บทที่ 1279 ผู้หลงใหลความรัก

"โลกภายนอกวุ่นวายมากเกินไป ผมเป็นคนรักความสงบ ถ้าคุณจะบอกว่าผมมาอาศัยอยู่ที่นี่…มันก็ใช่"

ชายชราเริ่มกินไก่ป่าต่อ มีรอยยิ้มจางๆปรากฏอยู่บนใบหน้า "แต่คุณเองก็ถือว่าโชคดีมาก หลังจากที่ผมพาคุณมาที่นี่ มีผู้หญิงที่ร่างกายเต็มไปด้วยเลือดคนหนึ่งมาตามหาคุณถึงก้นหน้าผา บนตัวบนตัวของผู้หญิงคนนั้นเต็มไปด้วยจิตสังหาร ผมคิดว่าน่าจะเป็นศัตรูของคุณใช่หรือเปล่า? ถ้าหากผมเจอคุณช้ากว่านี้ คุณคงจะโดนผู้หญิงคนนั้นฉีกร่างเป็นชิ้นแล้ว"

"อะไรนะ?"

สีหน้าของหลินหยางเคร่งขรึมลง "หรือว่า…เจ้าสำนักหงเหยียนยังไม่ตาย?"

ภายใต้สถานการณ์แบบนั้นแต่กลับไม่ตาย! น่ากลัวเกินไปแล้ว…

ถ้าหากเป็นแบบนี้ เขาต้องรีบกลับไปสั่งให้พวกหม่าไห่ออกจากเจียงเฉินด้วย

ด้วยนิสัยของเจ้าสำนักหงเหยียน ในเมื่อเธอไม่ได้ผลดาราสวรรค์ จะต้องไปล้างแค้นหยางหัวอย่างบ้าคลั่งแน่นอน คิดว่าตอนนี้เธอน่าจะกำลังเดินทางไปเจียงเฉินแล้ว เพราะยังไงเธอก็เหลือเวลาเพียงแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น!

หลังจากนี้หนึ่งอาทิตย์ อาการบาดเจ็บของเธอจะกระตุ้นพลังในร่างกายจนธาตุไฟเข้าแทรก ร่างระเบิดตายไปในที่สุด

ขอเพียงพวกเขาสามารถพลบพ้นหนึ่งอาทิตย์ก็พอ!

หลินหยางต้องการลุกขึ้น แต่โดนชายชรากดเอาไว้

"พ่อหนุ่ม ผมว่าคุณพักผ่อนก่อนจะดีกว่า ถึงคุณมีพื้นฐานที่ดี แต่ในเวลาแบบนี้ไม่ควรขยับตัวส่งเดช! มีเรื่องอะไร รอให้พรุ่งนี้คุณฟื้นฟูกลับมาบ้างแล้วค่อยว่ากัน"

"ขอบคุณผู้อาวุโส ผู้อาวุโส คุณช่วยอะไรผมหน่อยได้หรือเปล่า?"

"ช่วยอะไร?"

"ช่วยดูให้หน่อยว่าโทรศัพท์ยังอยู่บนตัวผมหรือเปล่า"

"ได้"

ชายชรายื่นมือออกไปค้นสักพัก ส่ายหัว "โทรศัพท์ของคุณเสียแล้ว บนตัวของคุณมีเข็มแค่ไม่กี่เล่ม อย่างอื่นก็ไม่มีอะไรเลย"

"แล้วผู้อาวุโสมีโทรศัพท์หรือเปล่า?"

"ผม? ฮ่าฮ่าฮ่า คุณล้อเล่นแล้ว ผมอยู่ที่นี่มาหลายสิบปี จะไปมีของแบบนั้นได้ยังไง?"

