหยานเคอเอ๋อต่อ

ทว่าขึ้นไปถึงหน้าประตูสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี กลับพบรถหรูจอดเรียงอยู่ด้านข้างเป็นแถว

รถยนต์คันที่อยู่ด้านหน้าสุดเป็นรถยนต์ยี่ห้อโรลส์-รอยซ์สีแดง ค่อนข้างสะดุดตา ผู้คนที่เข้าออกสถาบันการแพทย์ล้วนแต่หันไปมองแล้วพูดกระซิบกระซาบ

หลินหยางรู้สึกอึ้ง

ในขณะที่รถยนต์ของเขากำลังจะเข้าไป กลับโดนคนขวางทางเอาไว้

"คุณครับ ที่จอดรถด้านในเต็มแล้ว ถ้าหากคุณจะเข้าไป เชิญเดินเข้าไป" มีผู้ชายคนหนึ่งที่แต่งตัวบอดี้การ์ดเดินมาเคาะกระจกรถของหลินหยางแล้วพูด

"ผมมีที่จอดรถส่วนตัว ยิ่งไปกว่านั้น…ดูเหมือนคุณไม่ใช่พนักงานรักษาความปลอดภัยของสถาบันใช่หรือเปล่า?" หลินหยางมองเขาด้วยความประหลาดใจ

สีหน้าของคนคนนั้นเปลี่ยนไปทันที พูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม "เอาเป็นว่ารถของคุณเข้าไปไม่ได้ ถ้าจะเข้าไปก็ต้องเดินเข้าไป! เข้าใจหรือยัง?"

"ทำตัวลึกลับอยู่ได้"

หลินหยางขี้เกียจสนใจเขา เหยียบคันเร่งขับเข้าไปด้านในโดยตรง

"คุณนี่มันพูดดีๆด้วยไม่ชอบใช่ไหม?"

บอดี้การ์ดคนนั้นหัวเสียแล้ว รีบตะคอกเสียงดัง "พวกคนที่อยู่ข้างหน้ารีบขวางเขาเอาไว้! หมอนี่กำลังจะบุกเข้าไป!"

ทันทีที่สิ้นเสียง รถยนต์โรลส์-รอยซ์สีแดงที่อยู่ด้านหน้าสุดหักพวงมาลัยขับมาขวางอยู่ตรงหน้าประตูโดยตรง

เนื่องจากขับเร็วเกินไป หลินหยางจึงเบรคไม่ทัน

ปัง!

รถยนต์พุ่งชนเข้าใส่ประตูด้านข้างของรถโรลส์-รอยซ์โดยตรง

"ว๊าย!"

ผู้คนที่อยู่โดยรอบอุทาน