"งั้นเหรอ ช่างเถอะ" หลินหยางถอนหายใจ พูดเสียงเบา "งั้นรบกวนผู้อาวุโสช่วยฝังเข็มให้ผมหน่อยเถอะ รบกวนใช้เข็มเงินสามเข็มฝังเข็มลงตามจุดชีพจรที่ผมบอกให้ เข็มแรกตรงหน้าอก เข็มสองตรงช่วงท้อง เข็มสามใต้สะดือ…ขอบคุณ…"

"หืม?" ชายชรามองเขาด้วยความประหลาดใจ "ชีพจรสามจุดนี้ ถึงแม้ร่างกายของคุณมีโอกาสฟื้นฟูได้เร็วขึ้น แต่มันก็จะส่งผลกระทบต่ออวัยวะภายในของคุณไม่น้อย พ่อหนุ่ม คุณอย่าใจร้อนดีกว่า แบบนี้มันจะได้ไม่คุ้มเสีย"

"หืม? ผู้อาวุโสก็มีความรู้เกี่ยวกับทักษะการแพทย์?" หลินหยางรู้สึกประหลาดใจ

"ก็พอรู้ผ่านๆ!" ชายชรายิ้มเล็กน้อยแล้วพูด

"ผู้น้อยมีตาแต่ไม่มีแวว ทำให้ผู้อาวุโสต้องเห็นเรื่องตลกแล้ว อันที่จริงผมก็รู้ว่ามันจะส่งผลกระทบต่ออวัยวะภายในของผม แต่ตอนนี้ผมไม่มีทางเลือกอื่น ผู้หญิงคนนั้นยังไม่ตาย เธอต้องไปตามล้างแค้นคนข้างกายของผมแน่นอน ผมจำเป็นต้องเคลื่อนไหวให้ได้เร็วที่สุด ผมต้องไปหยุดผู้หญิงคนนั้น!" หลินหยางกัดฟันพูด

"แต่สภาพของคุณในตอนนี้จะไปหยุดผู้หญิงคนนั้นยังไง? บอกตามตรง ถึงเป็นผมก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นแข็งแกร่งมาก!"

"ผมรู้ แต่ผมไม่มีทางเลือกอีกแล้ว" หลินหยางพูดเสียงเบา

ชายชราส่ายศีรษะ ไม่ได้พูดอะไรมากอีก เขาหยิบเข็มเงินขึ้นมา จากนั้นเสียบลงบนร่างกายของหลินหยางอย่างชำนาญ

หลังจากฝังเข็มไปหลายเล่ม หลินหยางเบิกตากว้างอย่างกะทันหัน

"นี่คือ…ทักษะเข็มไล่ตามมังกร? ผู้อาวุโส ตกลงคุณเป็นใครกันแน่?"

"หืม? คุณรู้จักทักษะเข็มไล่ตามมังกรด้วย?" ชายชราก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน มองหลินหยางอย่างไม่เชื่อสายตา

"จะไม่รู้ได้ยังไง? นี่คือทักษะเข็มโบราณในตำนาน! ได้ยินมาว่าหายสาบสูญไปแล้ว! ไม่มีใครเข้าใจทักษะเข็มชุดนี้!" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

"คุณรู้ได้ยังไง?"

"ผมไม่รู้"

"ในเมื่อคุณไม่รู้ แล้วทำไมคุณถึงคิดว่าทักษะเข็มที่ผมใช้คือทักษะไล่ตามมังกร?" ชายชรายิ้มแล้วพูด

"ผมแค่คาดเดาตามคำอธิบายของบันทึกโบราณ"

"คาดเดา?" ชายชราทำหน้าประหลาดใจ

"ตามคำอธิบายบนบันทึกโบราณ ทักษะเข็มไล่ตามมังกร เข็มดั่งสายฟ้า แหวกว่ายดั่งมังกร ชีพจรคือเส้นทาง พลังเข็มคือไฟฟ้า…ผมเคยคิดค้นต้องเป็นทักษะเข็มเงินแบบไหนถึงตรงตามคำอธิบายของทักษะเข็มไล่ตามมังกร เพราะแบบนี้ผมจึงรู้โดยประมาณ แต่นี่เป็นเพียงการคาดเดาของผม ทักษะเข็มไล่ตามมังกรที่แท้จริงเป็นยังไงผมเองก็ไม่รู้ และทักษะเข็มที่ผู้อาวุโสเพิ่งใช้เมื่อกี้ มันบังเอิญตรงกับที่ผมคาดเดา ดังนั้นผมก็เลยคิดว่ามันคือทักษะเข็มไล่ตามมังกร" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง

ชายชราได้ยินแบบนี้ยิ่งรู้สึกประหลาดใจ